4410 resultaten.
Tafelblad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
620 Je scheefgetrokken smoel,
De uitgezakte kin die
Met slappe lijnen als
Vanzelf in het vooronder
Van de tijd verdwijnen,
Hoog opgetrokken wenkbrauwen
Die louter onbenul uitstralen,
Noesten die je scheve ogen
Zo levend verbeelden
Kijken mij spottend aan
Als je ziet dat ik,
Met de rug van mijn
Rechterhand het schuim
Van mijn…
Betrachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 ik heb betracht ze
te vangen , ƩƩn voor ƩƩn
hoe ik het ook probeerde
ze waren te snel
glashelder maar oh zo
klein, onvoorspelbaar
wellicht, zeker niet
minder pijnlijk
dan de keren voorheen
al leek het dit maal
zo veelbelovend
voor de zoveelste keer…
Halve kring
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
416 Zit in een halve kring
En weet dat ik weggekeken word,
Mijn plaats die volkomen leeg is
Al staat mijn stoel er nog wel
En mijn stoffelijk omhulsel
Dat schijnbaar levenloos achterblijft -
Mijn geest, die mij denken
Laat en het gevoel geeft
Dat ik leef, er nog wel ben,
Heeft zich stilaan verwijderd op
Verzoek van de vileine blikken…
De adem benomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 't Overvleugelt de mens
Die tegen zijn leven vecht,
Satanische vlerken delen uit,
Tegenstand wordt niet geduld -
Adem benemend, licht onttrekkend
Aan ogen nu die alleen het duister nog
Kunnen zien
En een mens die zich
Geen raad meer weet…
In de schemering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
443 gooi ik mijn hengel uit
en roer wat in de zee
die vol is van zichzelf
glimlachend ontdooien
golven, en spreek ik
smekende monden toe
die maar wat graag
willen happen
mijn lippen kleuren rood…
de kruisende cirkel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 ze kijkt terug
naar haar die ik ben
die ik ben, jij die ik ook ben
droom de wereld van toen
weet minder van wat ik nu ken
onze blikken vinden geen zoen
gedachten gaan naar verwachten
naar de verloren jonge nachten
en ontmoeten elkaar
niet helemaal in ons doen
terwijl wij toch harten delen
onze ogen weerkaatsen,
is het elkaar voelen…
Het schuurt en schrijnt en doet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Het schuurt en schrijnt en doet
Met mij, pakt mij bij de strot,
Doet mijn hart en nieren
Zonder genade vol op slot,
Laat mijn razende gedachten
En bloed het kookpunt bereiken -
Alleen ogen nog die het doen,
Tot mijn verwarde blik opeens
Jou ontwaart, mens die de chaos
Heeft overleefd en mij kent
En herkent zoals ik ooit
Mijzelf…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
Het verschil
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 Die sneeuw op al die kale bomen,
het licht vergrijsd en stil, zo heerlijk stil.
Het lelijke wordt mooi verborgen
onder de witte winterpracht
waarop de kinderen sleetje rijden
en al die natte sokken moeten drogen,
moppert de een,
de ander roept alleen :
āwat mooi ā.…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
(s)ober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 het zijn de gezichten die
je steeds weer ziet, ze kijken min of
meer voorbij
het jouwe glimlacht voordat je āt weet
met soms een afgemeten groet die
roet in āt eten gooit, je bent er lang
niet altijd op bedacht
iedere stoel bewaart zijn zitting voor
een welkome gast
tast toe en bedaar
bewaar de restjes voor de armoe
van het laatste…
Het huis is er nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 In de kilte van het ogenblik,
De stilte van dit moment,
Zie ik dat het huis er nog is -
Maar de bewoner is er niet meer,
Is verhuisd naar de overkant,
Het zweet op zijn bovenlip
Dat nooit ontbrak als ik hem sprak
Verdampt in de eeuwigheid…
Zondag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Ik rek me uit
in zonnestralen
trek de donderdag aan
en laat me onwaarheden
op de mouw spelden
daar ik gisteren al
op de waarheid
geklonken had
brokkelt deze
af als sneeuw
voor de zon
die mij tot dan toe
nog niet gevonden had…
Elk moment van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 Met wanen die hem
Elk moment van de dag
Op nieuwe ideeƫn brengen
Reist hij in zijn hoofd
De hele wereld af, en
Verder ook nog een
Flink stuk van het heelal -
Werkelijk geen ster
Schijnt hij te missen,
Hij komt immers overal,
En toch lijkt hij zich
In zijn eigen werkelijkheid
Deerlijk te vergissen…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven autoās langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
Mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Eens, zeg je,
Zullen ze allemaal
Jan Arends kennen -
Met gitzwarte, holle ogen
Kijk je me aan vanaf
De omslag van het boek
Dat later over jouw leven
Is geschreven - even later
Zie ik je als een bezetene
Roeren in de koffie
Die jou maar niet met rust
Wil laten - ik keer terug
Naar het kaft van je biografie
En zie je in het…
Geen punt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 Regels die als vanzelf
Opborrelen uit een onderbewustzijn
Dat zich soms zo maar kennen laat,
Zich aan de openbaarheid prijs geeft
In woorden die zuinig gekozen zijn,
Een witregel die soms meer doet
Dan duizend woorden kunnen zeggen -
De oerkracht van de poƫzie
Die hersens resetten kan als
Was ze pure psychofarmaca -
Een punt heeft…
Queeste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 laat me toch niet zo dwalen
tussen dag en tussen nacht
slinger mezelf van links
naar rechts in de hoop
gevonden te worden door
put ik me uit met boeken
tot het duizelt voor
mijn ogen maar toch
dient dromenland zich
niet aan, uren dolend
door gedachten ben
het verband niet meer gewaar…
Zeespiegel of matglas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Die daalt en stijgt
Bij de gratie van
Het tij dat goddank
Niet door mensenbrein
Werd uitgevonden,
Maar ons wel de
Ultieme vrijheid verleent
Om zorgeloos te ademen -
Geen plaats op aarde
Waar groter vrijheid
Ervaren wordt en de
Mens zichzelf ten volle
Kennen laat - zo veel meer,
Zo veel scherper, zo veel
Helderder dan het…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poƫzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
evenveel betekenis
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
799 het was de nacht
dat winterlucht zwaar zou wegen
zijn schreeuw
naar buiten sloeg, gedwongen om de tijd
te verlaten
het was de nacht
dat zijn bast brak, neergehaald
net toen hij dacht dat alles goed was
jij hebt mij je hart getoond, zei ik
-er hangt nog sneeuw in-
het was die nacht
dat een vogel zijn nest niet meer vond…
Gevangen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
487 ik vang jouw tranen
en hang ze ƩƩn voor ƩƩn
aan de vers gestreken waslijn
vol liefde schenk ik ze
aan de wind om ze te
abstraheren…
Op zoek naar riet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
477 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe wijk verkoopbaar…
Uitvaart van het uitzicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Het droombeeld waar ik
Zo lang naar verlangd heb,
Dat mij nachtenlang
In haar fluwelen greep hield
Zonder ooit dichterbij
Te komen, is langzaam
Uit het zicht verdwenen -
Uitvaart zonder bloemen,
Zonder sprekers, alleen
Een ik dat zielloos achterblijft…
na regen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 nu de waslijn druppels draagt, op rij
gezet door niets meer dan
de lengte van het koord
schiet een woord door omgebogen licht,
het zicht
schiet mee
een luchtruim ver
schenkt flonkeringen door het raam
in naamloos kleine buigingen
slechts monogaam
met elke bleke zee…
Mantra in Babylon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 In nachten van de lange twijfel
waar elk uur weer zwaarder telt
fluisteren dromen vreemde woorden
die elkaar maar niet verstaan
in de drukte van een overvol hoofd
is echte stilte verder weg dan ooit
Tot een woord komt boven drijven
een tweeklank die in kalmte ontwaakt
steeds meer de boventoon gaat voeren
uiteindelijk de rust bewaakt
zodat…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
februaridag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 vandaag verjaart mijn broer
ik vraag me af of hij aan me denkt
ik schenk hem mijn gedachten, in
weerwil van
een vreemd gevoel maakt ruime sprongen
herwaarts, naar een tijd waarin
een kleine jongen op zijn step
de helm van mijn vader en een oude
schuit
morgen gaat mijn tijd weer door
ik blaas de laatste kaarsen uit
en schenk
aandachtig…
Tussen droom en daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 Droom die er met mij
Vandoor is gegaan,
Mij heeft losgerukt
Uit het nu waarin ik
Zo hopeloos ben vastgelopen,
Me heeft opgetild naar
Een hemel hier niet ver
Vandaan waarin het leven
Zo veel lichter is dan
Zich in de werkelijkheid
Van alle dag voelen laat -
Daar wil ik heen,
Daar, alleen daar,
Ook al kost het
Misschien nog…
Speels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 ik vang zonlicht
met mijn handen
gevouwen in 'n kom
ik poets haren
met wat sterren
de ene recht of andersom
ik lepel kuiltjes
in jouw wangen
opdat men ze beter ziet
ik spiegel schoonheid
van verlangen
meer zeg ik niet…