3436 resultaten.
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 O door het Leven niet, maar uit u-zelve
Bedorven volk, want 't Leven-zelf bederft niets,
'k Zeg tot u allen: kinderen, gij derft iets,
Waardoor ge u-zelf kunt de' Eeuwge Afgrond delven.
Gij moet geloven dit, (Want ik verwerf niets
Door mijn woord, niet van Mensen noch God zelve,
Ik doe 't slechts, wijl ik niet wil dat ten Elven-…
Huilen is gezond
gedicht
3.8 met 151 stemmen
87.115 Leg nu die krant maar even neer,
echt lezen doe je toch niet meer,
huil nou maar even.
Ja, tegen iemands lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan,
maar huil nou even.
Dat jij de enige niet bent,
dat is een troost die je al kent,
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet,
maar huil toch even…
O, laat mij tot uw voeten komen,
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.935 O, laat mij tot uw voeten komen,
Omdat gij niet uw boezem biedt,
En, zachtjes lachend, zalig droomen
Van al mijn heen-gegaan verdriet.
O, laat mij tot uw voeten komen,
Omdat gij niet uw boezem biedt,
O laat mij met uw woorden spelen,
Omdat gij mij uw mond ontzegt,
En 't lieve, dat uw mond mij zegt
Als kussen van uw lippen stelen…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Ik lag en weende om dromen, die vervlogen
Als kussen van een mond, nu koud en bleek,
En dat de godheid mijner ziele bleek
Stof als ik zelf en al mijn liefde logen.
Toen ’s levens zware sluier scheurde en week
En eindloos licht sloeg me in de ontluikende ogen,
Waaruit Hijzelf mij daagde, die gebogen
Voor de aâm der eeuwigheid als riet bezweek…
Tegendraads
gedicht
3.8 met 91 stemmen
15.410 Slapend schik ik mij naar het lichaam van mijn inmiddels geliefde.
Haar kin tussen mijn schouderbladen.
Overdag blijf ik tegendraads.
Kerf ik mijn voorhoofd tot wijdvertakte webben als zij iets vraagt.
Wellen mijn woorden op in haar ooghoeken.
Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek.
Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij
schenk…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.
we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 Er is meer
Ik weet het zeker
Ik spring op
En klim verkalkt
Met handen en voeten
Schurend langs het touw
De knopen zijn mijn roes
De glorie kruist mijn blik
Er is meer
Ik weet het zeker
Onder mij de klas
Ik kijk en hoor de fluit
Maar zwetend klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 Ik was de gróte Minnaar zonder ruste,
Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven,
Jeugdig omklemmend in een stórm van beven
Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte
Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste,
Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven:
Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven,
Dán wijl ik…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
't Vervlóekte Boék van laffe deémoed, klein,
Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein,
Of Hij die ménsjes niet verdérven kónde.
Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,
Eén matelóze, toégeschroeide wonde,
Dat alles had zó anders kunnen zijn. -
Zijn Zijn.... Mysterie, maar zijn…
Nieuw geluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 Nieuw geluk,
ik had er niet van kunnen dromen.
Dat er zo iemand als jij
nog in mijn leven zou komen.
Ik zie je nog staan bij de deur,
je vroeg me binnen.
ik voelde me een verliefde tiener
en heb je hart voor me weten te winnen.
Inmiddels getrouwd
met een fijn gezin.
Eén ding kan ik je wel verzekeren,
met jou word ik oud.…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 Op het Johnny Van Doornplein
Stapelen de zuipers hun sculpturen van blik
En lunchen dorstig op betonnen nasischijven
Strikt gescheiden van de patatjepeeërs
De dam van kots, zweet en verschaald bier
Hun openluchtbar is een effectieve barriëre
Tegen het V&D-volk dat jij ooit van alles toedichtte
Totdat je hier bekaf en ademloos nederzeeg
Electric…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.
Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven,
Geen menslijk woord, dat troost in 't hart hun giet,
Heil wie haar wint, die wenen langer niet,
Maar…
Holiday Deluxe
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 Mijn handen beroeren het ivoor
maar ik tast naar ebbehout
jouw ebbehuid beroert mij
Vlak onder je afro-kapsel
( een zoete bos vioolsleutels )
bij het allerlaatste krulletje
dat nog zacht naar cocos ruikt
daar ontrolt zich mijn toetsenbord
dat
... stippelt langs je lange nek
tussen je als zwanenvleugels
opgevouwen schouderbladen…
Kerkhof
gedicht
3.3 met 69 stemmen
11.981 Het stormt in de schaduwrijke nacht
ik bezoek een joods kerkhof; sterren en stenen
dit is mijn droomachtige
dronken wat dan ook
werkelijkheid
en ik denk: te weinig plaats voor zoveel joden
ook al zijn ze dood
-------------------------------
uit: 'Passionate' jrg. 6, 1999…
't Menselijk verstand.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.305 Wat is des mensen geest beperkt! -
Hoe lang, hoe zwaar hij zwoegt en werkt,
Hoe vlijtig hij doorzoekt, hoe kloek hij is in 't gissen,
Van niets is hij gewis, niets weet hij in de grond.
't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waar in nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.
Dat vrij de toorts der wetenschap
In…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 De gekken zitten in hun kerkgebouw
Als stomme mummiën: met stenen ogen
Staren ze onwendbaar langs de lage bogen
En horen van Geloof en Liefde en Trouw
Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw
Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen
Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen
Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.
Dan…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 Dat we ten minste beminnen, indien we niet mogen genieten!
Andren genieten? - Welaan: 'k draag hun geen afgunst, geen nijd. Vruchtloos verteren ze in kwelling, die 't heil van een ander benijden,
Venus vergunt het genot, die zij begunstigen wil.
Andren verkleven aan 't purper van knijpende, zuigende lipjes;
Leppen het tederste zoet uit een…
Een onbewaakt ogenblik
gedicht
3.5 met 35 stemmen
7.881 Ze was blond
maar voor het overige
volmaakt.
Ik herinner me haar
zoals een dier de smaak van water,
opwinding of geluk.
Een resonantie in zenuwen of spieren,
een licht natrillen van een draad,
een afdruk van een hand op een lichaam.
----------------------
uit: 'Toendra', 2006.…
Misbruik
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.335 Ziet men aan de dorenstruiken
’t Geurig roosje niet ontluiken,
Lentes uitgezochte roem?
Ook de distel, ook de netel,
Heeft haar plaats om Flora's zetel,
Ieder braamsteng draagt haar bloem.
Ach, in alles is genieten;
Slechts het misbruik schept verdrieten.
Waarom grijpt ge woest in ’t rond?
Laat uw ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên…
's Levens Beker
poëzie
2.6 met 7 stemmen
4.804 Laat smaragden en saffieren
's Levens brozen beker sieren;
Laat robijn en diamant
Schittren om zijn gouden rand;
Laat hem roos en anemonen
Met het geurigst kransje kronen;
Laat de tintelende wijn
Gloeien door zijn kristallijn;
Laat hij tot de boord geschonken,
Vrolijk schuimen, dartel vonken,
En verlokken oog en hart;
Laat hij met zijne…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.392 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
Gedichten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
878 Gedichten spreken
andere taal
dezelfde spelling
andere macht
dezelfde klanken
andere toon
Gedichten tonen
uiterste concentratie…
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Soms loopt er door een drukke straat
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.
Thuis van het…
Ho He
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
803 Vijf, zeven en vijf:
Een rare combinatie.
Ook wat ik nu schrijf.…
Huang He
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Geel is de rivier
Rood de ondergaande zon
Donker mijn schaduw…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en 't huis is overeind gebleven.
Maar al 't geklaag en dof gesnik,
zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.
Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos…
Hai He
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
821 Uiting van gevoel
In eenvoudige woorden.
Je moet maar durven!…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
Yangtze
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 Lachende meisjes
Schoon wassend in de rivier
Golvende haren.…