1259 resultaten.
Passanten in de mist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 Waar is die man , waar zijn zijn zilveren haren
't is dwaasheid hij nadert me
ik voel de vloed in de verte zijn golvende kruin
daar komt het lastpaard dat ik mis.
Ik neem de dag als dwaasheid op
met de ongedekte haardos
straks vat ik zijn hand
van oude dromen die hij dacht te vergeten.
Spoed me naar zijn wangen
het hek flankeert onze…
puntjes
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
502 al vallen
je woorden
soms zwaar
ik vang ze
met zachte hand
toch licht op
zo blijven
ze heel
en letters
op hun plaats
alleen
de puntjes op de i
zet ik even opnieuw
stevig op hun plek…
door rood
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
644 ik rij
bomen
rijden mee
stam na stam
bonkend
hortend stotend
schampend basten
gierend sapstromen
overkokend
stomend sissend
diep door rood…
gekwab
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
499 pak mezelf
bij kop en kont
en smijt me
tegen eigen stellingen
sommige wankelen
andere donderen om
een enkele blijft staan
na wat gekwab tussen de oren
adem ik nieuwe gedachten
in de nieuw ontstane ruimte…
ondergaan
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 in vertrouwen
laat ik je toe
tot in het diepste
van mijn zeeën
waar jij mag duiken
tot op de bodem
om mijn diepere gronden
boven water te krijgen…
stil
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
544 je zei
helemaal
niets
maar sprak
me wel
aan
sprakeloos
was
ik…
zelfreflectie
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
542 als weerschijnvlinder
fladder ik over water
en spiegel mezelf…
ave maria
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
905 diep in mijn hart
is een stil gebed
in woorden die ik niet kan uiten
maar wel op papier heb gezet
steeds als ik dit gebed weer voel
gaat mijn hart wijd open
zwelt mijn borst op van emotie
gaan de tranen vanzelf lopen
ave maria, moeder van god
hoe vaak heb ik niet gebeden
dacht dat ik alles zelf kon
heb ik er tegen gestreden
ave maria…
Kamers te huur
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.461 Mooie liefdevolle kamers te huur,
niet te groot en zeker niet te duur.
De kamers zijn warm en heel knus ingericht
en er schijnt een heerlijk rust gevend licht.
De kamers geven je een heel veilig gevoel,
en je mag er denken "laat de boel, de boel".
In de kamers kun je heerlijk jezelf zijn,
gewoon vrolijk, verdrietig of met innerlijke pijn…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Als Kaat sterft
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.085 Er past daar rouw als herfst
voor de zwarte esdoorns
uit zwevend zaad ontstaan
zodat het op kan houden
roekeloos en geschift te zijn
Zonder haar geen zin
meer kunnen vinden
in zonder haar verder gaan
geen rode draad van jaargetijden
bij zonsopgang en ondergang…
harde buiken (vervolg)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Harde buiken
van ongesproken woorden
geboorte
van een eenzaam hart
De tranen
die er zouden komen
verstillen
in de donkere nacht
ontwaakt, in hopen en verlangen
vergeet nu het gemis
vertrouw op wat zal komen.
aanvaard al wat er is.
Geluk zit in de kleine dingen,
luister naar wat men zegt,
vergeet beslommeringen
en wandel en voel…
Gebroken liefdesband
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 zij kijkt verder dan het venster
overschrijdt de troebele horizon
waar liefde plotseling verdween
zij verdrietig eenzaam achterblijft
haar grenzen liggen dichterbij nu
tegen de wanden van haar hart
deerlijk lijden wil ontsnappen
tot barsten overgaat in breken
hardheid delft het onderspit
de avond brengt geen uitweg
nergens kan zij soelaas…
ongeschoren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
467 kietel je even
tussen neus en lippen door
het zit nog wel snor…
Verdwaald in de tijd
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.346 Langzaam verdwijn je uit je lijf
In vage reizen door het verleden
beleef je angsten opnieuw
Op de wand tegenover je bed
zie jij taferelen
die voor ons verborgen blijven
We zoeken je in een enkel woord
dat je af en toe ontglipt
En vinden je als een
in de tijd verdwaald kind terug…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Wolken vluchten van oost naar west
of omgekeerd.
Maar ook van noord naar zuid
of omgekeerd.
Net als de vogels.
Het wordt zomer.
Ik hoor en zie mijn vader.
Hij plant afrikaantjes.
Mieren
verleggen in colonne hun weg.
Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.
Haar blonde krullen
blauw gestrikt,
in de armen van…
duizend zonnen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
531 mijn veel te zoute zee
werd heerlijk zoet water
waarin ik zwemmend
steeds natter werd
door jouw
overweldigende liefdesgolven
die mij voldaan
het warme strand op spoelden
waar jouw stralen
als meer dan duizend zonnen
mijn traangordijnen
voorgoed deden verdampen
zomerblauw kleurde onze hemel…
heerlijke start - senryu
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
548 voor mij het einde
als jij de ochtend begint
met een dikke zoen…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.
Ik wil vuurrood
en een beetje paars
vliegen hoog boven alle dingen
die groot van moeten…
Emotiesurvival
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 Ik start een tocht,
Vol goede moed.
De vogels tsjilpen vriendelijk.
Ik ben blij.
Het begin van mijn tocht.
Het gaat heel goed.
De wind juicht me toe.
Ik ben trots.
Ik ga verder met mijn tocht.
Bijna val ik.
De diepte staart me aan.
Ik ben bang.
Zo gaat mijn tocht.
Gewoon doorgaan.
De eindstreep houd me bezig.
Ik ben moedig.…
in een zucht
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
694 hang m’ n wens
aan een witte wolk
blaas ‘m jou richting
hoop dat ie aankomt
zodat jij ‘m
in de schaduw kan lezen
zou mooi zijn
als daarna de zon
weer volop
zou gaan schijnen…
zomaar een kus
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 wezenloos staar ik in de dag
de mensen en de duizend dingen
door de tijd voortgestuwd
eenrichtingsverkeer
altijd maar weer
duizenden voetstappen
en niets of niemand
die zomaar
tegen de stroom in
omkeert
en ziet
en
liefheeft
zomaar
een kus
in de vroege ochtend…
wil ik nog slechts in woorden wonen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 zo voldragen in verbeelding
wil ik nog slechts in woorden wonen
waar ik zo naadloos cirkelrond
volledig mij kan zijn
dat het getemde wildebeest
geen regels en geen protocol
de keizer blijft behagen
hartstochtelijk en passievol
laat mij maar in mijn woorden wonen
waarmee ik mij verbonden weet
die door mij bouwen aan het wonder
dat ook…
Weemoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Weemoed
‘k Voel me weemoedig
Bezeerd
‘k Zou willen bidden
Zoals ik eens heb geleerd
Hoe kan ik geloven
Dat Hij mij nu hoort
Als ik al jaren heb verloochend
Het Goddelijk woord
Ik zou willen gillen
Dat ziek zijn ‘t geluk zo verstoort
Ik heb mijn verdriet
In de kiem gesmoord
Wat zou ik dan willen?
Verbonden zijn en delen
Ziek zijn…
Wat ik wil
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.570 Wat ik wil is jou gelukkig zien
Ik voel je pijn maar weet niet waar het vandaan komt
Je trekt je terug in je eigen wereld
Laat me erin, ik wil je helpen
Wat ik wil is jou kunnen begrijpen
Ook al begrijp je jezelf niet
Maar we kunnen praten over wat je gedachten zijn
Wat je dwars zit of hoe je dag is geweest
Wat ik wil is jou voelen
Ik wil…
abstract
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
622 vlakken verdelen
kleuren passend binnen zwart
vormend een geheel…
welzijn
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
942 MOGE ELKE ONTBERING JE MEER KRACHT GEVEN.
Moge je veel geluk kennen
maar als je ooit problemen op je pad vindt,
moge je dan altijd een hand vinden
om je te leiden
en te troosten,
een stem om je aan te moedigen.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Je leest de stad in fasen
Gevlochten in je bruine haar
Weerspiegeld in de glazen
van een ondoorzichtig paar.
Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit…
lief
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
631 zeg maar
welke kleur
je bent vandaag
dan pluk ik
bijpassende bloemen
tot een mooi boeket
met jou
als stralend middelpunt…