3269 resultaten.
De zin van het leven en zo
gedicht
3.7 met 7 stemmen
13.768 Als aan de minimum eis:
onsterfelijkheid, eeuwige jeugd
zonder lichamelijke of geestelijke ongemakken
voldaan is,
zouden we er eens over kunnen praten
of het de moeite waard is
je ergens voor in te spannen.
-----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1938-1998', 2000…
de wekster
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
75 ze kwam met woorden binnen
immers haar dageraad werd eerder geboren
dat ligt aan haar zin en drang om te beginnen';
de vroegte zal haar bekoren
de ruimte die zij innam
deed mijn rust bekorten
een schrijfsel was de oorzaak
zij wil zich nog meer op poezie richten
structuur geven aan de dag hoop ik
en ze vraagt daarbij, van zich zelf
beroepsgerichte…
Laatste keer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
108 Mijn gedachten maken overuren
mijn handen graaien in het rond
mijn voeten dreigen bij te sturen
dat wat zij zo lelijk vond
Maar lelijk is juist wat het is
ik kan het echt niet mooier maken
het stinkt gelijk de kat z`n pis
en het resultaat van braken
Zo smerig als vandaag
zo was het immers nooit
het komt door haar geklaag
dat ik maar…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
41 Elke namiddag zie ik hem thuiskomen.
Gebogen gestalte. Klikt het fietsslot dicht.
Ik spring van de vensterbank, trippel blij
naar de deur, hoor zijn stap op de trap.
De deur gaat open. Ik gelijk op mijn rugje.
Kroelende vingers onder mijn kinnetje.
Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts.
Kan ik wel gaan prakkiseren waarom,
maar al vergeten…
Kort
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
111 In begrijpelijke taal schreef
de onbegrepen dichter:
Bekijk het maar.
De onbegrepen dichter
schreef een vaag gedicht,
dat moest ook wel.
Charlotte van Abdeien
die ging een stukje rijen
met de fiets.
De dronkaard, zojuist
kwam hij uit de kroeg.
Het was nog vroeg.
De vlegel steelde een
stuk brood. De priester
gaf hem wat beleg.…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.038 Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn
haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar…
BOLLE JOS DE KLOS!
hartenkreet
2.0 met 144 stemmen
167 Bolle Jos wordt de klos
dat is zeker, sure
wat meneer Trump kan
kan Meneer Schoof ook
Er vallen bommen
op Sierre Leonne
Jos en z'n vrouw
worden gekidnapt
Strop voor bolle Jos
doch de strop wacht hem niet
maar wel het gevang
wat cellen verwijderd van Taghi
Schoof neemt de macht over
is toch aan geen partij gebonden
stelt de natuurlijke…
NIEUWJAARSFEEST DER PRIEMGETALLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
68 DRIE geeft ELF een knuffel "Eindelijk eens samen met z'n allen !"
ZEVEN en NEGENTIEN lachen "Laat de kurken nu maar knallen !"
maar VIJF roept "Hola, jullie horen niet hier !"
en ze wijst boos naar TWINTIG en naar VIER ...
dat klopt, die moeten naar het feest van de breipriem-getallen !…
POOSJE & POOSJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
101 Al een poosje...al een klein poosje
zit ik hier....
nou ja, eigenlijk twee poosjes
of eigenlijk....eigenlijk
.........al een hele poos plus 2 poosjes
zit ik hier te zitten.
In subtotalen gerekend zit ik hier
een poosje plus een poosje
zijnde één plus één qua poosjes
&
zit ik hier in de orde van de hele poozen
een hele poos
Zoals uitgerekend…
DE HOFVIJVER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Aan de overkant
van het Torentje,
daar gebeurt altijd iets:
of zijn er twee stoelen
of staat er – geparkeerd –
alleen maar één fiets
Twee lege stoelen
in stil gesprek
tegenover elkaar
Ooit zaten er
twee mensen op
Tijdens hun avondwandelingen
langs een rij straatlantaren
haalden twee schaduwen
hen herhaaldelijk in
Héél benauwd…
KOUWELIJKE KERSTMAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 Een nieuwbakken hulp-Kerstman uit de Jordaan
zit op zijn slee te twijfelen of hij nog door zal gaan,
een ijzige kou doet, via zijn billen,
zijn hele lijf hartgrondig rillen,
hij had toch beter zijn thermo-ondergoed aangedaan ...…
Ik weet genoeg!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
194 Is dat zo? vraag ik u af.
Jazeker - ik vraag het en vraag het u tegelijkertijd. Ik gooi dit hete hangijzer vast in de groep, om u zelf ook die vraag te laten stellen, snapt u wel? Als ware het een boemerang.
Misschien wat pijnlijk en confronterend, zo in aanloop naar het feest van het licht en de vrede in 's mensen harten, maar wees gerust.…
nachtwacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
169 de schaduw spiegelde haar gestalte
dat misleidde mijn beeld van haar zijn
het moest meer zijn dan het waarneembaar gehalte
dat zij alleen droeg door de donkere steeg,
het zwakke licht bewoog haar lijfelijk lijn
het had haast iets liefelijks, ware het niet
dat de diepe stilte tussen de huizen
van een andere andere werkelijkheid getuigde;
ik…
KANSHEBBERS VOOR "KOLDERWOORD VAN HET JAAR"
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
165 Geselecteerd zijn PLEURPOTLOOD en VERKLEEDDATE,
tevens FISCUSWERPEN, HOOGBEHAARD en PLEEGPLANEET,
ook SLUITSPIERSONNET, dat is een reeks winden,
en men blijkt APPLAUDINEREN zeer leuk te vinden,
een staande ovatie voor wie zijn bord helemaal leeg eet ...…
Zij hield van graanrepen
netgedicht
3.7 met 65 stemmen
378 Zij hield van graanrepen.
Zonder of met veel fruit
maakte haar niet veel uit.
Ik heb nooit begrepen
wat ze daar fijn aan vond:
graanrepen in haar mond.…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.756 Hebt gij nooit de starende ogen,
Uit de schaduw der vensterbogen
Onder ’t schitterend kronenlicht,
Op een maagd, wier lieflijk bloeien
Heel ons harte deed ontgloeien,
Dol van minnenijd gericht?
Voeldet gij uw bloed niet jagen,
Als een ander haar dorst vragen
Tot de ongestuime wals,
En het: ‘ja’ vloog van haar lippen,
Zij de tengere vingertippen…
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
262 wederom was ik ironisch genoeg
met dat paradoxale sarcasmesausje
en een vleugje cynisch seniorisme
ondeugdelijk aan het verengen
tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende…
Mijn woorden
gedicht
2.9 met 253 stemmen
50.116 mijn woorden
maken een wandeling.
ongebonden slenteren ze
door dit beregende dorp
soms stoppen ze even,
zoals nu.
dan gaan ze weer verder
en praten wat met elkaar
ze zeggen niet veel
of eentje vertelt
een verhaal
en de anderen luisteren,
lachen licht of
wenen een beetje
achter de hand.
-----------------------------------------…
Portugese romance
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
312 Haar borsten hingen laag
en zomaar voor het grijpen,
terwijl we voerden op de Taag
begon ik erin te knijpen.
'Pak ze maar eens stevig vast!',
zei ze met het shirt omhoog,
wij werden beiden enthousiast,
ik zei: 'Ik ben theoloog!'.
Zij zei: 'God heeft ze gemaakt!'
en ik aanbad ze heel secuur,
ik heb ze overal aangeraakt,
al was ik…
HONDERD !
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
213 Dit is het 100ste gedicht dat Indigesto hier mag publiceren,
voor elkeen die malligheid met een glimlach weet te waarderen,
in klare taal, met rijmschema a-a-b-b-a,
ik noem ze gewoon "kolderdichten", welja,
en geloof me, humor is de beste saus om het leven te assaisoneren ....…
LIDCACTUS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 In de Jordaan leven veel mensen met een bijnaam
wat dacht u van deze
Zij, een wulpse vrouw
woonde al lang in de Jordaan
was me er 1, 1 van 'us' op z'n Jordanees
Ze liet graag van zich horen
haar tongval was zeer Jordanees
en ze was niet voor de poes
Ze kon flink kattig zijn
en koel en kil met van die
verfijnde lippen praten
Als…
1984
gedicht
4.0 met 1 stemmen
17.402 Voor George Orwell
Toen 't Koude Oorlog was:
IJselijk toekomstbeeld
In 't algemeen nochtans
Blijft het gewis
Dat een regering op
Ideologische
Grondslag gewoonlijk
Een schrikbewind is
-----------------------------------------
uit: 'Zeslettergrepigheid', 2009.…
maar we zouden niet vergeten dat
gedicht
3.2 met 35 stemmen
23.346 maar we zouden niet vergeten dat
we hebben gelachen, gelachen hebben
we veel en dat zal ik niet vergeten
want we hebben gelachen en veel hè?
en dat zullen we nooit vergeten om-
dat we zoveel gelachen hebben en dat
niet vergeten gvd wat hebben we gelachen
en niet en nooit vergeten dat we zo
hebben gelachen omdat we samen waren
en zoveel…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
229 het geluid van buiten
kan zich niet of nauwelijks
in mijn innerlijk uiten
eens in de, zeg maar, drie jaar
bepaalt de natuur te veel gehechtheid
in mijn linker oor
het is een spiritueel gebaar, zo meen ik
"beste man zegt mijn hart, ik ben het die stoor"
diepgang jegens de oorzaak is mij niet vreemd
en ondanks alternatieve vochtigheid, reflecteren…
VERGEETACHTIGHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
207 Ik zou wel eens willen weten
waarom weet ik niet meer wat ik wist
waarom zoveel vergeten
waarom steeds minder weten
en straks ook niet meer weten
wat vergeten is!!…
ikwordlidvanmax.nl
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
142 Ik weet niet meer waar ik het las
maar als ik straks doe wat er staat
ik bedoel dat ik lid word van max
waar blijf ík dan zelf in 't geheel?
ik ben toch een totum, geen pars?
wat gebeurt er met mijn lidmaatschap
als ik níet meedoe, maar als ik pas?
wat word ik van max, toch geen lid?
en mijn lid, wordt dat totum of pars?
wordt mijn lid…
HOE WILT U UW BIEFSTUK ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 "Ik doe met die onzin niet mee", zegt de kok van eethuis MIDI,
"De ene wil het zus, de andere zo, er komt geheid herrie !
En zoals stond te lezen in de kranten,
maak ik 't makkelijk voor mijn klanten,
ze hebben keuze uit GOED DOORBAKKEN, WELL DONE of BIEN CUIT" ...…
GRIEZELKUNST HELPT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 Heer Bommel bezoekt
een misschien welwillende,
toch wat enge heks.
De kasteelheer krijgt
in de hut van toverkunst
vreemde verrassing.
Op zijn hoofd zweeft hij
in de rondte, omringd door
kleine monstertjes.
Het vrouwtje Jokje
roert intussen druk in haar
geheime ketel.
Bestrijden zwarte
en witte magie elkaar
bij dit gebeuren…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
192 In ’t schijnsel van de Schotse maan,
Waar mist de stille dieptes slaan,
Glijdt iets voorbij in het water zwart,
Een schim, een fluistering, een zachte vaart.
Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.
Soms een nek, soms…
De zin van het leven en zo
gedicht
3.2 met 46 stemmen
30.014 Als aan de minimum eis:
onsterfelijkheid, eeuwige jeugd
zonder lichamelijke of geestelijk ongemakken,
voldaan is,
zouden we er eens over kunnen praten
of het de moeite waard is
je ergens voor in te spannen.
-----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1939-1998', 2000.…