3093 resultaten.
Een dinsdagavond
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.450 Gisteravond stonden we in de natte kou.
Zoenend en strelend in een hoek.
Onze lichamen verwarmden elkander,
niemand wist waar het eindigen zou.
Ik proef munt.
Ik proef parfum.
Ik proef beestachtig genot.
Machteloos duw jij tegen mijn natte lichaam.
Liefkozende woorden bereiken mijn oor.
Jouw tong bespeelt mijn zenuwen
en handen gaan waar…
Kinderen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
946 3 kinderen heb ik, eigenlijk 5.
3 van mij en 2 van mijn man,
dat staat buiten kijf.
Met 2 van mij en 1 van hem
is er goed contact.
Met 1 van hem en 1 van mij
hebben we 't wel gehad.
Die van mij, die is verslaafd
en doet alles verkeerd.
Die van hem, is houden van
haar vader domweg verleerd.
Leuk is 't niet maar we denken nu
't is…
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
Het pad naar de liefde
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.719 Gezocht en gevraagd:
het pad naar de liefde.
Gevonden en gekregen:
een onbegaanbaar pad vol met kuilen
met daarachter een splitsing
Links liefde en geluk.
Rechts pijn en verdriet.
Overwin de kuilen en ga naar links.
Val in de kuilen ga naar rechts.
Maar hoe je het ook draait of keert
links wordt ooit rechts
En rechts wordt ooit links.…
onvoltooid verwerkte tijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
3.179 onbeholpen in mijn praten
onbegrepen bovendien
onbedachtzaam in mijn laten
onberekend in mijn zien
ongevoelig in mijn zinnen
ongemerkt in mijn zijn
ongeduldig in mijn minnen
ongelukkig in mijn pijn
onvermoeibaar in mijn ogen
onvoldragen in mijn hart
onverklaarbaar mijn vermogen
onverzadigd in mijn smart
onbekommerd in mijn zorgen…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
ik kan niet meer...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.399 Ik wordt langzaam gek,
langzaam slip ik door m'n vingers heen,
Er is geen stoppen meer aan,
kom me helpen alsjeblieft.
Ik kan niet meer...
Ik ben zo moe,
moe van het gevoel alles te moeten doen,
alles te moeten zijn
Ik kan niet meer.
Ik ga nu slapen
en wordt wel weer een keer
wakker gemaakt.
Door eenzelfde persoon,
die me begrijpt…
In dromen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.477 Ontmoet me in je dromen
Bij het vallen van de nacht
Op een klein rotseiland
Met boven ons
De sterren
Met om ons heen
De zee
De wind
En in de verte de lichtjes
Van de bewoonde wereld
Praat er met mij
Over het leven
Over de liefde
Hou me vast
En voel
Dat liefde echt bestaat…
Herfstblues
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.085 Zo kil, koud en alleen,
kan ik me voelen de laatste tijd.
De herfst kruipt in me,
de duistere luchten, de koude wind.
Ik weet het niet meer, wie ik ben.
Alles loopt door elkaar,
door elkaar gewaaid, bevroren.
Waar was ik gebleven.
Soms ontdooi ik weer
en ontdek ik een karakter,
dat soms grappig is en lief.
Maar waarom nu zo kil, koud…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Langs smalle richels
omzeil ik de klip
vergrijsd graniet
schaaft mijn huid open
tot ik de spatten voel.
Zout kerft de wond.
Het moet de branding zijn
die mij ontboden heeft
en hijgend hier omarmt.
Nu het avond wordt zal ik hier blijven
de vloed belemmert mij te gaan
zoals een minnaar dat betaamt.
Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren…
gebroken tegenspraak...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
701 berust, luister en beef
wees volgzaam maar niet vrij
stil geen vragen in het antwoord
van doorbroken heerschappij
waar de zwijgzame velen
in alle nederigheid
zich hullen in de sluiers
hun ontevredenheid
en gebroken tegenspraak
hen ontneemt te dromen
dat wat ooit is geschreven
in vraag
mag worden gesteld…
Zoete geuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 Gods creatie als een schouder
waarop ik uitgeput mag rusten
de blauwe zee als geheelonthouder
het bos als mijn tuin der lusten
Lentebloesem in een koele bries
verfrist mijn innerlijk vermogen
de kant van natuur die ik kies
streelt mijn betraande ogen
Gefascineerd door de kleuren
in een roes van zuiver verlangen
in extase door…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 voor Wiske
'Mijn ogen zijn mooier dan de jouwe' -
onder dromerig losknopen van haar
argeloos opgehoeste fonkelende beuzeling!
Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Hopeloos verweven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.575 Mijn liefste, hoe je daar nu ligt
gevangen door het ochtendlicht
druppels zon in je gezicht
lijkt de ochtend een gedicht
Mijn liefste, hoe je toen verlangde
naar mijn zachte, warme handen
naar mijn liefde en de banden
die daarmee al samenspanden
Ik, die nu naar jou blijf kijken,
je blik niet meer kan ontwijken,
door je haar moet strijken…
Voorbij de dageraad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
828 Ik leen aan jou
mijn
uitgestorven hemd,
dat huilend op mijn naamdag
kwam.
Mijn veel te
ruim
gedachtengoed
zit in mijn mappen weg-
geschreven.
Ik geef aan jou
mijn
aardse muntgeld,
dat ik spaarde vol van
gram.
Mijn veel te
ruime
hartsgeheim
is bij een enkel vriend ge-
bleven.
Ik vraag aan jou
alleen
mijn lijf te wegen op…
nooduitgang
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.523 de deur speelt een akelig spel
vormt een hindernis naar buiten
ik geraak er niet doorheen
er moet een raam in
een raam blind voor jouw silhouet
ik zoek een achterdeur
een weg naar weg…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Stuurloos zwalp ik als een schip
op een zee van gevoelens.
Het roer is weg, verzonken en
heel diep overspoeld
door golven van verdriet.
Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar
ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon .
En ik blijf verder zwalpen.…
decorum
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.200 ze zit opgezet op de piano
papavers hangen in het behang
de piano kraakt soms
maar hout leeft lang
er schijnt een zonnestraal
op de partituur
ze krijgt het ijskoud
als haar mobieltje rinkelt…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Gevoelige snaren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.187 De dunne snaren zijn
veel te strak gespannen
bieden weerstand aan
alles wat hen beroert
Het piepen gaat over
in hartbrekend janken
noodgedwongen stel ik
de gevoelige snaren bij…
een droom verder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
924 ik rek de avond nog wat uit
tot voorbij het droomniveau
en schrijf je een brief
bij het licht van een maan
het wordt vroeger nu
ik draai de aarde een slag
zorg dat er een andere ochtend komt
er is geen droom meer in nood…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.514 Kruipend,
strompelend,
over de ruïnes van mijn leven,
probeer ik mijn weg te vervolgen.
Soms glijd ik terug,
word ik bedolven
onder het puin
van verdriet en pijn.
Soms ook zie ik de top
in de verte.
Dat geeft mij hoop.
Zo blijf ik vechten,
probeer ik te genieten.
Niet alleen van het uitzicht
naar de top.
Maar ook van de weg
ernaar toe…
Liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.117 ademgevend
vastgegrepen
omhoog geheven
door een kracht
van stille ogen
begrepen
verweven
met een macht
van tederheid
als klokken
zingend
in het ritme
van openheid
bij een adem
zo zacht
als bij twijgen
opgesplitst
ontpopt
in hemels
in alles voelen
in alle wensen
als op iconen
niet gemaakt
door mensen
zo zou de liefde
kunnen…
radeloos (senryu)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
821 alsof een briesje
wanhopig tot windstilte
een tornado streelt…
Onbereikbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
558 Ik zie haar weggaan.
Lentegeur briest bruut voorlangs,
Bloesem verjagend.…
balanceren
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.575 alsof ik een sikkel
in de hand draag
één voor één de obstakels
neermaai om mijn veld te overzien
het wordt kaal maar klaarder nu
nieuwe zaden komen aangewaaid
en ze zoeken een stekje vaste grond
onder mijn afgrondvoeten…
En het hart sprak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
755 Heel even stokte zijn stem.
Toen dat gevoel opkwam
...en slechts stilte sprekend was.
© Ivo Maes…
Ontmaskerd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.116 Even geen discussie,of grootspraak
Geen geouwehoer of ongein
Maar gewoon even in jouw aanwezigheid
Mijn kleine, verdrietige zelf zijn
Dicht kruip ik tegen je aan
In mijn ogen valt te lezen
Dat ik me nu het liefst verstoppen wil
En jij mijn schuilplaats zal wezen
Mijn hoofd verborgen op jouw schouder
Mijn masker een moment opzij gelegd…
alert
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
791 wanneer wanhopige
alles verterende angst
mij bekruipt in die gestolen seconden
van onachtzaamheid
hak ik mij los in camouflagekleuren
sluip vermomd door het traliewoud
effen een pad dat leidt
naar een vrijheid
een denken
oplettendheid…