21881 resultaten.
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Profetie
gedicht
2.8 met 73 stemmen
43.321 deze mensen
zij zullen zeventig
jaar worden
weer andere veertig
daarna
in hotelkamertjes
ziekenhuizen
op de heide als
de zon schijnt
zullen zij
stuk voor stuk sterven
zonder zich te realiseren
dat ik het voorspeld heb
-----------------------
uit: 'Zoals wij', 1965.…
noodkreet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
813 in dit poldermodel
worden bejaarden
langzaam aan
drooggemalen.…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 Als dan het zand verstuift, de duinpan rond om
te ontvangen, dan, in andermans droom, duik ik
weer op. En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou…
Uitkomst
gedicht
3.0 met 46 stemmen
27.132 toen ik jonger was
droomde ik dat er niets
van me terecht zou komen
twaalf ambachten enzovoorts
alleen blijven zou ik
op honderd huurkamers wonen
bespioneerd door Duitse hospita's
en zie
vierenvijftig ben ik
ál mijn dromen
werden ten volle bewaarheid
wat wil ik nog meer?
------------------------------------------------
uit: 'Het Albanese…
IJZIG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 jouw kilte laat zich
soms zo voelen
als een bevroren sloot
waarin een reiger
vastgevroren
roerloos wachtend
op zijn dood
onder het ijs
zijn prooi bespiedt
maar weet
volgende lente
ben ik er niet.…
terreurnis
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
737 over de terreur
van anderen
weet men altijd
wel te spreken
maar men zwijgt
als het graf
over de eigen
vuile streken
die spelers
van het kwaad
blijven altijd
wel buitenschot
maar diegenen
die ertussen staan
treft steeds
het wrede lot…
luisteren
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.248 Iedereen wil altijd maar praten, praten, praten
maar men heeft niet in de gaten,
dat als er niemand een oor te luisteren legt,
er feitelijk nog steeds niets is gezegd.…
Taol
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.459 Die taol, die me as kiendje al
meej de pap is ingegote;
die taol, die as ’n soepel vèl
um m ‘n weze lí geslote,
die taol, worin ik denk en lèèf,
die taol, worin ik dróóm en schrèèf,
daorbè is toch dè Nederlands
op z’n minst ’n bietje twiddehands.
Die taal praat ik slechts doordeweek
al valt er soms wel eens ’n steek
Mèr ’s zondegs praot…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim.…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Daar ruist geen idee meer, daar knettert
geen krachtveld. Wat ritselt moet zijn;
een houtkever, molm, een papierparasiet.
Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld.
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee…
teratogeen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.300 is de lof
der zotheid losgebroken
in ons vette nederland
en men naakt
doch met een hoedje
paradeert als
malle loetje
om goedkeuring
van de keizer
en het volk
nog niet wijzer
de democratie verteert
hoor ik reeds
het zacht gespin
als de kat
zijn nagels scherpt
aan het behang
van het fatsoen
en het kwaad
zijn schaduw werpt
in kristalheldere…
Ziek
gedicht
3.1 met 333 stemmen
79.532 de forse broeder met de harde handjes
de trippelbroeder met de wollen wantjes
de hoofdzuster, imperatief,
vult massief de kamer
dreigend met haar zwarte hamer
gejaagd telt het infuus
66 druppels per minuut
een half uur lang onrust
een nieuw infuus:
7 druppels per minuut
traag geruststellend getik
kam en zakdoekjes vallen
oprapen?…
winterland
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.000 onbewogen staan
de bomen
als skeletten
hun takken
een smeken
hemelhoog gericht
zonder schaduw
werpend op
in het naakte
verstilde land
waar de lucht
van dode wintersloten
ons beroert
als wij
de grijsheid
weerspiegeld zien
in een zwarte
omlijsting van
vergangkelijkheid.…
Marriage de raison
gedicht
2.2 met 115 stemmen
89.387 Elk huwelijksbootje
telt maar 1 reddingsboei,
zeggen ze: de liefde.
Bijgevolg, reken maar uit,
kom je met z'n tweeën
dan meteen al mooi 1 reddingsboei
te kort. (Wat nu, zei Pichegru:
valse start?)
Wees daarom zo verstandig
bij het aan boord gaan
minstens ook 1 zwemvest
mede te nemen: met het oog
op beider lijfsbehoud
op de woelige…
meisie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.395 ik was
de vlinder
jij de bloem
waarvan ik
de nectar proefde
en besefte
toen meteen
dat ik
uitgevlinderd was
en niet
verder hoefde…
waarheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.003 waar is de waarheid
nog wel sneller
dan de leugen
als dronkenen
en kinderen
hem ook niet
meer spreken
en daar het oog
van de naald
verstopt in
de hooiberg
de weg niet
meer ziet
zoek ik vruchteloos
in het doolhof
naar de vuren
die de rook veroorzaken
en stel ik
me tevreden
met een half ei
terwijl ik
in troebel water
naar de nagels…
een plek
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
653 geef me de ruimte
een plek naast jou
het hoeft niet veel te zijn
en ik laat me zien
zoals ik ben, een mens
in taal en beeld, soms
met een welgemikte aai
over de bol van jouw bestaan
en samen heerlijk lachen
om weer een kleine schuiver
die ik altijd maken moet
morgen al immers
ben ik weer weg
misschien
als de plek naast jou
te klein…
ontspoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
668 en ze sporen verder
de mensen, de wensen
zonder horizonten,
er is geen eindstation in zicht
slechts een koker vol sporen
waar gewacht dient te worden
de mensen en verder hun wensen
talloze hokjes vol dromen
en of ze ooit uit zullen komen
wordt niet over gesproken
een mens, een mens, een mens
een trein, en af en toe
een vreemde lach,…
gespoord
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
530 ze sprak tot hem
met een zachte blik
ogen die zomaar keken
zien wilden wie hij was
en een mond vol tanden
glimde hem open aan
ongewend aan de mens
bleef hij een seconde hangen
tussen wat en waarom
- spreken of zwijgen
de wereld of zichzelf -
en hij antwoordde
de rest van de reis
bleef het stil rondom
niets dan stuurse lui
te tam…
ongehoord
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
585 de dader een doener
zo iemand met mouwen handen
die de pakken niet laat zitten
onderwijl wat anders plant
om later te verkopen
nee, de dader een mens
op zijn rouwgerande vingers getikt
bestookt met wederloos betoog
dat hij en hij alleen
ja, niemand anders
zo gaat dat altoos door
de dader, de mens
die niet beter kon
zich vergist heeft…
podiale beschouwing
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
647 hij heeft het beet
zijn podium, zijn forum
niets anders dan decorum
voor de man die woorden plant
en dan een zaal in slingert
met de ingehouden woede
van een diep geraakte mens
zij, de anderen, aanhoren
bekijken zichzelf gegeneerd
en proeven de waarheid bloedend
op hun veel te witte zakdoeken
waarmee ze vrije doortochten
en andere beweging…
bekentenis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
722 hij denkt zichzelf
dichter bij deze wereld
brengt het ongebrachte
vanuit het voorgeborchte
onder de ogen van zij
die anders niets
ook niet van iets
zouden geweten hebben
de boodschap in franje
als bomen in de bloei
of bloemen die onverwelkt
natuurwetten tarten durven
een grijze steen die hardop
dromen durft van malse vlagen
hij brengt…
Vrede
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.450 Als liefde op de uitkijk staat
wanneer het vredesschip uitvaart
op zoek naar goedheid in de mens
bij ieders huis en haard
en vrede brengt in elk hart
waar het ook verschijnt
dan duurt het slechts een korte tijd
voor dat geweld verdwijnt.…
wie weet morgen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
813 als morgen dan toch
zoals verwacht misschien
vandaag zal zijn en jij
gewoon weer jij en wij
een droom van gisteren
met de muren vol gehangen
donkere rechthoekjes daar
waar eens jouw foto hing
de mijne er nog aangescheurd
de tijd nog niet gebeurd
de afwas na de afdroog
wij minnen morgen niet
wat vandaag ontgonnen kan
het is aan jou,…
opgewekt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
926 die laatste seconden
ik zie ze niet graag
wegsluipen in de nacht
die ik niet gevraagd
feilloos na de nacht parkeert
met een brede sikkelgrijns
ook die geheel verlaten straten
met amper wat mens in beeld
gebogen ergens naar op weg
geen blik of woord teveel
slechts het jachtig dokkeren
met het hoofd al bang in bed
dan sta ik stom te staren…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
Geruïneerde Baronesse
gedicht
3.2 met 21 stemmen
20.951 'Als laatste telg van een vermoeid geslacht'
beheerst zij nog met souvereine nukken
het wrak kasteel met wildernis en stukken
priëel, weerspiegeld in de moddergracht.
Slechts Kee, de stijve meid, hoort soms haar klacht,
dat geldelijke zorgen haar bedrukken
en zij zich van de rheuma niet kan bukken.
Verweesd schat zij de resten van haar macht…
eindelijk content, of...
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
631 de tranen in zijn ogen
behoren haar toe, zij
die erom smeekte, blauw
van zijn vroegere aard
zij aan de haard, en hij
altijd onderweg voor vrouw
en ook wel andermans kind
staan nu de tranen bij haar
in een potje op de schouw
het heden in de rouw omdat
zij maar loopt te klagen
best ook fel te zagen dat hij
niet meer de man durft zijn
die…