21881 resultaten.
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Jopie H
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
661 Aan het eind
van sloot en ven
waar het land
raakt aan de lucht
daar ligt een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
daar weet ik
elke weg en steg
haast elke
struik en boom
dat is waar ik
mijn dromen droom
daar is het goed
en wel vertrouwd
daar is mijn huis
ben ik getrouwd
daar in dat stil
en klein gehucht
ken…
Moët & Chandon
gedicht
3.0 met 7 stemmen
6.341 weet je het nog
die fles Moët & Chandon
- te mijner ere -
op je treurige kamer?
je radio
dat kale frame
alleen wat lampen en verlichte zenderschaal
Tombe la neige van Adamo
dat ene paar dure schoenen
dat je van die oude zwetser had gekregen
ik ging met je
naar je katholieke kerk
dankte God
als het orgel de einddreun inzette
jong en stom…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 Zij lopen achter de hagen
In het licht van de glorie-dag
Zij kunnen het niet verdragen
Maar lachen een luide lach.
De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.
De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,…
Nostalgisch gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 Jeugdjaren zo snel verstreken,
verzwolgen door de mist der tijd,
op kousenvoeten weggeslopen,
gevangen in onomkeerbaarheid.
Jaren die toen eindeloos leken,
toen alles groot was en nog ver,
toen verwachting nog bezielde
bij de flits van een vallende ster.
Over jeugd en vroeger spreken
ontlokt steeds een vleugje poëzie
om herinneringen los…
De tweeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.094 Twee meisjes slurpten op een bankje
met twee rietjes aan één drankje
men zag hen altijd samen
als zij de schoolbus namen
een jongen uit die bus
vroeg altijd om een kus.
De meisjes op het bankje
zeiden beleefd, neen dank je
bij ons komt er niemand tussen
want wij zijn tweelingzussen
vraag later nog een keer misschien
laat ons zeggen...binnen…
Sfeer.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.472 Lichtjes in de schemering,
kerstkonijntjes, tierlantijntjes,
zoete wijn en dennengeur,
maretak boven de deur
in hoopvolle schittering.
Kerstwensen in elke taal,
winterkiekjes, sfeermuziekjes,
uitbundig of ingetogen
sterretjes in kinderogen,
kerstmis driedimensionaal.
Drukte en gezelligheid,
flitsfotootjes, kerstkadootjes,
glühwein en…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 Ondanks de kou heb ik het warm
ik voel me lekker in m'n vel
wij wandelen samen arm in arm
terwijl ik jou mijn droom vertel.
De sneeuw kraakt onder onze schoenen
vlokken dwarrelen dansend neer
natuur lijkt zich nu te verzoenen
met het plotse winterweer.
De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver…
Als God...
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
988 Als God en zijn heiligen zich ontpopten als atleten
en zich op sportief vlak zouden willen meten,
willen bowlingen of een balletje slaan
en dus spelen met de aarde en de planeten...
Hoelang zou het hier nog vlotten
als de heiligen een partijtje zouden sjotten.
Hoelang zouden wij nog staan
als God z'n vingers zou steken
in de kraters van de…
Sex en trouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 De baas eiste zonder discussie
van zijn nieuwe secretaresse
wat meer inzet en interesse
toen begon pas het geruzie.
De vrouw zei zonder omhaal
jij mist weer echt alle finesse
'k ben niet jouw nieuwe maîtresse
en al zeker niet jouw pispaal.
Hier ben ik zeker van je trouw
ik ben al twintig jaar je vrouw
en thuis is seks maar zo en zo.…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 Dampende friezen dravend
de arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U in korte, in lange nachten,
Als langzaam de uren langs mijn leger gaan,
Uw beeld staat dag en nacht in mijn gedachten,
En zal er, tot de dood mij oproept, staan.
1904…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Klik klak klok
Tik tak tok
Klinken de
Vlegels;
Kloppen de
Dansende
Schoof in de
Schuur;
Zingt er het
Hout en weer-
Klinken de
Tegels;
Dorsen de
Boeren er
Uren aan
Uur.
Buiten rond-
Om de be-
Stoppelde
Landen;
Trillert geen
Lied en weer-
Galmt geen ge-
Luid;
Dáár in de
Schuur, op de
Kaatsende
Wanden…
Op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
761 Er was een pad die reuma had
en last van eksterogen
en door dit euvel had zij al
een tijd haast niet bewogen.
Maar zo een pad wil ook eens wat
en heeft ook zo haar driften
dus ging zij driest en onverwijld
op 't paddenpad staan liften.
Zij stak haar paddenteen omhoog
ondanks haar pijnlijk eksteroog
en op haar pad ging zij op pad.
Nooit…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Daar staan, waar hun kind gestorven is
een vader, van onmacht de vuisten gebald,
een moeder, gebroken door droefenis,
daar, bij een kruis langs het koude asfalt.
Terwijl verkeer onverstoorbaar raast
staan ze er stil in wind en regen
her en der, met een bloempje ernaast;
de kruisen langs Vlaanderens wegen.…
Halve prijs!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een slimme prostituee uit Luik
hanteerde een wel vreemd gebruik.
Zij bracht de mannen van de wijs
want 'Nederlanders - Halve prijs!'
stond er op haar vensterluik.
Een deftig heertje uit Maastricht
vond zich toch moreel verplicht,
deels om zich wat te ontstressen,
zijn vrouw effe te es-em-essen
met het volgende bericht:
'Van kroeg naar…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Als de vroege koekoek roept
En de lijster, onder 't fluiten
Van de rode bessen snoept,
Loop ik ook mijn woning uit en
Fluit in zonnige' ochtend buiten,
Waar ik zoeter luiden zoek
Dan de lijsters kunnen fluiten,
Dan de koekoek roept: Koekóék!
Koekoek vroeg in 't koele bos,
Lijster in de groene struiken,
Roep de blauwe blinden los
Die…
Moeder
gedicht
4.3 met 12 stemmen
9.192 hoe de doden in haar woelden
's nachts ijlde ze hun namen af
henriëtte, fanny, vader, mams
serah, simon, martha, sem!
ik amper dertien beluisterde
angstig ademloos die dodendraf
in haar onmetelijke stem
dan stond ze op
lopend dromend
trok de koffer van onder haar bed
verwilderd krijsend: razzia, razzia!
dan hield ik haar staande
roepend…
Zomernacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.039 De blanke mane
Licht overal
De donkre lanen
Staan langs de wal;
Boomtoppen drinken
Het zilv'ren licht
Beneden zinken
Schaduwen dicht.
Maar midden in de
Betovering,
Waar beuk en linde
Te dromen aanving
Dalen drie zware
Klokslagen neer;
De kimmen klaren...…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.859 en zang
Want weet, wát blijve of ga voorbij:
Dát hoor ik héél mijn leven lang.…
Wijnruit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ruta Graveolens,
Smaakstof der Grappa-drank,
Bitter, verwarmend,
Een scherp smakend kruid.
Neem het inwendig bij
Epilepsie-aanval.
Ook is het goed voor
Reumatische huid.…
Die éne...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.847 "Ik zou die éne willen zien
Aan wie ik denk altijd,
Als ik hem zag vandaag, misschien
Was ik mijn vreugde kwijt;
Maar ook—wie weet—misschien mijn leed,
Want, dít is mij zo vreemd:
Ik weet niet wat hij geeft, ik weet
Niet wat hij van mij neemt.
Ik weet niet wat hij met mij doet,
Ik weet alleen maar dat
Ik hem nog ééns iets zeggen…
Herdenken
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.644 De laatste gele boterbloem,
Die bloeide tussen 't dorrend gras,
Deed mij de tijd gedenken toen
Het Lente en zij nog bij mij was.
Die Lente-tijd keert nimmer weer,
O, Leven, wat is uw droefnis groot,
Al wat zo schoon is, is zo teer
Zo broos, — zo wreed de Dood.
Die kent geen bloemen en geen licht,
Die geeft alleen—mag 't zijn—de…
Het kind
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.566 "Het schoonst geluk, dat gij mij ooit kunt geven
Zal wezen als eenmaal een nieuw gelaat,
Uit u en mij geboren bloeien gaat,
Maar toch het meest heeft van uw stralend leven;
En, zoals naar het gouden pracht-sieraad
Een kleiner wordt in fijner goud gedreven,
Zal 't flonkrend blond zijn voorhoofd-blank omgeven
Als 't graan, dat in de zon…
Hel en Hemel.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.189 "Ik kan u niet van mij weren
Die mijn Hel en mijn Hemel zijt,
Ik moet uw omarming begeren,
Tot de dag, dat de Dood mij verbeidt:
O! neem, als een vrucht, die levend
Rijp-rood voor u is gegroeid
Mijn mond, waarin, zich gevend,
Mijn hartstochtleven vervloeit!
En, kwam al God daartussen
En wees op zíjn Hemel, zíjn Hel,
Ik zou u kussen en…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Wel ben ik blijde om 't Leven, maar de extase
Der Jeugd was nu sinds lang niet meer voor mij,
Gegaan ook 't nauw doorworsteld noodgetij,
Waarmee der wereld stormen om ons razen!…
De klokkenluiders van Enkhuizen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 Mensen zieken, doelbewust
dag na dag en nacht na nacht
te beroven van hun rust
om gebruik uit vroeger tijden
slaapt u zelf dan nog gerust
of geniet u soms van lijden
Ja het zal je buur maar wezen
die elk kwartier met veel stampij
al zijn klokken luid laat luiden
wordt u zelf daarvan zo blij
Heeft het doel of een gewin
is het doordrijven…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…