1259 resultaten.
zag jij misschien
gedicht
4.5 met 4 stemmen
9.700 ... zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naar je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mijn leven zoveel is gezien
zonder dat…
En in de schemering
gedicht
3.2 met 6 stemmen
4.729 En in de schemering zong
de uil zijn blues; veel
van ook zijn verdriet
was al geweest, zijn droevig
lied kwam immers uit
zijn hele lichaampje en niets
gekunstelds was er aan
het werd door niets
gestuit - zo hoort muziek
te zijn: voluit, een druppel
die je dorstige, je uit-
gedroogde ziel
in zich opzuigt.
------------------…
Ogen zijn liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
598 Als ze dicht zijn, stralen ze nog eindeloos
Als ze open zijn, alle boosheid in de wereld machteloos
Als ze opzij kijkt, voel je nog in hen gezogen
Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen
Haar ogen met die schitterende blauwe kleur
Het is als in een tuin met een zoete zalvende geur
Haar ogen zijn twee versies van het perfecte leven…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Twee stoelen
werden snel klaar gezet
koffie later...
met 'wat' erbij
De zon
zou ons
-na de plensbui-
weer gaan beschijnen
Gek ben je....
op zoete koek
met vlakken
blij met lijnen
Je blik
rustte op de koek
'n ster misschien?
kon je er in zien
Was het niet....
op dit terras?
dat ik je plots
op m'n schoot trok…
Spiegelbeeld....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 De brug
vertelt zich
in spiegelbeeld
Het water
waarover de turf
......verscheept
Er wordt niet
verheeld
dat armoede
is als turf
het hoofd...
nauwelijks boven water.…
Welkom...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 Hij buigt
heet ons welkom....
de deur
scharniert
De rode loper
voor ons
uitgerold
worden we gevierd?
De straat
nog morgenstil
het terras
kiert...
Wij zijn
de vroegste gasten
de tafels
zonder kaart of bloemen.…
Muzikanten...
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
900 De straat...
is nu van de muzikanten
'n schuiftrompet, een tuba
'n klarinettist
zet de toon
Jó..is er
met zijn banjo
zé weten er van wanten
De straat...
is vol
van instrumenten, stemmen
van allerhande klanken
Ik wil hen
-graag-
met dit gedicht
.....bedanken.…
Aftastend
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
570 Ik zie dat het vocht
langzaam
je ogen verlaat
het wast de wonden
schoon in de
nerven van je ziel
zie dat de rivier
dieper is dan
het zich laat aanzien
maar het stroomt
dat betekent leven
zoekend
kaden aftastend
tot de rust is
gevonden…
Brief...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Mijn brief
je zult 'm
niet ontvangen
Bol staat ie
van verlangen
naar jou...
daar ver
van huis en haard
van eigen sponde
waarin liefde
een zich herhalend spel
van lijf en leden
Je woonadres
heb ik
-als de pest-gemeden
nu pás
zag ik
dat je was verhuisd.…
Binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
551 Binnen....
moet je blijven
'ga niet de weg op'
Buiten
wacht ons sneeuwval
en spiegelgladde wegen
En code-geel en rood
voor erger afgegeven
via radio en teevee
We gaan aan
koffie, aan thee
erwtensoep & worst
Want buiten
wordt het vegen
vegen we ons straatje schoon.…
Zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Je bent zwart.....
bent zwart gemaakt
door gastheer en gasten
Daarvan
draag je
de smart en lasten
Maar....
heb je
geen veren,vleugels?
Op te vliegen
het luchtruim
te kiezen....
naar wolken
die..
je beter pasten.…
Vruchten plukken?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 De vruchten
hoef je niet
te plukken...
Zé vallen
je voor de voeten
door wind
uit alle richtingen
Bij glas...
heb je altijd
scherven, stukken
wind, een onbetrouwbaar sujet
Wij zijn
in onze sas
met de 'geraapte oogst'
van vruchten
In en met
de kleuren van herfst.…
Hoofddeksel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
634 Met de hoed
in de hand
komt de man
door het ganse land
Maar, 'deksels'
met de hoed
op haar kop
zal 'n vrouw
ook een eind
kunnen komen.…
Gestrikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 Haar...
heb ik
gestrikt
Een oogje
hád ik
op haar
Zij was in
voor
een flirt
Haar dans
kon ik
niet ontspringen.…
Sprookjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Hoogste tijd
weer in sprookjes
te geloven
Die beloven:
een wereld
met prinsen en prinsessen
Huízen als kastelen
het wapentuig
blijft in de kast
Kleurrijke kledij
die fraai staat
en je past
Terug..
in de sprookjes
je kunt het geloven...
Of.. niet.…
Moeder....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 Hoeden?
je droeg
ze zelden
zondags misschien
Bij de klok
van kwart voor tien
de kerk
een kwartierke lopen
Een hoofddoek
om je kapsel
te bewaren
bij wind uit zee
Die herinnering
neem ik mee
wandelend
-zoveel jaren later-
door mijn geboorteplaats.…
Ingesponnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 We worden
door winter
-langzamerhand-
ingesponnen
De tuin...
een rijk
in tover
bomen,struik
daar...
is het de aloude Vorst
-blijkbaar-
om begonnen.…
Sneeuw op de lijn?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Er is
weer eens sneeuw
uit 'n loodgrijze lucht gevallen
De weerman...
heeft het dit maal
goed voorspeld
Hij blijkt
de 'grote held'
in 'n witte wereld
Waar...
straat en plein
glad als spiegels zijn
Bel: de ijs-of sneeuwlijn!…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vandaag rusten wij aan dit binnenwater
hier bij onze eigen mooie Binnenmaas.
Verbeelden ons murmelende geluiden
die ook zij elkaar betoverd toefluisteren.
Ik zeg kom laten we deze dag inpakken
cadeau geven aan alle zielsverwanten.
Ik heb een dagboek en trakteer twistend
zetels uit dromen en verguld herinneringen.
Je mag voelen hoe de verse…
Verhaalt van lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Verhaalt van lente...?
Het blauw....
boven de naakte bomen
verhaalt al van lente
Het teken
van 't uitkomen
van zoete dromen:
Het weer
zal keren
wind gaat liggen
in jong gras
vorst
zal de wijk nemen.…
Poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 De poort
naar liefhebben
staat open
Het landschap
van je lijf
mij nog onbekend
Je huid
met bronnen
hoogten, laagten
Wie... heeft ze
met oog en vingers
al verkend?…
Voor dag en dauw opstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Vandaag zou ik zeer zeker willen zingen
over de maand mei en zijn vrijgevigheid
van leven als intens waarachtig gegeven.
Over de tafel van leven en zo veel
te beleven ook over de lucht en maan,
zeer zeker voor zon die stralend overwon.
Ik zou willen schrijven , niet voor een
ere of podiumplaats wel over mijn laarzen of
natte klei, ik bezing…
Adolf Hitler
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 In theorie, hoewel de kans niet groot is
Leeft Adolf Hitler ergens hoogbejaard.
Na schedelonderzoek wordt nu verklaard
Dat hij door cyanide echt wel dood is.
Wat ik van hem het liefste had gehoord:
Hij leeft niet meer in de gedachten voort.…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zachte tonen
Avondstilte
Een klank van een gitaar
Een treurige melodie,
Kilte
Verlies, eenzaamheid tegaar.
Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.
Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Met denderend geraas rolt de traan
als een druppel van een blad
via een stromend beekje door het dal.
Langs rotsblokken golft het op en neer
het lot van een vrije val bergafwaarts
tijdens een bulderende waterval.
Geruisloos volgt de laatste traan de rivier
introvert gevuld met het souvenir
van een klevend heimelijk icoon.
Beeld…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
genegenheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 ben ik jou trouw op de klanken
van het loflied waarvan jij
de noten leerde kraken
dán wel op een manier
waarvan jij wist dat het
mij zou gaan raken?
boven de grijpgrage verbazing
ontwikkelde ik het sober zijn
als een estafette die geen
doel kende, slechts de uitgezette
lijnen overmeesterden mijn
tekortkomingen in een blinde
vlek dewelke…
En iets snikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Bij deze muziek leeft niets bij jou,
jij geniet van andere ordeningsniveaus
daarin, daarin ben ook jij werkelijk uniek.
Soms zijn dingen uitvouwbaar
verwijst net als muziek
niets naar iets.
Is alles net als taal domweg
autonoom, niet meer noch minder.
Als een golf die je terug gooit
waarvan je weet dat hij weer binnenrolt.
©4-11-2019…
Stimulans
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
527 zachtjes prevelen
stokstijf staan
dit is te mooi
om te beschrijven
te duiden
wat het met me doet
laagjes stilte
beheersen mijn hart
het wordt me gegund
drijfveertjes, een flits
in een schimmig bos
maakt een glunder in me los…