Hartenkreten over ouders

moeder, nu bij jou het licht is uitgegaan en de dood je ramen heeft beslagen zie ik je blik naar binnen slaan om het stof der jaren te verjagen je zit daar stil, de liefde uitgevent je handen dwalend in je schoot en vergeet kwansuis dat je moeder bent in taal en teken uitvergroot soms spoelt een glimlacht op je lippen aan en wordt je blik…

Vanaf mijn eerste dag dat ik weerloos in hun armen lag... Zij, mijn allergrootste fan die ik mijn levenlang al ken. Zij hebben mij zoveel voeding gegeven hetzij in eten noch in woorden des leven. Zij die hun genen doorgeven via mijn leven. Zij die mij zoveel warmte, steun en kracht geven. Met mijn ziel als in het begin, weer geheel ontbloot…

Treintjes rijden af en aan door de kamer heen en weer moeder wordt er soms dol van maar vader heeft plezier…

Ik de snotneus dacht dat ik alles wist dacht dat ik alles wist van het leven maar jij pap wees me op de goeie weg Al zeg ik niet veel weet ik hoe moeilijk je het hebt en als iemand begrijpt waarom je doet wat je doen moet ben ik het wel En nu de snotneus dat ik ben denkend dat ik alles weet denkend dat ik alles begrijpt van het leven…

Ooit was ik trots op jou Dat is lang geleden Ooit hield ik van jou Ook dat gaat terug naar het verleden Al twee jaar uit mijn leven Je hebt ons zoveel ellende gegeven Ik kan niet zeggen dat ik je mis Ik weet dat dit het beste is Nooit zal ik vergeten Wat jij ons hebt aangedaan Nooit kan ik vergeten Hoe makkelijk jij de deur kon dichtslaan…

Even scherp is de pijn, Eindeloos verdriet, Na jaren zou het minder zijn, Maar zo voelt het niet..…

Lieve pappa, De dag dat je me in de steek liet, Ik dacht dat je niet meer van me hield, Maar dat is wel zo dat weet ik zeker, Ik heb je nu al 3 jaar niet meer gezien, En ik mis je. Het komt allemaal door dat verschrikkelijke wijf, Ik weet dat ik je nu niet meer kan zien, Maar ooit op een dag zullen we weer samen zijn. x…

wanneer is het gebeurd je haren grijs gekleurd je ogen dof je wangen bleek je kleren besmeurd wanneer is het gebeurd geen gevoel als ik je kus geen aai over mijn rug geen traan als je moet gaan wanneer is het gebeurd dat ik niet meer voel als je me ziet als ik jou zie wanneer vertel me dan nog een keer hoe het was voor je…

mijn moeder was een vrolijke spontane vrouw humoristisch en trouw mijn vader een flinke serieuze man jarenlang hardwerkend voor zijn vrouw en zijn gezin hij ging bijna met pensioen ze maakten plannen wat te gaan doen met alle komende vrije tijd het werden heerlijke dromen die echter nooit uit zouden komen want dan komt die bewuste dag…

Bleek en afzichtelijk het zwelgend wrak gedoemd tot ondergang stick na prik hallucinatie angstpsychose bewusteloos uitzichtloos vervuild besmet jouw kind mijn kind ons kind onmogelijk ondoorgrondelijk alleen de dood verlost…

Met open ogen in het donker, denkend aan de dag van morgen, overvalt een vlaag van weemoed aan een vroeger zonder zorgen. Een groot gezin, zo druk, zo vol, maar onvermoeibaar hecht. Een liefdevolle moeder, Bij haar kon je terecht! "Ga slapen kind, ik ben er toch! Leg hier je zorgen neer." Het was toen zo eenvoudig, zo is 't al lang…

De zitting tot op de draad versleten, maar het draaiwerk draait. Alles komt/alles gaat. De stoel wordt opnieuw bekleed. Het tweed vervangen door een hippe rib in groen. Mijn heit. Met zijn laatste foto plus 1000 herinneringen moeten wij het doen. Draai, draai, draaimolentje spelen. Daar komt verdriet. Het ziet je wel/het ziet je niet…

Iedere dag moet zij zichzelf bijeenrapen. Moed verzamelen en zichzelf toespreken dat dít het gevolg is van haar keuzes. Accepteren hoe ánderen het ervaren; als een moeder haar pubers "achterlaat", op de plaats die hun thuis is en zichzelf losweekt uit hun dagelijks leven... Mensen zouden eens voorzichtig moeten kunnen kijken…

Stiefmoeder, is zo'n bot woord, Stiefmoeder, is iemand die er nooit helemáál bij hoort, Stiefmoeder, sommige scoren hoog en sommige laag, Stiefmoeder, het woord is echt een plaag. Bonusmoeder, dat zou het moeten zijn, Bonusmoeder, dat woord is pas fijn, Maar hoe je het ook wendt of keert, Voor bonusmoeder heeft niemand geleerd.…

Laat het toch Laat haar in onschuld Geef niet uw gruwel ervaring Ontzie, zwijg, ze is nog zo jong Zij moet het zelf ondergaan De jeugdige onschuld Het onvermoede bracht het noodlot En zij onderging de ervaring Voorgoed in alle eeuwigheid Balancerend op mijn wankele stoel Voel ik de strop der verwurging Gewraakt de wroeging mijn luisterend…

Waar haal jij de kracht vandaan, Om altijd voor mij klaar te staan. Hoe krijg jij het voor elkaar, Om alles te doen voor mij zonder gemaar. Al zeg ik niet genoeg wat ik voel voor jou, Je moet weten dat ik heel veel van jou hou. Jij bent er voor mij als ik verdrietig ben of heel erg blij, Daarom ben ik blij dat jij ooit koos voor mij.…

We zijn de echo's van onze ouders…

Ik ben en was altijd je dochter, maar soms ben je gewoon even niet mijn vader. Zie je dan niet dat ik het moeilijk heb? Ben ik soms iemand anders geworden? Papa, ik mis de tijden van ons samen. De tijden, dat we samen iets leuks gingen doen. Weet je papa, dat ik je soms niet meer als papa wil? Omdat ik je gewoon niet meer herken. Je bent en…

de dag dat je me verliet papa, ik dacht, dat ik nooit meer blij zou worden. maar dat is juist helemaal niet zo. ik lach vaak, omdat met huilen de pijn ook niet overgaat. ik heb gemerkt, dat je anders kunt leven. gewoon met mama, en met papa apart. ik mis je wel papa, maar het is anders. hoe vaak ik heimwee naar jou heb is niet te omschrijven…

Als ik aan haar denk kan ik zo erg verlangen dat zij mij nogmaals aanraakt, met zachte hand mijn lokken wegstrijkt uit mijn wangen. Als ik aan haar denk zie ik het reeds witte haar in het lief gezicht, de zachte bruine ogen die zich heel teder over mijn bed bewogen. Als ik aan haar denk ben ik nog steeds geroerd, denk aan de boze…

Zie hen daar Staan Mijn vader en mijn moeder Nog zoveel te doorstaan Op trap van het gemeentehuis Zovele stappen staan Ruim zestig jaren verder Zijn beiden er niet meer Vader werd slechts 51 En moeder nog dertig jaren meer Een foto uit de oude doos Van allebei mijn ouders Ik heb ze zelf zo niet gekend Maar 'k droeg hen in mijn hart…

Je bent volwassen, nadert de middelbare leeftijd; maar toch zou je wensen je dat je terug kon naar je kindertijd. Alles onbezorgd en niet denken aan de dag van morgen… Je leven leven zonder ernstige zorgen. Ja, dat was ooit… lang geleden. Je hebt al vele verkeerde paden bewandeld waardoor je in het verleden vaak zo fout hebt gehandeld.…

Lieve papa, ik mis je elke dag, elke dag heb ik tranen in mijn ogen. De tijd dat je bij me was, dat vond ik zo normaal, terwijl ik niet besefte dat dit kon gebeuren. Papa, mijn hart is gebroken met wat er gebeurd is. Ik probeer mijn leven te herstellen maar het lukt gewoon niet. Een traan loopt over mijn wang. Ik kan er echt niks aan doen…

Gevangen in een wereld die niet meer de jouwe is het wordt steeds stiller om je heen je gehoor steeds minder dat is je grootste gemis je rug gebogen en slechter ter been waar is de glans gebleven in je ogen en je levenslust soms hoor ik je zeggen ik wil alleen maar rust voel me dan machteloos en wil ik je helpen maar weet niet hoe…

Een jaar verstreken Zonder je nog te spreken En sindsdien Heb ik je niet meer gezien Na 365 dagen Beginnen je sporen te vervagen Verbannen uit mijn gedachten Je hoeft nooit meer iets van mij te verwachten Al 12 maanden uit mijn leven Ik kan je niet vergeven Nee pa, je hebt teveel gedaan Blijf ver bij mij vandaan! Na alles kan ik…

Sprookjes Reuzen verbergen dwergen Bergen verbergen reuzen Mensen reuzen en dwergen Zij vertellen de sprookjes nog zelden De verharding is het die verhalen belet Het spiegelen in luisterende kinderogen Spanning brengen op de rand van het bed Kinderen worden onthouden van de fantasie Normen waarden en liefde leren kennen op de knie De lering…

zo kort mogelijk als ik kan zeggen: ik hou van jou.…

De plotselinge dood pronkt met het middaguur en prevelt volle zinnen moeder lonkt met de nieuwe buur en wil alvast met hem iets gaan beginnen vader blaast zijn laatste adem tegen de neus van tante Griet moeder zegt wat snedig je broer is dood, zie je ’t niet vader wordt begraven na ’t middagmaal en de revue op het kerkhof wat verhalen…

ik heb nooit een moeder gehad niet een die ik verdiend heb ik heb de hoop laten varen mijn jeugd krijg ik toch nooit meer terug en nu het tijd is een eigen gezin te stichten snap ik niet dat je me zo liet gaan en nooit van mij gehouden hebt…

in jouw armen warm en zacht heb je me geheel in je macht ik kijk naar je mooie ogen die ik altijd heb gemogen ik wens dat de tijd stil staat en het altijd zo verder gaat maar dan hoor ik een stem helaas niet die van hem een moederfiguur staat voor de deur en stelt ons diep teleur we gaan staan en kijken elkaar nog een keer aan ooit zijn…