Alle inzendingen over liefde

de woorden zijn geschreven in klank en kleur tot zin geweven strofen structureren het verhaal de wende lijkt banaal voorkomt puntig een schandaal het mes is kil gezet in harmonie fileert emotieloos patronen om de pointe weg te honen de woorden zijn gekist gedicht en titel al begraven schrijvers naam is van het kruis gewist…

De zee ik heb 'r lief het ebben en de vloed nat zand onder m'n voeten Er is geen enkel moeten alleen de branding en de koele stroom En uit de zee verrijst m'n droom: een vrouw,meermin half vis Ik word verliefd word smoor hals-over-kop Ik weet sinds kort wat het is: geen enkel aquarium van groot formaat voor handen Is m'n…

Liefde is je verbonden voelen met de ander, Je voelt je fijn. Het geeft je een gevoel dat je er mag zijn. Het gaat dan gewoon om jou zoals je bént Gewoon zíjn zoals iedereen je kent. Je hoeft niet speciaal iets te doen of te laten De ander heeft je toch wel in de gaten. Er is een gevoel van vriendschap, het voelt erg goed Gewoon jezelf zijn,…

Liefde is de doodsbloemen kussen...…

het rad schept zwart door oplichtend water van de beek die na de sluis met veel geruis meandert door het land woordloos is de kracht van het donkere schoepenwiel grote stenen malen graan geheimzinnige verhalen gaan over bewoners van het huis zij persen ook de boeren uit het landelijk tafereel heeft iets mystieks maar de eeuwenoude…

Ze deed alles voor hem Hij was haar leven Alles wat hij wou Voor hem zou ze alles geven Bij hem voelde zij zich vrouw Had hij schulden Dan ging zij werken Kreeg hij meer schulden Speelde zij de hoer Ze slikte pillen om niets te merken De eerste keer was een hele toer Ze zakte af en werd een kasplant Bestuurbaar, kneedbaar voor iedere klant…

je bent mijn ster speelt eenzaam op de planken je vingers beelden woorden uit die je ogen weer verklanken pakt rekwisieten op als hoofdstukken in een verhaal volgt rode draad tegen verdwaal dirigeert muziek zonder orkest haalt gouden tonen uit een zilveren nest danst tussen zon en maan maar in de ijle lucht zie ik je staan…

Op mijn rug op jouw bed Je hoofd op mijn schouder Mijn ogen in de heldere blauwe lucht Jouw ogen gesloten Onze benen verstrengeld Jouw adem zacht De trage hartslag Het heerlijk koele briesje Het is prachtig met jou…

nog zijn de meningen verdeeld over schietlood en kompas tot averij komt het niet meer een eigen koers in oude klompen niet giftig opgetuigd met woeste tijden van weleer ze deinen in broos water de golfslag al voorbij het laatste zeil gehesen overstag was er nooit bij lager wal zal hen niet raken hun vrijheid is te groot zo ver uit…

wij dronken van de jonge dagen en schiepen ons een beeldentuin met kindervoetjes, groen gazon nooit gedacht, verwacht altijd geloofd in wat je zei mijn liefste land ben jij dit land waar hevig werd gestreden verloor tenslotte haar juwelen aan het onvermijdelijk zwaard de laatste slag kwam loodgrijs aan in holle woorden, volle vaart…

in naar de hemel reiken dacht de mens met de toren van babel god te bereiken door verwarring in horen en spreken kwam men niet verder dan slechts halverwege god zag het falen liet in de pinkster zijn geest naar de aarde afdalen maakte met vuur alle tongen verstaanbaar zo werd zijn liefde door ieder gehoord en bezongen…

de warmte in je zinnen raakt van binnen in rode oortjeswoorden krullen letters passievol onder de lijn de titel dekt geen lust of seks maar houdt het blozend fijn…

Oude liefde roest niet maar wanneer zij niet wordt onderhouden, wordt ze op zijn minst stroef.…

op een briefje schrijft zij alles naar haar liefje nee het is zeker geen straf dat zij een weeklang niet praten mag veel waarover tijdenlang werd gezwegen kwam nu als een lentebries in woorden van liefde kleurrijk op papier het doet de wind blozen roze wolkjes te lezen door een andere bril…

In het geluid van mijn woorden hoor ik de klanken van je stem die mij hebben gevormd tot de vrouw die ik nu ben geworden. Jouw zachte handen hebben mij gestreeld en je armen hebben mij omhelst, je zachte stem heeft me getroost. Jij die mij stuurde in het leven naar een evenwichtig bestaan van jou heb ik zoveel geleerd tot ik op eigen…

woordloos spreekt de boom verlatenheid leunend tegen hete wind en zand uit de woestijn zijn kroon is in verdrogen kaalgeschoren tot het laatste leven in een dorp dat niet mag zijn muren dwars gebarsten in generatieslang bestaan kapotte daken fluisteren nachts hun troosteloos vergaan zand rukt op met lange duinen in vorm en kleur…

Ik heb geduld,begrip en een luisterend oor, Ik bezit liefde en ben overal voor! Ik kan goed troosten en naar je luisteren, ik kan ook lieve woordjes tegen je fluisteren. Ik kan goed koken met een dosis liefde erdoor, ik ben altijd thuis, geef altijd gehoor. Ik kan pleisters plakken en kusjes geven, ik kan jouw wereld geheel doorleven.…

Een zuchtje wind gaat langs me heen aangevoeld de streling van je huid een lichte blos, je stribbelt nu niet tegen de jeugd verdwijnt, een vrouw beweegt op paden zonnig licht kronkelig oneindig je adem gaat soms zwaar waarom? het stormt soms op je af gedecideerd, ervaring geeft de woorden maat de keus is nooit gesteld men komt daar uit…

En ik zag twee mensen lopen niet jong, niet oud, maar middelbaar hand in hand als een gelukkig stel zo helemaal geschapen voor elkaar Ik zag hun ogen naar elkaar staren een blik waar zoveel liefde uitstraalde en dacht; waarom zijn niet allen zo toen ik dat beeld weer boven haalde Die man, die vrouw, zo stapel op elkaar zoiets kan alleen…

Mijn bestemming heb ik wel bereikt, maar nog niet mijn doel. Mijn hoofd is dan wel hier, maar nog niet mijn hart, niet mijn gevoel. Al wat ik nu nog wil is jouw hoofd hier: jouw handen, voeten, haren, dijen, heupen, smoel! Ja, jouw lieve smoel, dát is mijn doel.…

Zo groen als gras, zo fris als de noordenwind, zo warm als de zomerzon, zo zwart als de nacht, zo schuw als een das, zo eng als een schrikbewind, zo nat als een waterbron, zo sterk als een ongeremde kracht. Zo ben jij.…

zij zien niet om de mensen die jou met de nek bekeken hun mars is achter vaandel en het kruis met vaste tred in zeker weten jouw schaap is zwart tussen het grijzig mekkeren de eenling blijft apart toch springt hij eruit zijn creativiteit opent ook hun ogen in uniciteit gedogen…

Geef mij jouw hand, En ik zal er altijd voor jou zijn. Ik beloof altijd voor jou te zorgen, Altijd van jou te houden, Samen met jou te dromen. Ik beloof samen met jou een 'wij' te vormen, Jou te beschermen tegen het nare. Ik beloof jou alles te geven, Zonder er iets voor terug te vragen. Ik beloof er te zijn wanneer jij verdrietig…

ze is zo lief ze kruipt in de telefoon opgerold haast in slaap mompelt ze nog een paar woordjes, voordat ze ophangt, ik hoor de telefoon nog kraken dan sluiten we ons weer af, ieder voor zich in z'n eigen kamer, in z'n eigen cel.-…

een jagershoed met ganzenveer het dubbelloopse jachtgeweer ogen waakzaam wachtend op poëzie als prooi verschijnend door schrijvers van divers allooi hij schiet en raakt de minsten uit de rij vleugellam of dood ze zijn erbij geen hond die apporteert wel ratten gieren en hyena’s zij ruimen zijn arena’s struinen verder op het net naar…

ze is verbouwd billen borsten buik hebben een ander thuis zit beter in haar vel al trekken littekens wat snel in fel en soepel meebewegen haar zwarte doos is heel gebleven zo zijn de renovaties altijd terug te lezen…

Een albumblad. Ogen, in wier diepte helle nacht Droomt en lokt, als er de rust uit lacht - Grondelozen, gij, die smeekt en smacht, Al wie oogt naar u, droomt met u mede... Voor uw toverende wonder-macht Wordt de ziel van mannen zonder kracht, En wiens kracht ùw kracht ten onder bracht, Diens gehele ziel wordt éne bede. Aan het vreedzaam…

Ik lig hier te woelen Alleen weer in mijn bed Stoot je af want ik wil niet voelen De ziekte waartegen ik me verzet Ik ben ziek dat weet ik Maar wil niet dat jij het ook ziet Wil niet dat jij schrikt Ziek zijn bij jou, nee dat wil ik niet Dus heb ik besloten Je te laten gaan Zal ik jou afstoten Zodat jij mij niet achteruit ziet gaan…

Zij komt in de avond met de maan een gebogen lijn van licht het hartenbeest, de hartenvrouw In de morgen maakt zij zich los uit de armen van de slaap wijfelt tot ik haar wakker kus haar ogen glinsteren me tegemoet Op de vraag welke zij verkiest aarzelt zij even: de soorten schikken zich in haar hoofd, haar keuze valt…

De hele dag maar èèn gedachte ik wil er niet meer aan denken maar dat beeld raak ik niet kwijt het is een herhaling in zichzelf een dubbeltelling altijd naast elkaar in volle harmonie van vlees en bloed mooi in hun pracht hard en toch zacht worden met liefde omkleed gestreeld. geaaid baby in verrukking zuigt, trekt en smult groei…