inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 1.645):

Geruïneerde Baronesse

'Als laatste telg van een vermoeid geslacht'
beheerst zij nog met souvereine nukken
het wrak kasteel met wildernis en stukken
priëel, weerspiegeld in de moddergracht.

Slechts Kee, de stijve meid, hoort soms haar klacht,
dat geldelijke zorgen haar bedrukken
en zij zich van de rheuma niet kan bukken.
Verweesd schat zij de resten van haar macht.

En 's avonds speelt zij met haar adeltenen
in 't krakend praalbed, mummelt van verdriet
dat zich haar man verdronk, maar niet kan wenen.

Geen enkle winkelier geeft nog krediet,
maar liever dan van iemand geld te lenen
krepeerde zij, wat echte adel niet verbiedt.

---------------------------------------
uit: 'Distels en doornen', 1959.

Schrijver: Frans Babylon
Inzender: mk, 29 juli 2007


Geplaatst in de categorie: humor

3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 18.404

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)