102 resultaten.
Maannacht
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.559 de aarde is klein en alleen,
een slingerend schip in het ruim,
dat zich stampend en schuin
overstag gaand in doodsangst
kampende boven houdt
op het kolkende water des donkers
onder het stormende schuim.
ik lig in het ruim naast een vrouw.…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Tussen grauw en gros garnalen
plots twee pols zo dikke alen
vissers’ blije bijvangst
ons beider diep doorvoelde doodsangst.
Slachten om te eten en te leven
is velen om het even
en tot aan het in de dood verglijden
ligt een smachten en een lijden
voor mens en dier van alle tijden.…
Moratorium
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 godgeklaagde psalm memento mori
Vanuit de tunnelbunkers
schiet hamas
Vanaf een vliegdekschip f-35
Gesteund door ayatollah's en hezbollah's
Schreeuwen de houthi's moord en brand in jemen
In gaza vijftien keer de dag
des heren
Maar waar is god, voor die tienduizend keren
Gedenk die children, niet die wraak van warlords
De doodsangst…
P.I.L.L.E.N.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
704 driftige innerlijke vergiftiging,
gewrichten die zwichten onder het gewicht van de zwaarte,
omdat de longen losgezongen van de werkelijkheid
alleen maar meer willen,
twijfelt het hart door het hoofd,
verzaakt het verstand,
raakt het denken verdoofd;
wat het lichaam eist, is
waar direct aan moet worden voldaan
om zo'n storm zonder doodsangst…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 De wind blies hem van koers verloren
naar volle eenzaamheid op de Zuidzee
waar doodsangst strijdt met waanidee
en de schreeuwen zich in stilte boren
Het dorsten drijft in knagende nood
de wijdte knelt als claustrofobie
en golven beuken hun tirannie
tegen de kleine ranke vissersboot
De jonge man huilt en bidt zacht:
och mijn Goden…
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 Ik moest je doodsangst weren
bevrijdende woorden zoeken voor geest en hart
ik hield de boze geesten nog even tegen
terwijl je pijn met een spuitje werd verzacht.
Schaarser werden je woorden, angstiger je blikken
langer en dieper sliep je in...…
consumeren
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
934 gelukkig
ik ben mijn mooiste woorden kwijt
we lopen
in wankel evenwicht
consumerend gaan we met
een leugen ten onder
vrezende roepende
'een mens moet landloos balanceren'
kapot, milieu,traploos geregelde armoede
ozon, hongersnood, plastic-geluk
we glimlachen naar elkaar
verontschuldigend, geruststellend,
klappertandend van doodsangst…
Sint Nicolaas en de drie kinderen
gedicht
2.6 met 245 stemmen
37.160 .'
De slachter had het goed gehoord
en rende in doodsangst naar de poort.
't Is zinloos om te vluchten, man.
Berouw is wat jou redden kan.'
Sint-Nicolaas is naar 't vat gegaan
en hield er drie vingers tegenaan.
'Dag, kleine slapers die ik zie,
word maar een wakker, alle drie!…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 hun strot
en spieren spannen in de ruige lijven
geen wolf is zeker van vluchten of te blijven
tot het vallen van ’t eerste knallend schot
-III-
speeksel vlokt al schuimend langs de kaken
moordzuchtig grijnzen muilen tanden bloot
nog onbewust van het vernietigende lood
afgeschoten om de pelzen buit te maken
de strijd is fel en doodsangst…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 Angst
De lucht lijkt haast bevroren
nog net geen volle maan
een knisper spitst mijn oren
ik blijf gespannen staan
Ik staar naar de struiken
hoor er dwars doorheen
ik kan een doodsangst ruiken
ikzelf heb er nog geen
Mijn ogen blijven staren
ik luister hoe de stilte valt
en ruik de angst bedaren
nu een geweerschot knalt
Jager
een…
de muisjes
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
662 muisje
had dezelfde zilvergrijze glanzende vacht
maar hij had niet de moed van zijn zusje
doodsbang zat hij opgerold
als een bal met een spits snuitje en een staartje
"ik doe je niks hoor"
zei ik geruststellend
"ga maar met je zusje mee"
maar hij verstijfde van schrik
zijn ogen werden groot
en puilden uit van pure doodsangst…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 In de doodsangst ijlde een hinde door het woud,
De wanhoop in het goudbruin oog, dat staarde,
Dat staarde, of 't ginds ook niet een uitkomst zag,
In 't ver verschiet... Reeds stond het bloedig schuim
Haar op de fijne snoet; de dorens wondden
Heur tere zijden, en de slanke poten
Verwarden zich in 't netwerk der lianen...…