143 resultaten.
vóór de ochtend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.078 de pillen liggen klaar
naast de fles met sterke drank
om haar verloren moed te schenken
geen schreeuw om hulp of snikken
haar gedachten zijn gesmoord
in doodse stilte wil ze slikken
te moe om te beseffen
dat ze een keuze heeft
wat zij die niet meer leeft
nooit heeft gehad
ze ziet haar moeders lief gezicht
dat in het donker oplicht…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…
Dingen in gedichten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
778 Ik dicht niet over 't wezen van de dingen,
al brengt hun beeld mijn onderwerp tot leven.
Ik schrijf niet “lamp” om 't licht dat zij kan geven,
maar om mijn lieve moeder te bezingen
die wachtend las, toen wij naar fuiven gingen.
Ook heb ik 't onbestemde vaak beschreven
door er een vergelijking op te kleven
met zaken die mij dag na dag omringen…
ik herinner mij haar lach
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.467 Ik herinner mij haar lach
niet hoe het klonk
noch hoe het zag
want met de jaren
worden herinneringen vager.
Maar ik weet nog hoe zij
een kwinkslag of een grapje vond
voor elkeen die voor haar toonbank stond.
Ze was ook sentimenteel :
een appel weent
onder suiker en kaneel.
Dezelfde zakdoek droogde onze tranen
van rozenwater en later
van…
als woorden knellen
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
6.582 als woorden knellen
net als te kleine schoenen
kan een glimlach
of een knipoog
zo mooi blootsvoets lopen…
Kralen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.527 Als raamlicht dartelt door de glazen kralen,
dan speelt een beeld van jou in elk facet.
Om jou uit het verleden op te halen,
bekijk ik steeds dit kleurrijke palet.
Geen diamant, hoe fel hij ook mag stralen,
waar één moment van ons is ingebed.
Alleen dit snoer kan over jou verhalen
en elke tint komt voor in jouw portret
dat traag verbleekt…
De tuinman en de liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.144 Hoe jij met zorg tomatenplanten schoort,
hen aan spiralen opbindt en hen leidt,
hoe jij je niet aan wind of regen stoort,
maar onverstoorbaar al je vrije tijd
aan venkel, spruitjes en courgetten wijdt
omdat er in een moestuin groente hoort,
hoe jij het onkruid energiek bestrijdt,
zo wied jij in het hart dat jou bekoort.
Je wacht niet op…
geen rozengeur
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.766 een dievennacht
met hier en daar een pilelamp
waarvan de batterij gans plat
wie weet hoeveel eeuwen al
hij strompelt, mompelt
'k ben strontzat
terwijl hij traag de sleutel past
zonder hulp van maneschijn
en mist en nog eens gist
waar toch dat gat
verdomme!
waar dat gat mag zijn
slechts één ding schiet door zijne kop
dat er geen deegrol…
De enige echte
netgedicht
2.6 met 62 stemmen
6.034 Wellicht is dit de laatste keer
dat jij je schoen zet bij de haard.
Je hebt wel door dat zo'n meneer
die uit een auto stapt, het paard
op stal laat, mijter, witte baard,
een gouden staf en wat nog meer
in zijn verkleedkoffer bewaart,
dat die omwille van de sfeer
de grote vriend van ieder kind
wil imiteren. Elke klaas
en elke schoensmeerzwarte…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Ze heeft een nagel in haar klok geslagen.
Daar hangen alle ruikers die ze krijgt
van haar bezoek op feestelijke dagen.
Gelijk men aan een snoer de parels rijgt,
schikt zij de bloemen in diverse lagen.
Zolang de nagel niet met lossen dreigt,
bewaart ze, om 't alleenzijn te verjagen,
elk souvenir dat naar gezelschap neigt.
Haar zoon…
ze huist in dozen
hartenkreet
2.6 met 53 stemmen
11.543 ze huist in dozen
door een vrachtwagen gebracht
bestek en borden reeds terecht
glazen in de nieuwe kast
zeep en washand op de tast
de rest is nog een labyrint
waar geen mens zijn weg in vindt
behalve zij die de codes kent
met stift geschreven op elk pak
haar kleren sprokkelt ze bijeen
uit deze en gene mand
ze stapelt op
en af elkaar…
scheur dan!
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.793 wil je scheuren?
scheur dan!
dat ik in snippers val
op natte grond
weer samenklonter
lelijker, vormlozer
nog bozer dan ik was
niet meer te versnipperen
breekbaarder dan glas…
Van de regen in de soep
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
870 regen, regen, regen, het is zo triest
zie die blozende tomaten huilen in de groententuin
de boontjes schurken tegen elkaar aan
zoeken troost onder het doorbuigend blad
de sla staat met haar voeten in het nat
kon ze maar haar krullend kapsel schudden
dan vlogen druppels in het rond
ik sop door de paadjes van watersnood
red een courgette van…
De bárzilmus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.123 De bárzilmus heeft erge jeuk,
toch durft ze niet te krabben.
De laatste keer dat ze het deed,
schoot haar karmonkel in een deuk
en stond haar poot vol flabben.
Geloof me maar: het is niet leuk
behept met een karmonkeldeuk
te hippen op beflabde poot
in de Bárzilse Slabben.
Nog liever ging ze stokstijfdood
aan echt-niet-te-verdragen jeuk…
Gegronde reden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Als het rumoer mij tegenstaat,
de beelden dansen voor mijn ogen,
de bloementuin naar best vermogen
geen plekje aarde open laat,
maar mij te druk lijkt, overvol,
dan keer ik naar het monotone,
zie ik in kleurloosheid het schone,
vat sympathie op voor de mol.
Ik doe als hij en ga mijn gang
door 't bovengronds geloop te staken.
De grootste…
De griespardot
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
825 De griespardot staat wat te grroemen
temidden van een protterveld,
bezaaid met viezeschetenbloemen:
hij heeft ze allemaal geteld.
“Ik pluk er vijf om vuur te stoken,
dan knalt het -grroem- in mijn fornuis,
en acht om -grroem- kaduuf te koken,
dan ruikt het lekker bij mij thuis.
Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt…
Snoevedorus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
668 Ik hou van snoevedorus,
maar niet met chocola,
wel graag met stukjes blorus
(die vind je niet in vla).
Ik hoor u zeggen: "Hoor 'es,"
dus luister ik geboeid,
"dan zit u in de sores
want ik heb net gesnoeid."
De florus van de blorus
is zomaar weggesmutst?
Pas op, ik leer u mores,
u hebt mijn maal verprutst!
Geen enkel brokje blorus…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Ik zeg: “Wel, doe het hem dan even na”,
aan die mevrouwen en aan die meneren
die hem te kwader trouw jaloers beleren.
De beste stuurlui staan nog op de ka.
Hoe ik het woelig stof tot goud zie keren,
de treden van geleende tijd bega,
tot ik ten leste voor een wending sta
en zelf de vaste vorm ga uitproberen.
Dan weet ik pas: er valt niet…
Taalbarrière
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.618 wij spraken nooit dezelfde taal
al peuterde de kleuter die ik was
letters uit zijn mond
ik kraaide nimmer zijn GEMAK
noch zijn ONVERMOGEN
wel eigen wisselwoorden
die hij niet verstond
stappen, fietsen, autorijden
vreemde talen die hij sprak
of liever: schreeuwde
tot het kristallen lexicon
van mijn kinderliefde brak
deelden wij geen idioom…
Moed
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
724 het breken van een ei
vraagt niet veel durf
maar welk een warmte en geduld
vereist het broeden
welnee, u bent geen kip
en ik geen kuiken in de dop
ik hou mijn broze kop omhoog
vraag niet mij te behoeden
voor alle tegenslagen
een beetje zachtheid anderzijds
wat mildheid bij het kijken
stel dat ik dát zou vragen…
zou het op moed gelijken…
Het groenpoepkuiken
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
721 Ik ben het groenpoepkuiken.
Ik grobbel in het gras,
ik strubbel door de struiken
en plodder op de plas.
Ik ben het groenpoepkuiken,
herkenbaar aan mijn roep,
aan mijn manier van duiken
en aan mijn groene poep.
Ik ben het groenpoepkuiken,
jij slappe bruinkwakhoen!
'k Laat jou een poepje ruiken
en let wel... het is groen.
(De…
Verzinnen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
920 Er liggen veertien regels op de loer.
Ik weet nog niet of zij een valstrik spannen,
misschien mij naar verlegenheid verbannen
om een gedicht dat slechts een woordensnoer
is, zonder inhoud of belang; droog voer,
terwijl in fijner schotels, ranker kannen
de poëzie verlokt tot proeven van een
geraffineerder maal (zoals de Cour
du Nord serveert…
Spijt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.383 Mijn kind, waarom liet ik ze zó passeren,
de korte jaren van je kleutertijd,
de lange dagen van het irriteren,
in een onuitgesproken dom verwijt.
Je sliep tussen de lakens van mijn spijt.
't Is schandelijk en toch durf ik beweren:
misschien was ik je toen zelfs liever kwijt.
Maar blijkbaar valt het moederschap te leren
want nu je met…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 Zo is het ons uiteindelijk vergaan:
als schepen zonder lading reizen wij.
Niet doelloos, neen, de sterren en de maan
zijn onze gids, zoals weleer toen zij
het trekken langs een vaste hemelbaan
aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij
bracht wrakhout mee uit onze oceaan.
Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij
toen wij voor anker lagen…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 door de tijd beslagen
krijgen herinneringen een waas
zoals het lang ongebruikte glas
dat achter in de kast staat
weet je nog of je zoet of bitter dronk?
of het tikken van twee glazen klonk?
of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?
je slaat breekbare gedachten tegeneen
en wat je toen zo zeker wist
tracht je nu opnieuw te weten
elk…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Er knerpen kiezels in mijn hoofd.
Ik wankel in het knarsend grind
op zoek naar rust die ik niet vind
in taal, in denken. Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.
Het duister kent dit broze huilen
om struikelstenen, hobbels, kuilen…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Ze raken niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.
In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.
Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter…
Op weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Stelt u zich voor: een stad na middernacht,
een echtpaar loopt door de verlaten straten,
in opperbeste stemming. Onverwacht
stopt er een auto en stopt ook het praten.
Een man stapt uit en heeft niet in de gaten
hoe bang zij zijn, op bruut geweld bedacht,
omdat hij zelf, gevolgd door onverlaten,
ternauwernood ontsnapte aan de jacht.
Daar…
Bassikounou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Hun dorp is aan de grens gelegen
van leefbaarheid en voor hun staat
bestaan ze niet, er zijn geen wegen,
het is woestijn waardoor men waadt.
De regen heeft hen doodgezwegen,
de hitte brandmerkt hun gelaat,
maar één van ons is hen genegen:
het hart, het plan, de steun, de daad.
Een waterput brengt hoop, doet leven,
machines worden aangevoerd…