Alle inzendingen over ex-liefde

Honderd keer zei je al: ik hou ook van jou. wel tweehonderd gedichtjes heb ik voor je gemaakt. overal gingen we heen, ik jouw Heer, en jij mijn Dame gezellig hand in hand en wij maar kussen -ik had niks in de gaten- want ondertussen val je, -duizend bommen en granaten- uitgerekend voor die asociaal, dat stuk rapaille.…

Ik ben aan 't bouwen aan een nieuw bestaan. Maar tóch rouw ik, om jou, om wie jij was in mijn ogen en in mijn hart... Ik rouw. Jij leeft je nieuwe leven. In "mijn" oude thuis, met onze kids. Daarom huilt m'n ziel, om mij, om wie ik was in jouw ogen en in jouw hart... Ik wilde dat ik was, wie jij zeí dat ik was: "je maatje…

Ze heeft nooit gezegd wat haar bezielde Ze kon niet verder zoals het ging Hoe ik ook smeekte en ook knielde Ze stapte eenzijdig uit de ring Nooit gezegd wat ze echt voelde Nooit gevoeld Waar ze op doelde Een open eind zo aan het eind Nu jaren verder in dit leven Jaren later in de tijd Begrijp waarom ik toen ben opgegeven Al het mooie…

Een traan biggelt naar beneden, via mijn luchtpijp naar mijn longen, en van mijn longen naar mijn hart. Dan ben ik verdrietig maar tevreden, het lied vol lof luidkeels gezongen, klaar voor een hele nieuwe start. Maar de strijd is nu verloren, hard gespeeld altijd geweten, dat gelijkspel nooit een optie was. En toch zal jij bekoren, dat…

Waarom moest je me verlaten? waarom moest je gaan? Was dat echt nodig? Om mij voor die ander te laten staan Ik liet je los, ik was gegaan Ik heb mijn eigen pad gekozen en ben weggegaan.…

Een beetje vreemd was het wel dat ze die dag tegen hem aanstond denkbeeldige pluisjes van zijn jas plukkend terwijl ze hem de dag ervoor niet had aangekeken omdat hij de deur openhield voor haar giechelende vriendin En toen ze die avond in de bios zaten legde zij tussen de bommen van de Hurt Locker door haar hand op zijn knie maar…

Ik kwam hem zomaar tegen op een warme zomerdag Ik was meteen verloren toen ik die blik in zijn ogen zag Ik vond hem bij de liefde en de rust die ik gevonden had Ik voel nog de kracht die hij me gaf en het gelukkige gevoel dat ik bezat Wat ik toen had gevonden ben ik allang weer kwijt Ik heb een harde les geleerd maar weet nu dat alles…

Mijn hart is weer herbouwd En nog beter dan voorheen Vol met liefde en geluk Ben ik niet meer alleen Maar er zijn momenten Dan ben jij weer in het zicht Wel vanaf grote afstand Maar ik doe niet mijn ogen dicht We praten met woorden Zonder enige betekenis Gevoelloos en oppervlakkig Weet ik dat er niets meer is Wat ons bij elkaar hield…

Zij zong met zachte zoenen zowaar tot aan de voorgrond weer. Het was een dag als alle dagen. Tanden wit gepoetst en overhemd half glad gestreken. Sigaret na kauwgom, dan kauwgom weer naar sigaret. Met muziek net te hard om te praten, terwijl haar tranen hem op de schouders raakten als in zijn hart. Slecht beslagen zoende hij het…

Ween niet over wat verloren is, nu haar transparante schim op de golven van de winden rust, naast de leeuwerik in z’n eindeloze klim naar dát streepje licht, ontrokken aan de duisternis, een smetteloze vlam, een hemelse lampion in haar aubade de toekomst kust en aan het heilig vuur ontkwam, gebalsemd in een seringenbad, bron van geurend…

Soms weet ik niet wat me te wachten staat en komt het wachten veel te laat. Als het doek gevallen is de lichten uit vraag ik me af wat de verwachting was. En al die tijd was er niets niets meer dan het wachten en verloren gegane verwachting.…

Waar is het vertrouwen gebleven? Het gevoel van veiligheid? Zijn ze gestorven, sámen met het plezier wat we ooit hadden en de passie die we toen deelden? Liggen ze begraven naast het respect voor elkaar? Ik weet het niet meer ...…

zon - zee - wind - vuur - rotsen zij werden man & vrouw in memoriam van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…

Ik moet soms aan je denken Onverwachts, gewoon spontaan Blijf ik aandacht aan je schenken Kom ik bij je stil te staan Gek toch, dat ik ben blijven weten Hoe ik je miste na onze split Ik kan de pijn maar niet vergeten Zodat ik er nog steeds mee zit Ik stel me nu en dan die vragen Was jij gelukkig, toen met mij Gaf ik jou redenen tot klagen…

Ik bleef... een kind, dom en goedgelovig Alles gaf ik je, mijn hart en ziel en zoveel meer. Mijn maagdelijkheid, mijn lieftalligheid, ik had jou niet door. Prachtige kinderen, schonk ik je, géén complimentje! Jij stal en pikte, nam, een verdomde pervert Je misbruikte me, vele, enge lange jaren. Het was steeds ikke, ikke, ikke Affectie of…

jij zocht ik zag ik kwam jij keek wij keken we kletsten we kwetterden tetterden kusten we wilden we deden waren zo gretig zo dwingend zo naïef zo onwetend zo veel zo vlug te onbewust te onmachtig te gewond te bevechtend te weinig tevreden waren wij dat? wie was jij? waar was ik?…

Mager paardje, jaag maar: De steppe is eindeloos breed, De vliegen steken in je flanken, De stenen je zere hoeven, Je mag nooit stilstaan en drinken En de zon is zo hard en zo heet. Smal scheepje, vaar maar: Eindeloos is de zee, Al trillen je moede masten, Al heb je te zware lasten, Toch mag je in geen haven rusten En aan '…

jij hebt mij verlaten verdriet prikt in mijn ogen die alleen nog maar zwart zien ik stort in de afgrond van het randje van jouw hart een eindeloze diepte in met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam ik val uit jouw verlangens om plaats te maken voor een ander maar jij verlaat mijn lichaam niet ik houd jou gevangen voor onbepaalde…

koning in rede wekker van vervoering was het liefde toen je sprak van gedeelde tronen verraderlijk vulde je de container van een geweer met rozen en kocht je argeloze onderdanen om heersen is je land en lichaam het leger je begeerte proeven je tweede huid neen, voor mij geen heer geen wapens meer en ik bid dat ik nooit…

Ongetwijfeld dat ik huilde, dat ik stampte en, gevangen tussen boosheid en verdriet, sloopte tot er niets meer was. Ongetwijfeld dat ik ontkende als een kind en rozen voor je bracht, brieven voor je schreef die je nooit echt zag. Ongetwijfeld ook dat honger geen rol meer speelde en dat niets me meer smaakte toen je koffer hier verdween…

Ik voel me heel alleen niet gehoord en niet gerespecteerd Ik weet waarom ik ga scheiden Omdat het vertrouwen en mijn hart gebroken zijn Ik vraag me af hoe kan eens je man zo respectloos geworden zijn? Ik moeder van vier heel mooie kindjes die zitten op de bodem van mijn put Ik weet waarom ik ga scheiden van jou Omdat vertrouwen…

wat is liefde meer dan gieren van klieren en genen kleffe tekst jodelahee oooh of ook oehooohoe een poes met een kater dodelijk voor de ex-roker want als ergens een peuk functioneel is……

onomkeerbaar pijnlijk zijn de noden, de enige reden waarom wij nog leven onomkeerbaar wetend dat deze reis, een onmogelijkheid is om verder te zoeken, onomkeerbaar wordt afgespeeld aan hen die achterblijven een gevoel, onomkeerbaar zijn de doden onomkeerbaar een laatste zucht, een allerlaatste blik in jouw gezicht levenslang, voordat de…

Verdrongen doet het vergeten, als pijn de sneeuw gaat verrassen. Verlangen wil het niet weten, dat jouw gedeelte aan liefde uit mij weggesneden voelt, het allerleukste vervlogen, terwijl je "alles" was. Pas als jij gaat, hebt besloten, is het "alles", vermoedelijk weten. "Leuk", herinnering, terwijl je zoete geur hier nog hing. Vragen…

Ach, ik dacht: laat ik je maar weer een mailtje sturen laatst, toen je jarig was Het was natuurlijk wel al even wat geleden maar door dat vegetarisch etentje, nog pas de vurige en lange kussen op de parkeerplaats, en ons gretig graaien in het gras dacht ik zo bij mezelf dat het misschien tussen ons wel weer in orde was Maar…

Blij keek ze hem aan – wat was hij stil. Wat geeft dat? dacht ze. ‘ Wat is er?’ vroeg ze omdat ’t er wel toedoet. ‘Ondanks openheid en zo,’ zei hij, ‘je kent het wel, blijven er altijd dingetjes, weet je wel, waarover je niet praten moet.’ ‘ Tussen ons?’ vroeg ze niet begrijpend, hunkerend naar meer. Geheimen tussen hem en haar…

13 jaar 13 jaar liefde, geluk, vertrouwen en vooral veiligheid Laat me met rust.. In een dag weg Nu komen de jaren van pijn, onzekerheid en angst Laat me nu met rust.. Hou op met schoppen Zie nu eens je fout in Laat me nu maar met rust.. Alleen maar bezig met geld Zie dan in dat het voor hun is en niet voor mij Laat mij met rust..…

Daar staat 'ie weer Die vaas... en ik heb weer die beelden Sorrie dat ik het zeg, maar: Verdomme! Hij staat er weer die kutvaas en de fragielheid druipt ervan af Een bosje lavendel met bruine stengeltjes en blauwe bloemetjes Het is veranderd, het was mooi maar het doet helemaal niets meer het is uitgewerkt tot het minimale in kracht…

Zo is het ons uiteindelijk vergaan: als schepen zonder lading reizen wij. Niet doelloos, neen, de sterren en de maan zijn onze gids, zoals weleer toen zij het trekken langs een vaste hemelbaan aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij bracht wrakhout mee uit onze oceaan. Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij toen wij voor anker lagen…

Een gevoel van leegte Niks doet er nog toe Alleen de gedachten aan haar maken me rustig Tegelijkertijd doen deze mij pijn Raken ze me op een manier die angstaanjagend is Voor het eerst in mijn leven Jaloezie Het doet me pijn dit te zien Dit te horen Ik wil het niet weten Niet horen Maar toch wel Ik moet het weten Ook al doet het helse…