1964 resultaten.
Haiku's winter
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
588 Hij voert het water
met brood tot de eenden
komen.
Radiostilte -
televisie geeft sneeuw
de uil blijft thuis.
Winter -
gewaagd ijsballet
op de gracht.…
Hagelslag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 Het even wordt al snel een uur
Ik let er niet meer op
Ik ontwaak hier in een leven
Dat ikzelf niet koos
Mijn hand mijn hart en een ziel
De koelkast die slaat aan
Wie ben ik dan die ademhaalt
Met hagelslag op brood
Een deur valt dicht met sleutels
Die ik hoor
Een stofzuiger op de gang
Een mens die niest
Zo gaat het alsmaar door…
Ooit sloeg een vuist op tafel
gedicht
3.3 met 21 stemmen
8.385 Ooit sloeg een vuist op tafel
van dit land en is blijven liggen:
een kasteel.
Hij woont nergens,
want er is hier niets anders:
er staan muren omheen,
maar het blijft nergens.
Het is ook geen wonen.
Het is niets meer willen
en dat hier doen.
Maar alles is te heftig in dit huis.
Wind blaast in de open haard,
vlammen blaffen als honden…
Ik
gedicht
2.6 met 122 stemmen
38.339 ik, de bij gebrek aan beter
dan maar mezelf zijnde: een soort
De Slegte voor tweedehandse
onverkochte emoties,
ik kwam mezelf tegen, je was zo lief
voor mijn melancholie, dat soort
reuma van het gevoelsleven,
maar als ik het warmhield,
bijvoorbeeld in jouw armen,
viel het best te harden.
eigenlijk pasten we zo mooi bij elkaar
dat ik sinds…
Poëzie
gedicht
3.9 met 41 stemmen
14.295 Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje,
mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.…
Verlanglijstje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
4.135 Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken.
Geef mij na mijn zoveelste kale reis
iemand die mij twee haren uittrekt
en glimlachend zegt: je wordt grijs.
Geef mij alles en zeg: het is niets.
Geef mij niets en zeg: dat is alles.
Geef mij mezelf, geef mij jou.
Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.
Geef mij nu eindelijk
wat ik altijd al had.…
Eenzaam
netgedicht
3.8 met 76 stemmen
12.323 Op een stoel dicht bij het raam
Zit een man ineengedoken
Een nare stilte om hem heen
Hij wordt nooit aangesproken
De eenzaamheid dat is de prijs
die hij nu moet betalen
Het wachten op z'n laatste reis
Wie zal hem komen halen
Dit heeft hij toch niet verdiend
Geknokt en lamgestreden
De dood zal komen als zijn vriend
Verlost hem uit dit heden…
verslaafd
netgedicht
3.8 met 210 stemmen
17.984 Een zware storm woedt in mijn hoofd
Mijn ziel wordt rondgesmeten
Een bliksemstraal heeft mij verdoofd
Mijn zicht wordt aangevreten
Mijn denkvermogen mindert snel
Ik snuif nog wat benzine
Het aardse leven in de hel
Verslaafd aan cocaine…
even.....
netgedicht
4.2 met 97 stemmen
15.994 Een zonnestraal, een zuchtje wind
Een brede glimlach van je kind
De koffie 's morgens voor je werk
Het zingen, zondags in de kerk
Het wandelen, de rit per fiets
Een vreemde groet je, uit het niets
Het leven als je wakker wordt
geniet er van, het is zo kort…
44
gedicht
3.1 met 31 stemmen
20.590 Zonder ik, zonder onderwerp.
Lier aan wilgen gehangen.
Ander instrument aangeschaft.
Met voorhamer van grote
gevoelens op xylofoon
van ziel. Ziel kapot, natuurlijk.
Met hark ziel in hoek
geveegd en opgestookt.
Meer ziel dan hij dacht.
En vervolgens op hark viool
gespeeld, met zaag als strijkstok.
Een liedje.
--------------------…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.
Nee, dat kun je niet.
----------------------------------------
uit: Enkelvoud,…
Alles deed pijn
gedicht
2.5 met 564 stemmen
76.288 Alles deed pijn. Twee uur lang in kleren
gehesen worden deed pijn. Zijn vrouw zijn
deed pijn, lachen deed pijn, grijnzen al minder,
moed niet. Moed wordt ervan gemaakt
zoals een vuist van vijf vingers.
En verdriet is die vuist weer opendoen.
Sterven doe je alleen.
Niet sterven ook.
Dood zijn doe je met twee
Achterblijven ook.
----…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem
nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis
kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis.
Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al
die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven,
ik met sterven.
Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn?
De deur…
Ballade van de traagheid
gedicht
3.0 met 31 stemmen
15.580 ik hou van de traagheid van liggen in gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.
ik hou van de traagheid van zijn,
zen, zegt men in het oosten, ik geloof dat…
Winter
gedicht
3.1 met 69 stemmen
24.110 Winter. Je ziet weer bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.
En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is is er hoop.
-----------…
Soundtrack
gedicht
3.8 met 140 stemmen
23.662 We zien een postkoets
door een Noord-Amerikaans landschap
denderen.
Achtervolgd door een dozijn cowboys
die op hun beurt
achterna gezeten worden
door 25 brullende geverfde roodhuiden.
In hun slipstream
een cameraman
op een witte schimmel.
Naast een parallel galopperende mustang
waarop een geluidsman met een microhengel.
Daarachter zien wij…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen
te wachten staat op de dag. Uit aarde komt nevel,
uit verdriet een soort ach. Wolken
zorgen voor vijfentwintig soorten licht.
Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht.
Het is nog te vroeg om nu te zijn. Maar de rivieren
vertrekken alvast…
Mijn Moedertje
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.577 juist als ik bedenk hoe onnoemelijk mooi je rug
verandert in twee wonderen,
komt mijn moeder binnenvallen om nog avondlijke
overschrijvingen te doen. we zoeken beiden de vrede
des harten op nogal verschillende manieren.
ze komt om haar dagelijkse portie zoon.
ze zegt dat ik mijn voeten moet verwijderen
van de zetel van haar keuze, en laat er…
Het liefste wat ik heb
gedicht
3.1 met 25 stemmen
20.049 Het liefste wat ik heb is elf geworden.
Feestje. Daarna ging het liefste wat ik heb
naar huis met het liefste wat ik had.
Het kleine meisje met het grote.
Ik met mezelf. Zo vrolijk.
Want het is goed om ooit
iets te hebben gehad.
Het is beter dan nooit
iets te hebben gehad.
-------------------------
uit: 'Enkelvoud', 1991.…
Wolken drijven
gedicht
2.5 met 35 stemmen
12.127 wolken drijven
doeken voor het bloeden van de zon
zegt mijn naamgenoot, de dichter
onverschillig
onder herinneringen
valt
sneeuw
uit de vogels
fluit
bos
je ruikt alleen
kleur
er balkt een ezel
hij weet het niet
ze hangt haar was te drogen
over een rol prikkeldraad
--------------------------------------
uit: Sommige gedichten…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Een dag duurde eeuwen.
Verveling stond chic.
En het gebaar dat je maakte om te geeuwen
werd gerecenseerd op zijn ornamentiek.
Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde. Werken
kwam neer op zich op het voorhoofd betten…
Even
gedicht
2.3 met 67 stemmen
21.945 Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd.
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn.
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd.
Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven.
We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar.
En er is een voorzichtig-zijn met wat je even…
Minuten stilte
gedicht
3.3 met 10 stemmen
16.254 je kunt een zakdoek
horen vallen
papa snikt
op de radio
treurige muziek
mannenstemmen
zeggen sombere dingen
over nooit meer
klokken luiden
papa droogt zijn tranen
morgen gaan we naar
de maliebaan
marcheren
de soldaten
de oranjeband met leeuw
en het soldatenpak
ze liggen klaar
gestreken
mama moet alleen
de broek…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 'Weilanden hebben avond,' zegt Achterberg.
Maar kun je dat wel hebben? Misschien
zoals je een ziekte hebt: avond.
(Iets met de ogen: alles veel te donker zien.)
Maar ook 's ochtends is het niet voorbij.
Zie je weer veel te klaar, maar wat je mist.
November. Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.
En daarboven…
Flamingo's
gedicht
4.5 met 8 stemmen
8.116 Flamingo's op poten zo dun als de ff's
van mejuffer, of als twee sigarette-
pijpjes waaraan ze zuinig de rook
van zichzelf opzuigen: met dit soort
raffinementjes zetten ze zichzelf voortdurend
voorzichtig op stelten.
En hoe ze op één been staan, het andere
in hun veren opgeplooid als een handtas
onder de arm, deftige dames, wachtend op de…
Flamingo's
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.813 Ze zijn er bijna niet
zoals heel slanke vrouwen
na heel licht verdriet.
Met hun poten als met een dun pincet
pikken ze preuts hun tenen
uit het water op, o, ze
zijn zo roze
als de gedachten van een maniërist.
Ze zijn vraagtekens achter al ons weten
en zo fraai dat we even
niet meer om een antwoord geven.…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Op een roze wolk gevonden in toevalligheid.
Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid.
Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden.
Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden.
Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.
Nu diezelfde ogen, dik, van pijn en verdriet,…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Kleine kinderhandjes, dragen nu het leven
Zo zwaar en zo ondraaglijk
Niet om gevraagd, maar toch gegeven
Papa en mama, een vage schim van toen.
De warmte, de liefde, die omhelzing en die zoen.
Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad.
Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad.
Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen.
Bij…
spijtig
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
775 Pas na de hitte van de strijd,
bekoelde pas je woede
En voelde je de pijn van spijt,
hoewel je zelf niet bloedde.…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.
De boom, zo vol met appels is keihard…