2284 resultaten.
O droom, die in een slapeloze nacht
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.690 O droom, die in een slapeloze nacht
Verschenen zijt voor wakkre brandende ogen.
Gij naamt uit mij vorm en bestaansvermogen.
'k Heb u verwekt en smartelijk voortgebracht.
Eindelijk zie ik, bang, de late pracht
Van uw gelaat, o zoon, mij toegebogen:
Trillende wimpers over tintlende ogen,
Zo warm en diep en donker als de nacht.
Er moet veel…
Ave Christus! praemortui te salutant*
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.138 Dit is ons laatst verlangen
In onze laatste nood,
Nu harten en gezangen
Zijn volgestroomd met dood:
O Christus, dood gebloed!
Zie, hoe wij moeten
Ons bloed boeten
Om uw bloed!
Nu bréékt het leven open,
Een vrucht van rijpheid rot.
Wij stellen onze hope
In 't uiterst nòg op God!
O Christus, opgestaan!
Open uw paradijzen!
Laat ons met…
Liedje
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.831 Dat dit tussen ons kan zijn,
Deze liefde (druppel wijn
In een glas klaar water glijdend,
Zich oplossende verbreidend),
Deze suizelend gedempte
Fluistrend ademende stem te
Horen in gedachte en bloed,
Dat is goed.…
Angela
gedicht
2.1 met 18 stemmen
10.838 Zij had de gang van een bezetene,
badplaats, midden februari:
zo schijnbaar onbedacht
'Ben ik iets kwijt? Nee, daar...'
snelde zij langs halfverholen
eet- en drinkgelegenheden.
Een vreselijk dunne man
hield haar staande met plotseling
geheven brauwen.
Om hem direct op zijn gemak te stellen
had zij een horloge moeten dragen
en niet gedreven…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 De gele rozen lichten langs ‘t terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij wandelt daaglijks tussen de pilaren
En de klimrozen en de ruisfontein.
Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Nimmer klopt de tijdgeest zo
nadrukkelijk op de levenspoort,
Wanneer in de spiegel een nestor
gloort. Wanneer het water in een
meertje de rimpels markeert van
de steen der wijsheid die over
het water scheert, dan kondigen
zich beelden uit het verleden aan.
De kinderjaren die verlangend op
de toekomst staren. Het spelend
leven dat geen zicht…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.
Het zoel aandringen van dit gevoelen
drijft tot het staamlen van huiverblode
woorden, die ‘t snelle stromen van node
hebben, en vrezen hun eigen bedoelen,
en stokken… en er is enkel een…
IJzel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Het was niet spek,
maar wel een beetje
glad, toen ik net keek daar reed je,
bijna van die brug maar gleed je
uit. Gevallen op je reet je
Vloekte.…
Gij hebt ter wereld zoveel schoons geschapen
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.460 Gij hebt ter wereld zoveel schoons geschapen.
Hoe fel ik leef, 'k kan al uw vreugd niet rapen.
Gun mijn verdoolde zinnen eindlijk rust.
Laat mij één nacht lang en gelukkig slapen.…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Nog houdt hij het landschap stevig vast,
hoewel zijn hand reeds lichtjes beeft
van schaamte voor de naderende dood
en voor al die stilte die erop volgt.
Wie stelt er paal en perk aan zoveel gras?
Zijn beeld vloeit open in de spiegel.
Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de rozen doet
Onder Uw lach ontluiken
Aan de verbolgen struiken
In glans van sneeuw en bloed.
Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.
Gezegend, die zich vaak…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 De zomernacht werd zwart,
Toen, zacht en duidlijk klonk er
Een klare stem door ‘t donker:
Mijn zoon, geef Mij uw hart!
Ik aarzelde... verward...
Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!
En nog eens overviel…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 De nacht zaait uit en je beweegt
langs oneven niemandsland
alsof je hebt leren lopen
tijdens een aardverschuiving.
In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.
Ooit zal iemand je val breken
niet aarzelen, de hand…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Toen zagen wij de wolken kruien
En wachtten door de zwoele dag
Het breken van de donderbuien
In regenvlaag en hagelslag.
En de avond daalde en geen vertroosten
Van koelte en geen verkwikken kwam.
Toen barstte ’s nachts het grommend oosten
In blauwe gloed en rode vlam.
Wij haalden onze adem ruimer
En zonken uit de lauwe druk
Tot Uwe grondeloze…
Zij hebben zich getabberd neergezet
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.597 Zij hebben zich getabberd neergezet,
En zijn opeens: 't geweten! en: de wet!
Gij meent ik spot? schuilt 't recht niet in de kleren?
Onfeilbaar maken toga en baret.…
DE BRUG
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.800 Ik heb het fluitje aan mijn mond gezet.
Mijn vingers overtrippelen de gaten
Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed
In maanlicht, en er rijst een brug van jade.
Een brug van jade overspant het licht,
Mollig van schaduw aan haar ene zijde
Een smalle schaduw schuifelt in het licht,
En buigt zich over en staart in het wijde.
Zij staart naar ’…
DE VIS
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.481 Ik wierp mijn hengel in het water.
De vis beet, en ik ving de vis.
Ik doodde de vis, ik kookte de vis,
Ik at de vis, de vis at mij.
De vis was giftig, ik moet sterven.
De vis groeit in mij, ik verminder.
Zijn bek bijt en zijn vinnen steken.
Ik ving de vis, de vis ving mij.
-------------------------------------
uit: Ruisende bamboe (1937)…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter
Heerst wintertijd over het land.
De bodem prijkt met wit geschitter.
De maagre boom staat zwart verbrand.
De onzaalge boom schudt zwarte kraaien
Onwillig over 't witte land:
Een groot penseel dat onheiltekens waaien
laat over het geduldig land.
Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.
Ze omdwarrelen mij vluchtig…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Kom nu, kom nu,
De tijd is vol.
Daar zal geen uur meer komen,
Dat van de bloei van dag en nacht
Late avond zulk een gave pracht
Heeft saamgenomen.
Nu, in dit schaduwloze licht,
Laat uw gezicht
Glimlachend naar mij neigen.
En glanzend zullen overweer
Mijn ogen naar uw ogen teer,
Uw ogen naar mij neigen.
Wij weten dit verkoren uur
Van…
Je bent zo mooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Je bent zo mooi
als je zegt dat je om me geeft.
Je bent zo lief als je fluistert
dat je voor me leeft.
En ik voel me mooi, lief
en bijzonder tegelijk.
als ik op dat moment
in jouw ogen kijk.…
Wiegeliedje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.429 Slaap maar,... slaap maar,... slaap,
Zag je 't witte schaap
Niet van uit de hemelweiden
Door het venster binnenglijden?
Kijk, je kleine bedje is vol
Zachte witte hemelwol.
Droom maar,... droom maar,... droom,
Dat je aan hemels zoom
Zelf als schaapje danste, en speelde
Met de Herder, die je streelde.
'k Zie 't en zeg, deemoedig trots:…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik weet dat je mooi
dood zal gaan.
Met een glimlach
om je lippen b.v.
of met een bloem in je hand.
En in de volgende dagen
zal het stof wat dikker liggen
op de vensterbank.
Het zal heel mooi weer zijn.
Mooi en hard blauw.
Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 De gele rozen lichten langs ‘t terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn,…
VOORJAARSVERWACHTING
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.395 Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen
Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer
Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer
Door een groot ademen, dat met zijn vlagen
Van ijle blankte langs ons henenstrijkt,
En even staat en langzaam witter wordt,
En dat een bal en een geschitter wordt
En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt.
De tuinen…
Verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Wat er is
tussen hem en het
laat zich met trage vaagheid beschrijven
tussen hemel en aarde is ook zo iets
wat mensen motiveert
bindt het het met hem
het verklaarbare blijft het verborgene
ook met moeite
is hij het die het vormgeeft…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
4.238 Hij was het graf al uitgegaan
Vóór ik Zijn dood bezoeken kon.
Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.
O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn…
Kwatrijn
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.229 Beter een ketter wezen dan de leer
laf te misbruiken tot zijn eigen eer.
Beter alleen opklimmen naar de hemel.
De velen smakken met hun ladder neer.
---------------------------------------------------
uit: Nalezing VII (1926- 1928) Kwatrijnen…
Kwatrijn
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.701 Zij slaan verrukt al mijn ellenden gade.
Laat, als een spons, hèn zwellen van het kwade.
Zij wachten ongeduldig op mijn dood.
Bed hèn op wormen en dek hèn met maden.…
Ik mat van dag en nacht
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.963 Ik mat van dag en nacht
Het licht en donker laken,
Een luttle spanne langs
Der eeuwigheden el.
En vroeg: wat moet ik van
Dit snipperlapje maken?
'Uw altoosdurend kleed,'
Sprak Hij, 'en maak het wel.'…