31746 resultaten.
Dan kust de zon de kleuren wakker.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
702 In de vroege morgen
kust de zon de kleuren wakker
uit hun nachtelijke slaap…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
Passer domesticus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 zonnebrillen vullen het terras
daar de zon haar mooiste
glimlach opzet
laat de wind zich van
zijn koudste kant zien
hippen mussen van terras
naar terras alwaar
ik me laat verleiden…
groene wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Groene wereld
Vlijtig en onbaatzuchtig
Waarachtige wezens
Micro
wordt
Macro verwondering
Groots maar klein
Doen en laten
Wezenlijk
Van nature…
Schoonheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 deinend op de wind
tilt ze gedwee
haar rokken op
lange lokken
weerspiegelen in
rimpeloze schoonheid
vers groen
verraadt haar
eeuwige jeugd…
Bloesembomen wenen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 bloesembomen wenen niet
daar zij walsen op hemelse tonen
bemantelen zij zich in hun schoonheid
nimmer zien wij hun verdriet
bloesembomen wenen niet
wel lachen zij heimelijk met elkaar
ontspringen langzaam hun rokken
kleur bekennen ligt in 't verschiet…
Zij en ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Stevig geworteld in de aarde
Gebeurtenissen van jaren gekerfd in mijn huid
Mijn ware kleur overheerst nog
Het leven is pas begonnen
Krachtig maar ook alleen
Van een afstand zie ik hen
Gezellig verstrengeld in elkaar
Aanschouw hen door mijn masker
Ze staan niet op eigen benen
Zijn echter wel samen
De grote observator
Met een hele kleine…
Windesheim - Ommen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 op dit harde pad
waan ik mij een ster
als liep ik
over een rode loper
knotten maken foto's
het riet dat voor me buigt
kieviten krijsen om het hardst
zacht applaus van de wind
paarse bloemetjes aanbidden
de stam van een reus
het mos ligt languit
op de oever
ik adem diep in
en langzaam uit
zie hoe een ooievaar
groots opstijgt
het…
Wel leuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Het is wel leuk, al dat gedoe
om die natuur
zoals bijvoorbeeld wel of niet
een landbouwpolder onder water laten lopen
een bos met alles wat er leeft
te kappen voor een weg of toch weer juist
te laten staan
wel leuk, maar weet je
het maakt eigenlijk maar weinig uit
komaan
er zal toch altijd wel
een barstje in het asfalt zijn
een spleetje…
De boom leunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 De boom leunt
tegen zijn schaduw
gooit z'n bladeren
in de wind
't spiegelbeeld danst
op de tonen
van de vogels
die onzichtbaar lijken
evenals zij
die haar stem inhoudt
en zich te goed
doet aan de weelde
rondom…
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begroeten
voorbijgaan in hun doelloos vliegen
als echte…
Doorkijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Ik voel jouw ogen
uittreden
mijn woorden verkennen
de intensiteit
van een onzichtbaar bestaan
in een lied van zachte druppels.
Ik denk dat ik nooit meer
zomaar een traan
kan laten ontsnappen
zonder het koele blauw
van jou, de glinstering
van licht en levendigheid.
Over dit papier
ligt meer dan ik dragen kan
een belofte tussen…
Nowa Wies - Komancza
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 stijl omhoog
langs glimmende beuken
gaat mijn hart
hevig tekeer
onverstaanbare woorden
te druk met mezelf
haar teken gemist
vier bolle ogen
zien mij
vanuit een plasje
in de modder
vele kilometers
gekleurde veldboeketten
slechts het geluid
van een zakdoek
dwarrelend
uit een raam
een blauwe libelle
kust een bord
dat waarschuwt…
Tot twee maal toe in augustus twee duizend twaalf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Een kristallen bol in beige,
aan de horizon,
waarover een waarzegster zich zou buigen,
stuurt 'geheijme zinne' door de blaadjes heen.
Een hoge bewolking en nevels verbreden haar schemer
tot een labyrint in Edelweiss,
een kruidig cryptogram;
als weerlicht door een camera vereeuwigd.
Zij schenkt nog ongedachte perspectieven
aan degene die…
Bevlieging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Verdwaalde gast
boven de plas.
Verdwaasd gegak.
Hij moest rechtsaf,
vloog uit zijn baan
en zag ze gaan.
Hij grijpt zijn kans
en sluit zich aan.…
Ver mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Ver mist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
489 wit spreidde langzaam
haar maagdelijkheid
uit over de wereld
ongevraagd dichtte
zij haar een ongekende
schoonheid toe
waarover men nog nooit
met zwarte inkt
over had durven schrijven
niet omdat ze niet eerder
zo smetteloos was geweest
maar gewoonweg daar
ze de woorden niet hadden
kunnen vinden
gelijk hun ogen blind…
Kriebels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
559 zon prijkt door
de bomen en prikkelt
zintuigen tot en met
gretig kijken we stelen
uit de zwarte grond
tot zij ontluiken zullen
geduldig wachtend
totdat paardenbloemen
weer beblaasbaar zijn…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Goeden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
483 Goedemorgen ochtendgloren
mag ik u even zeggen
dat u mij wel kunt bekoren
met uw prachtige kleuren
verschijnt u nu hier
dus open gauw uw deuren
en vraag de ochtend ten dans
zodat u samen kunt schitteren
grijp dan nu uw kans…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Wild vrat aan basten, aan hun huid,
niet langer vol te houden was het voor de bomen.
In wind hoord’ ‘k hun krakende geluid.
Ik zag er eentje knielen,
ja zelfs bomen, als nederige zielen.
Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Schaduwen van kleine blaad’ren
spelen op straat.
Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat…
De kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 omarmt mij
hoe lieflijk ook
rillend tot op 't bot
beroert zij mij
jaagt ze me aan
tot dingen
waar ik mezelf
voorheen niet toe
in staat achtte…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Wanneer ik de boulevard bereik,
de woelige zee zie,
word ik eindelijk rustig.
Als strandtenten met kreten van eten
achter me,
‘k alleen met de vogels ben,
voel ik me thuis.
Kanten randjes van schuim,
sieren de kust,
zeewier, schelpen, flesjes en blikjes
een armzalige ketting.
Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,…