630 resultaten.
Bourbon-Parma
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
695 Zoiets gebeurt toch enkel in een fabel:
een kleine kikker die het heel ver schopt
en zich parmantig tot een prins ontpopt,
zijn adelstand niet langer discutabel.
Maar achter deze achternamenruil
gaat er een schrijnende verdeeldheid schuil.…
Malapropismen
snelsonnet
4.3 met 10 stemmen
610 ‘Rontonde’, ‘ijskimo’, ‘begaande grond’
‘Lamptaarn’, ‘trots als een paus’, ‘kakafonie’
‘Luidbundig’, ’broterham’, ‘triologie’
‘Versnelding’, ‘strookbreed' en ‘prins bernhardhond’
Dit zijn verhaspelingen, allemaal
Ze klinken echter heel ‘fundamentaal’…
Malapropismen
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
689 Rontonde, ijskimo, begaande grond
Lamptaarn, trots als een paus, kakafonie
Luidbundig, broterham, triologie
Versnelding, strookbreed en prins Bernhardhond
Dit zijn verhaspelingen, allemaal
Ze klinken echter heel fundamentaal…
Adelstand
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
496 Ze hebben ex-prins Andrew opgepakt
Wat heeft die koninklijke man misdaan
Ja af en toe eens naar de hoeren gaan
Maar word je daarom in de pan gehakt
Waarschijnlijk is er toch meer aan het handje
Hij deed net iets te vaak een adelstandje…
Grafschrift
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.804 Hier ligt mijn trouwe-
hond begraven
Die alle deugd in zich vereent
Kon men met dieren
vriendschap hebben
Zo ligt hier wel
mijn beste vriend.…
kom over tien jaar terug
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.997 kom over tien jaar terug
de druiven hangen te rijpen
boven ons hoofd
en een griek schenkt de nieuwe wijn
zijn zoon stierf voor vrijheid
kom over tien jaar terug
de troebelste wijn wordt helder
in veel kortere tijd
het gaat om gewone dingen
om schoenen en een dak voor je kind
dan komen ook de poëten
met wijn die steeds sterker wordt
en…
De Perendief
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Jantje was een echte rekel
Die steeds zon op kattekwaad
Aan de school had hij een hekel
't Liefste zwierf hij langs de straat
Op een avond zag de deugniet
Ergens bij een boerderij
Hele bomen vol fijne peren
Hij dacht dat is wat voor mij
Jan keek eerst naar alle kanten
Nee er was geen mens te zien
Toen vlug in de boom geklomen
Dat ging…
Regenliedje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.801 Hoor de regen slaat tegen de ruiten
Van tikkel de tokkel de tak
Hij trommelt op vensters en ruiten
En tokkelt hierboven op dak
Wat zullen de mussen nu koud zijn
En bang zo in't donker alleen
Ik zou vast een beetje benauwd zijn
In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen.
En de uilen die 's nachts altijd roepen
Wat worden die beesten…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Er was eens een professor
Die was ijselijk geleerd
hij sprak wel twintig talen
En er werd zelfs beweerd
Dat hij wanneer hij boos was
(Dat gebeurde voor en na)
Zijn dove dienstmeid uitschold
In vloeiend algebra
Hij had wel duizend boeken
Waar hij dagelijks in las
Hij wist wie in 't jaar honderd
In Japan mikado was
Maar als hij ergens heen…
Niets is meer hetzelfde
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.835 Niets is meer hetzelfde
sinds het moment dat ik je binnenliet
Tomeloze liefde, dansende vreugde
pijn, frustratie, stil knagend verdriet
Ziels diepste vreugde van (h)erkenning
liever dan liefste van nu en lang gelee….
Terug, verder dan ver in herinnering
draagt mijn ziel, jouw zijn met zich mee
Weet je nog, jij zingende zaligheid
Voel je…
Kerstmis - Den Bosch
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.238 Kerstmis
De Sint Jan, de deuren wijd geopend,
geur van wierook, gedrang om de levende stal.
Honderden kaarsjes in devotie ontstoken,
een dakloze zijn krantjes slijtend in de hal.
Overvolle winkelstraten, uitnodigende etalages,
poppen stijlvol gekleed in kersttuniek.
Haastige menigte, de laatste inkopen,
een vrouw slapend onder kranten…
Rust
gedicht
3.8 met 35 stemmen
13.558 luister naar de rustige regen
het gesuis van de horizontrein
en de boten die Gijsbertha heten
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1958…
Gouden ruggen Groene staarten
gedicht
3.6 met 18 stemmen
7.037 Het zijn de literaten niet
die onze erfenis beheren
literatuur maak literatuur en je bent binnen
praat over koetjes en kalfjes op een originele manier
gouden ruggen en groene staarten hemel en muilkorf
alles rustig in maart en
's nachts achterberg-heimwee
in driehoeken cirkels en grote gaten
god wederom oude god met een baard en
afzakkend…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Onder de hemel,
bleek om Dag´s nadering,
drijvend gewemel
binnen de kring.
Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen…
Geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 vuilnisbakhypnotiseurs
de nieuwe jezussen
profeten
complotten ter verrijking van een paar individuen
hagediskeizers
duistere krachten
voodoo
engelen die advies geven
de vreselijke en totale samenzwering
de achterdocht met reden
de waarheid van de waarheid van de waarheid
blijven allemaal voor altijd
maar
mijn zonnebril ligt in de kralingseplas…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.455 Te Rotterdam ben ik geboren
onder de adem van de Maas
en liep in mijn eigen stilte
te midden van het straatgeraas.
Van zwaarbespannen sleperswagens
ben ik er passagier geweest.
Door heel de stad heb ik gezworven
maar aan de kaden toch het meest.
Daar lag aan de stoet uit aller streken
de klipper en de keulenaar,
het driemastschip, zijn tuig…
Het lijsternest
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.210 Een lijsternest, onder mijn dak,
Had zich tot een gezin ontwikkeld.
De moeder, geel en bruin gespikkeld,
De vader in zijn effen pak
Vloog af en aan, dat het de jeugd aan niets ontbrak.
Maar toen de morgen was gekomen,
Dat hun de ruimte daar te nauw
Werd, en zij naar het verre blauw
Des hemels hebben koers genomen,
Vond elk zijn richting, vliegensvlug…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 Is dit mijn stad? De welvaart is voorbij,
De schepen liggen rottend in de haven
En door het touwwerk vliegen zwarte raven:
Het is gedaan met vloot en visserij.
Waar is het volk van dit verlopen tij?
Men zag het vroeger langs de kaden draven,
Het is vergeten nu of reeds begraven,
Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij.
Voorgoed gedaan…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de sluier omgeslagen
en het al omhullend kleed:
buiten is de wonderwagen
met zijn driftig hart gereed,
om ons ruimten in te dragen,
wijder dan waar ‘t oog van weet,
Kom, ons beelden te vergaren,
later weer in droom begroeten
morgenweelde te bewaren
in het sneller-jachtend bloed,
en het leven in te varen
en de bergen tegemoet.
Kom…
Weldaad
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.235 Onbeschrijfelijk weldadig
is het, uw genegenheid
in ons innigst uur genadig
over mij te zien gespreid,
is het, in de kalme landen
waar gij zorgend zijt, te gaan,-
is het, aan de wijde stranden
van uw klaar geluk te staan.
In de stilgelegen dagen,
waar het leven mij gebeurt,
heeft uw licht in mij gedragen,
ieder ogenblik gekleurd,
mij verhelderend…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Onder de bruggen van Soerabaja
slingert zich donker en diep de rivier,
en door zijn straten, en door zijn stegen
wringt de verdichting zich van het vertier.
Driftige motors, versleten karossen,
bellende trams, een bestendige drom
van al wat ratelt beweegt langs de wegen,
en komt langs andere wegen weerom.
Daar tussen door gaan de plechtige…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 De mist, onzeker,
dan grauw, dan bleker
hangt om ons heen.
De schim van stranden,
van lage landen,
verzonk, verdween.
Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Alleen met de overschenen wemeling der golven,
met die langdeinende bewogenheid alleen,
onder de volte van het middaglicht bedolven,
en met de bodemloze ruimte over zich heen. -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 Gij die, op uw steel gestegen,
schijnt te zijn uit zon gedegen,
die met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.https://www.nederlands.nl/
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.
En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Lieve meid, de lucht is dronken,
want die schandelijke zon
heeft een wonderwijn geschonken
uit de hoge hemelspon
en opeens – aan alle zijden -
van die lichte toverdrank
staan de wegen, staan de weiden
tot de polderboorden blank.
Uit de kruinen, langs de stammen,
door het diep verwonderd woud -
dat de grove schorsen vlammen -
druipt het…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Zwijgend lover hangt te dromen,
van geleden jeugd vermoeid.
Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.
Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De zomerdag, onder zijn dak
van licht, en met zijne uren,
die onafzienbaar diep en strak
in de uitgestrektheid duren,
staat hoog over de kalme zee,
over die koele, zilte
bezonkenheid, van ree tot ree
vol zonneschijn, vol stilte.
Het water, in de middag zwaar
en rimpelloos gelegen,
is als een loden loomheid…