inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Nostalgisch gedicht

Jeugdjaren zo snel verstreken,
verzwolgen door de mist der tijd,
op kousenvoeten weggeslopen,
gevangen in onomkeerbaarheid.

Jaren die toen eindeloos leken,
toen alles groot was en nog ver,
toen verwachting nog bezielde
bij de flits van een vallende ster.

Over jeugd en vroeger spreken
ontlokt steeds een vleugje poëzie
om herinneringen los te weken
en zalig te wentelen in nostalgie.

Schrijver: Frans Vanhove, 1 dec. 2011


Geplaatst in de categorie: emoties

3,5 met 2 stemmen 333

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)