inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Langs Vlaanderens wegen

Langs Vlaanderens wegen staan verspreid
aan kant en berm waar men ze ziet,
de kruisen der ontroostbaarheid
getuigend van immens verdriet,

van onherstelbare treurigheid;
herinnerend ons, 't kind zonder verweer
argeloos in speelse jeugdigheid,
geveld in meedogenloos verkeer.

Daar staan, waar hun kind gestorven is
een vader, van onmacht de vuisten gebald,
een moeder, gebroken door droefenis,
daar, bij een kruis langs het koude asfalt.

Terwijl verkeer onverstoorbaar raast
staan ze er stil in wind en regen
her en der, met een bloempje ernaast;
de kruisen langs Vlaanderens wegen.

Schrijver: Frans Vanhove, 8 mei. 2012


Geplaatst in de categorie: verdriet

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 175

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)