3436 resultaten.
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood
door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen ik in die hele koude winter
naar buiten werd getrokken
door grote vlezige handen en niet
Willem maar Blauwneus heette.…
Schaamte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.204 Mijn kin steunt op mijn hand
Rodin’s vereeuwigd beeld
is elke dag te zien
maar ogen zien dan niets
het brein tast in de nacht
actief als het niet weet
de voorhoofdrimpels zijn
na jaren diep gegroefd
en kennis schaamt zich rot…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 Eenzaam zijn de woorden
die het verste reiken
ze komen uit een onderbekende voorraad
van bovenhoofdse begrippen die zwellen
als de vrijheid stroomt
die woorden zijn versierd
eerlijker dan groepse praat
waar ze palen stellen aan
stroming en open deuren
rijker dan plastische prentboeken
met vetzucht bedreigde grenzenloosheid
als de kracht…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Ziet men aan de dorenstruiken
’t Geurig roosje niet ontluiken,
Lentes uitgezochte roem?
Ook distel, ook de netel,
Heeft haar plaats om Floraas zetel,
Ieder braamsteng draagt haar bloem.
Ach, in alles is genieten;
Slechts het misbruik schept verdrieten.
Waarom grijpt ge woest in ’t rond?
Laat uwe ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên…
Paradijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.756 (dubbel blauw kust bruin
dubbel bruin kust blauw)
Ik zweef jouw ziel binnen
en land op een eiland
van zachte harmonie
en jubelende melodie
waar lach en liefde
lucht en licht inkleuren
waar niemand eist
geen god heerst
geen vlieg kwaad doet
geen gevel instort
slechts een zuivere zon
zandkorrels een voor een
dagelijks zegent
Ik vlei…
Nieuw wonen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
9.842 Nieuw wonen
doet hamers en
zagen en boren
zingen en grommen
Stofdelen bewazigen
de lucht
in het huis
van vrij en majeur
Tranen om het oud
sporen in het stof
twee wangen af
gedenken in mineur…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
Toen en nu
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.396 Op mijn zeventiende
zat ik vrijdagmiddag
al tekenend te luisteren
naar de topveertig
van Veronica
Ik tekende
zeven berglandschappen
en zeventien stoomboten
De teksten drongen
niet tot mij door
de muziek des te meer
For What It's Worth
Buffalo Springfield
Op mijn zevenenvijftigste
zit ik zaterdagmiddag
al schilderend te luisteren…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
Natuur
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.044 een geasfalteerde autosnelweg
met een berm ernaast, de waterkant
eenden lopen langs de brede rijweg
en een nijlgans aan de overkant
bomen in een rij voorbij de rondweg
kale weiden aan de schaduwkant
de konijnen hollen langs de sluipweg
vogels zichtbaar van de onderkant
in mijn auto zie ik de natuur
als een film gewoonweg paraderen
tot…
Centrum voor Levensgenieten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Plekjes van ontspanning
gebiedjes van genot
wegdromen in armen
fluisteren in oor
hele avond door
langzaam kussen
van neus tot tenen
slokje cider nemen
affectie, geborgenheid,
geven, laten geven
intimiteit stroomt
rivieren lang
naar warme zee
van rozige liefde
kom naar het
Centrum voor
Levensgenieten…
Kleine spreektaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.363 Godverdomme, alles gaat naar de klote
vroeger kon je met veel minder rondkomen
Haagse munten zie je zinloos wegstromen
In hun eigen beurs? Dat stelletje malloten!
Grootverdieners in een grijs pak, kiesbandieten.
Wie betaalt hun dik belegde boterhammen?
Nieuwe waarden pogen ze er door te rammen
zonder geld! Van praatjes kun je niet genieten!…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 Droom weg in vlagerige zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij…
De ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.284 haar leven duurt nog
als de wormen zijn uitgegeten
haar vlees is niet te zien
maar doordringt de kamer
met gedachten
haar kracht is
als een inktvlek op een laken
een ronde golf in een vijverspiegel
haar geboorte is pijn
als zwerende wonden
verloren illusies en
vergeten zinnen…
DICTEES
gedicht
3.7 met 48 stemmen
24.211 Grouwe gebauwen, louwe thee,
holadio, holadié,
word je broer dominee?
Heel gemakkelijk, zo’n dictee.
Jan vermeid het komietee,
holadio, holadié,
en de mijd bleikt heel tevre,
wat gemakkelijk, zo’n dictee.
Heremejee... ik heb een twee.
A-u, o-u, a-u-w,
o-u-w of dubbel ee,
word je broer moet met dt,
wat een smerig rot-dictee…
Huizen in de binnenstad
gedicht
3.8 met 37 stemmen
21.917 Die huizen in de binnenstad,
waarvan je eens de sleutel had.
Elk wonen voel je als voorgoed,
totdat je toch verhuizen moet.
Je naambord bij een andere bel
en na wat weken went het wel.
Je treft je oude huizen aan
en kunt er niet naar binnen gaan.
Ze staan er nog precies als toen
hun huiselijke plicht te doen.
Ondanks de reuma in…
Wind aan zee
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.768 België is een abdijenland
echt Bourgondisch, woorden als allee
bier is eenzaam heilig en plezant
de bewoners winnen het dictee
Nederlandse orde spreekt tevree
eigen woorden helpen uit de brand
zeiken doen ze zelden op de plee
Lage landen, anders maar verwant
Schaarse zonnestralen uit de krant
worden breed ontvangen op het strand
heel veel…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.317 Moeder je kwam om elf uur thuis.
Niet later zei je zelf.
Ik zit nog steeds alleen in huis.
Het is kwart over elf.
Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn…
Dood zijn duurt zo lang
gedicht
3.7 met 100 stemmen
61.325 Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.
Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?
Droom je dat je in je straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?
Maar ach, wat maak ik me…
Zomeravond
gedicht
3.6 met 104 stemmen
49.800 (Naar het Portugees)
Kindje, slaap maar, kindje,
't was ook zo warm deze dag.
In de schemer
zit nu een kleine egel
met zijn mooie stekels
eenzaam in het gras.
Het gras wacht op regen.
Geen takje beweegt er.
Luister naar de merel,
hoog op ons dak.
Avond vol verlangen.
De maan maakt zich klaar voor de nacht.
In de avondschemer
komt…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 Dichtkunst is Gevoel
Mijn vrienden, laat wie 't lust, hier andre gronden stichten!
Mij is 't gevoel de bron; bij mij 't gevoelen, dichten.
Neen, geen verbeelding, dan ontstoken door 't gevoel,
Is dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel
Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen,
Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos…
HET TABAKROKEN
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.553 Die heb met Godvergeten hand
Zijns grijze vaders nek gebroken,
Die 't eerst dat heilloos stinkend roken
Heeft ingevoerd in 't Vaderland.
Hij gaf 't verachtlijk wormgebroedsel
Der laffe en vuile luiheid, voedsel
In breinbedwelmings toverrust:
Hij was 't die de vlijt en spierkracht doofde,
En …
DE DRUKPERS
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.788 Thou god of our idolatry, the Press! [Cowper]
Wat zeg ik thans van d'Afgod dezer dagen,
De Drukpers, bron van onopnoembre plagen? -
De zege van Geweten, Vrijheid, Recht,
Is mooglijk door haar invloed eens beslecht;
Doch bozer plaag dan Faroos Rijk bezwaarde
Maakt thans door haar een Helpoel…
De Vrouw.
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.922 No woman can expect te be to her husband all that
he fancied her when her was a lover.*
GEOFFR. CRAION.1
Het zij! geen Vrouw kan ooit verwachten, haar Gemaal
Dat geen te zijn, wat hij als Minnaar in de weelde
Dier minnedronkenschap zich zwijmelziek verbeeldde:
De kalmte neemt eens plaats na ’t…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Mag mij dan na zo veel treuren
Zo veel zwoegen, zo veel wee,
Niet een uur van rust gebeuren
Op een stille legerstee?
Drijft mij, met gebroken lenden,
Kreupel, ademloos, en krom,
In een kring, die nooit zal enden,
’s Werelds tuimelmolen om?
God! Gij zag mij heel mijn leven
Aan natuur en leedgenoot
Onvermoeid ten beste geven,
Waar uw wijsheid…
Vrijheid
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.447 Quid est libertas? Innocentia.
Epictetus
Wat’s Vrijheid? — Onschuld. — En wat’s Onschuld? — Smetloos zijn:
In ziel en lichaam vrij van ingestort venijn,
Met bloed en merg aan ’t kroost uit de Oudren ingevloten;
Gezuiverd door de Geest uit Hoger kring ontsproten.
Wie andre Vrijheid zoekt, zoekt, op de naam van VRIJ,
Slechts strafbren eigenwil…
MOEDER
gedicht
3.8 met 80 stemmen
54.425 Mijn moederke, ik kan het niet verkroppen
dat gij gekromd, verdroogd zijt en versleten,
zoals een pop waarin een hart zou kloppen,
door 't volk bij 't heengaan in een huis vergeten.
Ik zie uw knoken door uw kaken steken
en diep uw ogen in het hoofd gedrongen.
En ik ben gans ontroerd en kan niet spreken,
wanneer gij zegt 'kom zit aan…
BRIEF
gedicht
3.6 met 54 stemmen
21.612 Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.
'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.
Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij je had verklapt
hoe je schatten kon verdienen
met…