38947 resultaten.
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.
Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…
lengte
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.792 Ik ben een boomlang
bloedmooi meisje
dat liefheeft
Mijn vriend
zo klein als klein
kan zijn
Hij is onzegbaar mijn
Ik kus hem neigend,
in mijn buiging
hartstocht, geilheid, liefde
misschien bestaat
onmeetbaarheid…
Soldaat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.492 Een zerk is een lief
mensenschrijn.
De tijd graveert daarin
soldaten, bot voor bot,
alsof ze er nog zijn.
Men pleistert in het steen
verleden plat:
gewit gemis,
known unto God.…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Zijn lichaam verdwaald:
willekeurige ziekte,
toevallige dood.
Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je…
liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
872 Je lag
je sliep
tussen de stilte
van je haren:
je gezicht mooi,
je neusje als ooit
je lijf als ook.
ik keek naar je:
hoe weinig
woorden zijn
er nodig
als de taal
de liefde
doet…
observatie (herziene versie)
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.625 Je ligt, je slaapt
tussen de stilte
van je haren:
je gezicht mooi,
je neus als ooit,
je mond als nooit,
je lijf als ook,
je geur als vrijheid.
Ik kijk naar je:
hoe weinig woorden
zijn er nodig waar
geen taal de liefde doet
ik zwijg 1 woord
Ik kijk 1
Lief 1
Jij.…
Blijdschap
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.755 Als een deur
die opent
naar een nieuwe morgen
Als een ochtendzon
die geel
de dag beschijnt
Als een hond
die kwispelstaartend
toeloopt zonder zorgen
zijn lip optrekt
en glimlacht
ja, het is net of hij grijnst
Als een luide lach
die beide longen ledigt
en ruimte geeft
en vrijheid…
Blokkendoos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.589 Taal is de blokkendoos
waar ik mijn huis van bouw.
Ik richt het in met mijn muziek.
Als je een keertje
wilt komen logeren,
luister dan naar dit lied.
Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.
’t Is hier knus en gezellig
dus laat je verwarmen
door de zon door het raam dat ik zing…
Onverschillige Jochem
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.071 Hier ligt Jochem de Edammer in het graf,
Die, toen hij leefde, niets om de dood gaf;
En hij is zijn eigen gelijk gebleven
want nou geeft hij niets om het leven.…
haiku
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
840 avondval wimpert.
oogharen sluiten het licht.
ook ‘s nachts groeit de boom.…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 We waren 16 en 19 in
de Gabriël Metsustraat,
Schilderswijk, Den Haag,
heilig oord.
Ouders staken
achterdochtig
uit voelsprieten
van zuivere liefde,
maar in die jaren
voelden wij alleen,
en vrijden rijkelijk.
We rookten, wierookten
in dat dubbel bovenhuis,
draaiden oudjes een loer,
want wij waren ware
liefde, konden zingen:
We…
Terwijl
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.789 Terwijl het levenswerk in een ijl
tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag
spelen op straat de kinderen een glimlach
elkaar toe tot later en nog later heel erg
moe de moeder binnenwijst.
Met de verdieping onder zich vandaan
geruimd spelen zij binnen verder uur
hun schaduw is een vogel op de muur
hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…
Winter
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.054 Winter pleegt verraad;
schoonheid ver beneden peil,
mooi tot op de graad.…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 hij kwam met de verschoten kleur van schemer
aan de deur en droeg
de geur van bleke eenzaamheid
wij raakten door zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon…
Liefde opnieuw
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.661 Nu pas denk ik aan je,
nu een nacht duistere schachten
over mijn hoofd heeft geworpen:
vluchtig verlangen, boom zonder wortels,
onvruchtbare aarde.
Nu pas word je zichtbaar.
Je bent meer dan
variaties op thema:
vrouw, vriendin, geliefde
en er rimpelen minderen
weg uit het leven,
terwijl in mijn ogen
en rondom de jouwe
je jeugd allengs…
Oud en Nieuw.
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.060 Een week geleden stonden os en ezel nog centraal.
Thans zien wij enkel runderen die lopen op twee benen.
De fauna beeft, al wat de kerst heeft overleefd vliedt henen
in doodsangst, doch vergeefs en onontkoombaar aan ’t kabaal.
Een grijsaard houdt, zelf doof en oud, een baby, pasgeboren
bij hem op schoot, heel liefdevol de handen op de oren.…
De Maan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
967 Waarom draait de maan?
Om de zon draait de aarde,
daarom draait de maan.…
op weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.107 Haiku I
De spiegel lijkt kalm
ik vertrouw op het water
daar moet ik varen
Haiku II
Het water rimpelt
een tsunami gaat dreigen
maar ik roei mijn boot…
De rozen domen en dauwen
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.104 De rozen domen en dauwen
ten avond, vredig-vroom;
er waart een paarser schaâuwe
om de kastanje-boom.
De vijver blankt in dampen;
de troostlijke nacht begint.
- Ontsteek, ontsteek de lampe:
mijn angst ontwaakt, o kind.…
Dichterbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
830 De dichter, kwam allengs dichterbij
en het gezelschap van poëten
deed aarzelend een stap opzij.
Nu zijn er dus nog meer proleten
want er is weer een dichter bij.…
Wie schrijft die blijft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 ‘Wie schrijft die blijft’
is een devies
dat goed beklijft
en daarom heb ik
om magere Hein
een stapje vóór te zijn
mijn zieke zwager
die anders niet meer lang zou leven
op zijn sterfbed
nog waarlijk net op tijd
een pen cadeau gegeven.…
Bea culpa
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
751 In Rome hoorde ik een gezang, heel sereen,
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa,
maar soms klonk er ook, Bea culpa,
Bea culpa, Bea Maxima culpa doorheen.
Trix zei, jammer, ik had daar graag willen zijn,
de paus was groots, maar het Vaticaan is me te klein.…
Overleden schuldeisers
poëzie
3.9 met 11 stemmen
3.428 Hier liggen mijn crediteuren die mij zo godvergeten konden plagen,
En -liggen zij er niet- och God! dan wou ik dat ze er lagen!…
Mini-sonnet voor Melkert
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 Ter bestrijding van mijn rechts gedachtegoed,
onderging ik een cosmetische operatie,
mijn neus haalde men op, mijn mondhoeken naar beneden,
daarna kreeg ik een azijninfuus, voor lachen is geen reden,
aldus kreeg ik de meest effectieve combinatie, tegen mijn rechtse aberratie.
Thans ben ik politiekcorrect, want als ik in de spiegel kijk,…
Taalpolitie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 Vanuit de redactie schreef men tot mijn verdriet,
bij controle door de TIOD is gebleken,
dat u qua vorm teveel bent afgeweken,
kortom, uw taalvermogen klopt dus niet.
Wat moet ik met een keurslijf van jambe, versvoet en kwatrijn,
laat maar, ik wil een vrije schrijver zijn.…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 Een man die, moe en levens-mat,
en liefde-leeg, en zorgen-zat,
zijn avond-maal bereidt:
hij roert de melk, en breekt het brood,-
waar hij van leven of van dood
verlangen kent, noch nijd;
- hij ziet de gulden hemel aan,
en voor zijn stoep de sparre staan
waar 't laatste licht in straalt
éen poze nog, éen warige poos,
'lijk in zijn hoofd…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
Brief
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.494 Ik schrijf u met een treurend hart:
mijn maag, thans in een strik verward,
die al de slimmigheid der art-
senijkunst en aptekers tart,
is krank, en gans en al bezeerd.
Het stuiversbroodje, onverteerd,
roept luid: 't is alles hier verkeerd!
Terwijl 't kadet, het stuiverskind,
zich even onverteerbaar vindt.
De haas, de vlugge runderhaas,
zegt…