939 resultaten.
Lief moedertje
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.842 Als ik aan haar denk
kan ik zo erg verlangen
dat zij mij nogmaals
aanraakt, met zachte hand
mijn lokken wegstrijkt
uit mijn wangen.
Als ik aan haar denk
zie ik het reeds witte haar
in het lief gezicht,
de zachte bruine ogen
die zich heel teder
over mijn bed bewogen.
Als ik aan haar denk
ben ik nog steeds geroerd,
denk aan de boze…
Brugse kant
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
557 Het leven lijkt op Brugse kant,
het patroon een samenspel van gaten.
Vandaag zoek ik een warme jas,
wintertijd breekt aan,
één derde boom is al kaal
en gelig het groen gewas.
Nee, niet op zoek naar eigen ik,
naar binnen kijk ik niet.
Buiten,ook in de wintertijd,
kan je dat kant verfijnen,
verder klossen,je verliezen
in het dichten van de…
Tableau vivant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.164 Mijn tante Jo had op een keer een tableau vivant;
haar hondje, zittend op een oude krant,
gaf een show weg met een speelse vlo.
Steeds als het hondje met zijn pootje
naar het vlooitje sloeg, riep het vlooitje: ”ho-ho,
mij sla je niet zomaar in de WAO!”
De vlo speelde een levendig spel,
gaf daarbij af en toe een grote yell,
enthousiast riep…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 de stilte wordt er nog gevangen
in de kronkels van de bloemdijk,
vanuit het eenvoudig zwart wit
deurtje kijken paardenogen
nieuwsgierig naar de
stadse fietser op het land.
op de kleine lapjes grond
liggen de uien in rechte lijnen,
langs fietsend,is de geur voor even
een scherp doordringen voor de
stadse fietser op het land.
onder de…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
Vrienden voor altijd
hartenkreet
1.8 met 21 stemmen
3.669 leeg is de kapstok,
mijn vrienden weg,
hun gezichten
bleven nog even
een rondedans maken
in mijn gedachten;
tot zij weerkomen
en vrolijk hun jassen
ophangen aan mijn kapstok.…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In een donkere grot,
tekent een man op een muur
mensen en dieren
met de houtskool van zijn uitgedoofde vuur.
Zijn heden.
In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.
In het aloude Rome,
hamert een man in het brons
onverholen de 12…
De jongen vliegt
gedicht
2.7 met 52 stemmen
20.578 De jongen vliegt.
Zijn armen bootsen vleugels na.
Niet van een albatros of adelaar
maar van een Messerschmidt.
Hij vliegt van A naar B, van kast
naar bed. Hij heeft te vroeg
de landing ingezet en stort in zee.
De Pipercup en Bristol-Blenheim
vallen mee, ook raakt de
zeemacht bij zijn val betrokken.
Brokkenpiloot, over de doodsangst heen…
De nieuwe dag
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.173 Toen de dag de avond op haar mond kuste,
keek ik bewonderend toe,
om dan snel huiswaarts te keren,
de avond wachtte.
Toen de avond de nacht omarmde,
en de lichtjes in haar boog bloot gaf,
keek ik bewonderend toe,
legde mij te ruste.
De nacht ging langzaam tot haar stilte.
Toen de nacht de morgen met vogelgezang wekte,
luisterde ik en…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 's Avonds verdeelden wij de aarde. Krijt
gaf de grenzen aan van republiek en
koninkrijk. Ver weg lag Alkmaar, hier
was de wereld onder handbereik. Hier
werd de oorlog aan elkaar verklaard.
We sprongen met beleid van land naar
land. Als een de strijd gewonnen had
begon de werkelijkheid. Dan kwam de
loods. Geur en gevaar. We roken hout
en hars…
De lente breekt aan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
641 In de tuin, bij het ochtendgloren,
Is zij, knalgeel, vandaag geboren.
Haar familie nog in de knop,
heft zij nu opgewekt haar gezichtje op.
Narcissus Trompettus…
Nog geen lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
815 Als in de lucht het blauw sluiert,
op de grond het groen omrand is met een wit waas,
en buiten mijn huid strak staat van de kou,
in mijn toch warm gevoerde jas,
heeft koning winter nog geen lente in gedachte,
dus schik ik binnen in een mooie vaas
narcissen uit de kas.…
De peer
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.458 In de boomgaard
hangt een peer
met veel élégance;
op elk zuchtje wind
beweegt hij aan zijn dunne steeltje
heen en weer,
dansend en lonkend
naar uw keurende blikken
lijkt hij te zeggen:
“je moet het kunnen,
om mij op een schaaltje
nog even weg te leggen,
straks uitgerijpt en op uw bordje
grijp ik nieuwe kansen,
en ben ik toch zo sappig…
Zeg eens kaas!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 Ze vloog af en aan
druk bezig met haar voortbestaan
steeds maar weer die zorg
een mugje hier, een larfje daar
en tot de avond toe,
was ze nog steeds niet klaar
Maar soms als ze uit het gaatje vloog
haar slimme oogjes hadden ´t gauw gezien
toch niet helemaal op haar gemak
vloog ze, twijfelend, nog even op een berkentak
en onrustig nog stukje…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 de lijn van de landweg
duwt er dood tegen de dijk
vergezichten voor even afgesneden.
mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 Het herfstbos,rijk en vol leven tot de rand
laat zich nog even in de zintuigen zaaien.
Onder de bomen voelt het vochtig,
paddenstoelen pulveren
en spuiten sporen in de lucht,
duizenden levensmoede bladeren
krullen en dwarrelen neer
in cadans met het gekrakra van de kraaien.
In een vijver diep in het bos
komt wat rotte eierengeur los,
onverteerbaar…
Hier gebeurt niks
gedicht
3.2 met 23 stemmen
12.625 Zeur niet. Hier kan niets gebeuren.
Bij de buren misschien.
Dat daar een tafel omvalt.
Of een kachel. Dat daar woorden
vallen. Dat men daar elkaar
Naar het leven staat.
Dat daar later alles koek en ei is.
Maar hier niet. Hier gebeurt niets.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Hier gebeurt niets', ongepubliceerde…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
Geworden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
518 eens was jij het roodborstje
je zong de nachtegaal
van haar plek
nu krijs je gelijk de meeuwen
verloren boven
een verlaten strand
de golven overstemmen
jouw treurgezang
je bent als stuifzand…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 bereik ik de schutting
van mijn boerenhuis
uit verschillende windstreken
dalen vier seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…
Hemellichaam
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
625 ik zal je schilderen
als maan en als zon
ik zal je de tinten geven
van ochtend naar avond
ik zal jou het palet schenken
de lijsten van jouw huid breken
ik zal jou beminnen
de tederheid geven
zoals op het fluwelen strand
weet je nog
dat jij mij in duinen legde
en dat ik jouw licht liefde
wij de eenzaamheid niet kenden
en de…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…
Ben jij het
gedicht
2.8 met 16 stemmen
23.469 Ben jij het vroeg ik de dode
die in de deuropening stond.
Iets donkers bewoog in het donker:
Ik ben het, ik ben het.
Ja, wie anders krijgt het in zijn hoofd
om in het holst van de nacht
zijn opwachting te maken.
Mijn hand vond zijn wang. Zeker
een week niet geschoren. Maar
hij was het, hij was het.
----------------------------------
uit…