Alle inzendingen over rots

1296 resultaten.

Sorteren op:

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos, Niets meer bewoog nog in hun stille diepten; Verlaten schepen rotten weg op zee, En een voor een vielen hun masten neer.…

Shenandoah

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
woord gelogen SHEENANDOAH (4) Het opperhoofd van de Oneida speelde Tijdens de oorlog echt een heldenrol De Britten vochten, heersten en verdeelden Dertien koloniën werd het te dol Chief Shenandoah koos voor de rebellen Hij droeg dezelfde naam als ik met trots Was wijs, een onderhandelaar bij rellen In alle branding was hij steeds de rots…

Van Bergeyk naar Bretagne

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
montagne Hoe die zuidwaartse aanvechting had post gevat in 't brein, halfbeneveld, van onkeltje Tom dat kreeg ik pas drie weken later te horen hij bezatte zich 's avonds en voor 't ochtendgloren Zij zakten door 't ijs van het nachtelijk hozen één vrouw was teveel, dat was uit den boze voor Tom juist te weinig, die verveelt zich rot…
Maxim2 augustus 2025Lees meer >

Aan Sarbiewski

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Gelijk de Vistula en rots en bos Terneergedonderd met zich voert, En springt omhoog in schuimende triomf, Van bergen toegejuicht: Zoo voer me uw lied op 't bloedig oorlogsveld, Verrukking geeft mijn vuist de dolk; 'k Hoor niets dan u, bij 't dondren van 't geschut, En ben onsterfelijk!…
Sebald Rau5 november 2015Lees meer >

Rondel-Retourné-raam

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Je bent niet klaar met enkel maar het schrijven: Het langst duurt nog het zemen van het raam. 9e ruitje Ik hoop dat ze een hele poos beklijven, de versjes hier voorgaand, tot aan het slot en dat u mij te nimmer in zult wrijven: ~Ze zijn van voor tot achter even rot.~ Spuw ze niet uit als pitten van olijven, doe ze niet weg als overbodig…

DRIE STUDENTJES (1853)

poëzie
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.214
Reeds hoorde hij 't lied van de valbijl, Die den kop der dwingelandij Van haar rotten romp zou scheiden: "De verjongde volkren zijn vrij!" En dan schoten er bliksemstralen Uit zijn zielvol donker oog, En dan hief hij de twee voorste vingers Van zijn rechterhand statig omhoog.…