Alle inzendingen over liefde

gedachten door mijn hoofd laten gaan vast houden niet omkijken diep in zijn ogen de laatste kus zal de eerste zijn loslaten om lief te hebben laat jou laatste kus de mijne zijn…

mijn angst heeft vingers van een droom gekregen ze aaien teder en ik lach heel onverhoeds verkrampen ze en scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag ze graaien buiten zinnen met nagels giftig in mijn geest wat heel voorzichtig was geheeld blijkt nooit echt dicht te zijn geweest ik gil de werkelijkheid te hulp jank badend in mijn zweet verbijsterd…

Alles kan maar één keer de eerste keer zijn. T kan altijd nog een keer gebeuren maar t zal nooit meer de eerste keer zijn. Ik heb al honderden keren iemand gekust maar de eerste zal ik nooit vergeten Ik heb al een paar keer echt van iemand gehouden Maar de allereerste aan wie ik mijn hart gegeven heb zal ik nooit vergeten De eerste keer…

Ik heb een mooi mens ontmoet ineens was ze daar Als door de hemel gezonden, geheel onverwacht, nooit durven dromen zo echt en zo waar Ik heb een mooi mens ontmoet Het leven deed zeer Geen geloof meer in morgen, vertrouwen was weg, de hoop was verdwenen zij geeft het me weer Ik heb een mooi mens ontmoet Ze heelt en ze maakt Wonden genezen…

je gezicht als het mooiste gedicht de zachtheid van je mond je neus je profiel de tederheid van je ziel de blik in je ogen nog zo vaag de klank van je stem melodieus laag de gedachte aan de streling van je hand zo warm jouw arm jouw lichaam dicht tegen mij aan jouw geur zweeft in mijn dromen van vergeten gewiste beelden…

Hemelbloemen. Als ik jou -recht uit de tarwe- het brood aanreik zul je dan glimlachen omdat je me ziet als omhulsel van mijn geest of zal je treuren –omdat ik op blote voeten loop- om mijn werkelijke ik mijn ware aard en mijn oprechtheid? Als jij hemelbloemen plukt -waar ik bij sta-, en samen met mij van de blaadjes eet, dan…

waar mystiek met torens openlijk naar de hemel wijst zoekt magie het donker op en eist in onverklaarbaarheid haar macht wierrook kaarsen en gebeden brengen geesten uit het heden in contact met het verleden aarde weet zijn wetten wel maar in het magisch realisme kent één speler slechts het spel lichaam en geest zijn onderscheiden…

Blijde spelletjes Met verwondering in relaties staan alsof je elkaar elke keer weer voor het eerst ontmoet. Dat is de kunst van elke relatie zo van: ‘oh, kijk wat ze nu toch doet ‘ of ‘oh wat mooi’ In plaats van: ‘waarom dit’ ‘waarom dat’. Dan wordt elke ontmoeting weer een lied van verwondering in schoonheid en liefde.…

keek je me aan we smolten en nu nog steeds zelfs tijdens winterkou blijven we smeerbaar…

ik wil je schaduw vangen maar zij ontglipt me steeds restjes licht blijven aan mijn vingers hangen worden in het donker sleets volg je waar je gaat maar kom voor het raken vaak te laat heb je in vol licht benaderd zag alleen je schoenen staan je schaduw had je uitgedaan…

De doorsnee zat Ingesleten patronen Mijn melancholieke roep naar diepzinnigheid Werd slechts door Een iemand opgepakt Je omhelste mijn verlangens Duizelingwekkend Je vormde mij Totdat wij een waren Een smeltkroes van eigenschappen Maakte mij zielsgelukkig Onopvallend van buiten Hartstochtelijk jezelf van binnen Liefde maak je…

Twee kanten van water. We hebben het allemaal gezien, genoten, geproefd en geprobeerd We hebben alles gegeten, en onverdroten zonovergoten geïnhaleerd De wijn was goed, het bier niet verkeerd: we raakten maar niet uitgeblust. We reden onder luchten, bevoeren de golven raakten bedolven door wat werd voorgeschoteld en ingeschonken We…

droom me, laat mij schuilen in stilte onder je weidse vleugels laat ruimte mij oplossen wanneer ik val zonder horizon, vrij van gedaante om op zilveren oevers te ademen een nest bouwen zal ik met tedere wolkjes en gouden zonlicht voor jou adem van mijn adem roep mij niet meer als schaduw van onvergankelijkheid maar draag me…

neem me mee aan je hand de muziek achterna die ik verloren ben tonen spoken door mijn hoofd zonder melodie refreinen in afgrijzen teksten eisen schreeuwend om gehoor versta ze wel maar de boodschap komt niet door geef me de rust van het eenvoudige akkoord waarin het leven weer geluk en stilte uit herboren worden scoort…

Wederzijds verlangen Kom en deel met mij het wederzijds verlangen jouw zachte rondingen mijn harde drift warme huid gestreeld door gladde vingers jouw zoekende lippen mijn soepele tong kom mijn lief waar wachten we nog op het leven is kort de nacht nog lang…

Je bent bezig me buiten te sluiten daardoor kruip ik steeds verder in je, dat moet je toch ook voelen jouw afstoten is absurd jouw binnenste is uit balans hoe gaan we verder met elkaar? ik bid om een wonder, want mijn liefde is onverbiddelijk mijn bezorgdheid is intens jouw terugkeer is mijn wens…

Hoe vaak moet ik zeggen, dat ik van je hou. Hoe vaak moet ik roepen, dat ik op je bouw. Hoe vaak moet ik fluisteren, dat ik om je geef. Hoe vaak moet ik bewijzen, dat ik voor je leef. Hoe vaak wil je horen, dat ik aan je denk. Hoe vaak wil je zien, dat ik aandacht aan je schenk. Hoe vaak moet ik denken, Dat jij dat anders ziet. Ik geef…

Maagdelijk witte lakens, vleien vlakgevouwen langs de rondingen van het rustende naakt. Het maanlicht streelt de schaduwen van deze nacht. Het is warm, ik verlang naar je, maar wil vooral alleen kijken naar jou in jouw slaap. Je bent mooi.…

je glossyt in foto’s en verhalen laat mannequins in tijdschriften verdwalen prijst glamour en de glitter van mooie ogen lange benen in hun trendy vol bestaan verpakt de pagina’s met topic story’s kiest kleuren en dessins in jaren tachtig of alterno prints altijd haasten naar je wekelijkse coming out beslaat de spiegel van succes…

Het was alsof er wervelende klanken plotseling in mijn oren dansten onbeschaamd liet ik hun streling toe die als een melodie mijn kern beminde ademloos tot climax bij besef ik ook van jou Foto: Poly Politou Art…

Ik zou graag sterren willen plukken En ik weet dat het me zou lukken Ik zou ze bewaren in mijn hart Speciaal voor jou leg ik ze apart Ze zouden mijn ogen doen stralen En het beste in mij naar boven halen Daarna zou ik ze aan jouw schenken Dat is voor jou mijn aandenken Zolang deze sterren blijven schijnen Zal mijn liefde voor jou nooit…

zoals je lichaam in mijn zinnen ligt je schouders mijn nachten ondersteunen je driftig bloed de uren sneller laat stromen tot ze na een kort onsterfelijk moment zichzelf verdoven zo laat ik hier en nu jouw stem weerklinken speels en vederlicht maar zonder spreken…

Ik ken je nog maar kort, Voor mij is het genoeg. Je doet iets met me, Iets waar ik niet om vroeg. Je bent bijzonder, Je mooie ogen en je lieve lach. Je kijkt zo leuk, Ik zie je voor me elke dag. Misschien vind je het raar, Maar ik kan niet meer zonder jou. Daar is maar 1 reden voor, Ik hou van jou. Ik kan je niet vergeten, Je vind…

in elke vezel van mijn lijf ben jij als adelaar ontvangen diepe zielentonen roepen- blijf mijn vleugels leg ik vol verlangen vertrouwend in jouw adellijke handen laat ons vliegen naar de maan en verre ongekende landen om nooit meer in gemis te gaan wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren want wij bewonen zonne- uren de eeuwigheid…

voor mij het einde als jij de ochtend begint met een dikke zoen…

ongenaakbaar spant beton over hun laatste zuchten zij konden niet vluchten uit de tunnel des doods omstuwd door feest breekt chaos de geest stuurloos botst wat komt en is geweest hoofden buigen in stil getuigen van de laatste love parade…

Liefde is prachtig... liefde maakt je mooi...en laat je ook nog stralen... Liefde...geeft pijn... pijn in je zijn... pijn maakt verdrietig hoe verklaar ik dit nietig?…

Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden ik omhels je met klanken als een ware tenor In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet euforie in een spel van hemel en aarde Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet lach.…

Verlangen naar regen een zeldzaamheid in mijn hart Omdat niemand dan zal zien dat die traan wordt gebracht Draai in een kans evenwichtig als een ballerina in volle toonaarden Een innerlijke kracht geeft antwoord in liefde en geloofswaarden Jouw liefde vertelde me keer op keer bij elke hand een toekomstige lach Een hartelijke warmte telkens…

Zeven was ik en tussen de kattenkoppen zag ik opeens de liefelijke Mirjam met donkere ogen die ongekende diepten verborgen. Haar stem tinkelde als de pendule thuis en sierlijker nog dan het paardje van mijn oom stapte zij het schoolplein af. Ik moest en zou haar mijn liefde verklaren maar hoe? De bel rinkelde en de School met den Bijbel…