Alle inzendingen over sinds

1567 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister, het droeve donker waar…
Dirk Vekemans28 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde, stralenschicht in 't stof van kathedralen, zachte wens van…

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is geen wereld waar jij niet bestaat, omdat jij alles doet…

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik…

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het zwart mijn hart, angsten beklijven die 'k niet kan uiten…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar. Ik ben er nu, solitair…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen…

LAIS CCCIX

netgedicht
1.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 426
Haar wangen vullen mijn bed met rozen. De kamer wuift met geurige kruiden. Lippen als lelies koelen mijn blozen. Goud als van honing tooit zij mijn huid en zie zij breekt ons de schaal der geluiden: hemelse wrijving, vingers raken kristal, handen saffier en mijn lijf zingt heelal. O moeder der goden, laat mij vergaan, gun mij de sluitende ring…

LAIS CCCX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ware het maar dat ik nooit geboren was, mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee mijn klagen zou zoemen, zachter dan was mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw mijn huilen zou lachen, lach met mij mee, mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens mijn lijden jou troosten met strelingen zang mijn falen…

LAISCCXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
Het bond de code vast met ijzerdraad, meters hoog boven de onmachtigen. Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat, zo zichtbaar maken, voor mensachtigen. Het werk bereikte de verwachtingen. Met dure teksten werd de draad bekleed. Zij bleven mens en sponnen wol van leed want ’t had geschreven voor de duurzaamheid: "er zij…
Dirk Vekemans20 februari 2023Lees meer >

LAIS CCCXXVII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 379
het streelt haar in het veelvoud van de tijd. het lost zich op in honderd handen en ‘ t bevrijdt haar van de windsels van de nijd. ’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent met lompe tong die traag haar taal verkent, ‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd, dat zij als water is waarin hij zwemt. zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Dirk Vekemans22 februari 2023Lees meer >

DANKBAARHEID VOOR GIULIA

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Waar het maar kan zeg ik het: "Ik ben dankbaar dankbaar voor het goede wat Giulia is overkomen: leven! Op Kamers in het Woon- en Logeerhus De Marius Meijboom op Amsterdam-IJburg dankbaarheid voor het wonderlijke van Giulia mijn dochter, mijn liefje! onze dochter, ons liefje, ons mensenkind onze jonge mooie vrouw van 18 een 'Max Verstappen…

ode aan de Top 40

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
de top 40, lijst van de hits spiegel van wat leeft en wij zien elke week een nieuwe rij platen een podium voor stijgers en dalers van pop tot rock, van dance tot rap jij vangt het leven in een web van tonen een lied van liefde, een beat vol kracht je weerspiegelt ons gemoed in de tijd van golden earring tot davina michelle van vroeger…

acte de présence

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
hoeveel levens op ongetelde massa’s lippen doordrenkt deze vertwijfelde woorden onuitgesproken tot in de rook de drang breeduitgesponnen verwezenlijkt te zien bij leven onbetwist ongeslagen geliefd en gehoord worden…

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Kom, Vrienden, kom, doorwandel straat bij straat, Bemerk het volk dat hupplend, lachend gaat, En zegt u dan: Ja Rubens’s faam is groot, Twee eeuwen zijn verdwenen sinds zijn dood, En zie, hij leeft in ’s volks geheugenis Als of hij pas van de aard verdwenen is!…

Tegemoet gaan

poëzie
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.315
Moeder zag het kind verkwijnen, 't Ging sinds lang naar school niet meer, Maar zat treurig ganse dagen Bij het open venster neer. Buiten speelden zijne broerkens Met de handboog en de top, Of zij staken langs de duinen Hunne grote vlieger op.…

Ballade

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.759
Villon, Rimbaud, Verlaine, Du Plessys, Verstooten, rein van roem, alleen behorend In 't heilloos gilde der Poètes Maudits, Sinds uitgeroeid, verstrooid, welhaast verloren - Vergeef dat een, door rampspoed achterhaald, Om hulp roept, radeloos uw naam doet horen, Terwijl zijn leven zinkt, zijn zingen faalt, Tot troost uw groter lijden heeft bezworen…

De ijs-slee.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Wat heeft de knaap nu al bestiering, De schaats ziet half verroest de dag, Men werkt de Goeyjan van de Vliering, Waar hij sinds maart te drogen lag. Piet Franssen laat ook 't lekker vuurtje Aan zijn oom Arend om de klet, Hij houdt meer van een avontuurtje Dan van een takkenbos of 't bed.…

Aan de Mode

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 887
Sinds volgde eeuwige ebbe en vloed uw stander, Dien gij plantte tot in 't uiterst Rijk. Schoon zich dwaasheid duizend-werf verander', Echter blijft zij steeds zich zelf gelijk.…

Grote Broer

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 280
Ze zwijgen stil, en hun gelaat verbleekt van schrik, ze zijn verbijsterd en verstomd De waarheid is: een bitter noodlot drijft ons volk in de doem der misdaad van een broedermoord sinds kleine broer hun bloed vergoten heeft tot de vloek van 't nageslacht van grote broer * Een epode (van Grieks epōidós, 'bijgezongen') is in de klassieke…

LAIS CCXC

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans13 november 2022Lees meer >

Ostinato

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Aemilius Aquadversarius Muzadmiraal op wilde wateren Een zevensterren duivelstoetsenist Bevoer mainstream het mississippi zuidland Waar in het havenzicht proud mary lag De bakermat van jazz en mardigras Aemilius werd Adversarius Zijn mainstream driemaster op maiden voyage Werd puur ritmiek: bass drums and all that jazz…
Maxim27 mei 2023Lees meer >

"Niet op voorraad"

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.513
“Sinds de waarde van geloof gezakt is zagen wij geen noodzaak… U begrijpt wel, nu is eigendunk veel waardevoller en dat helpt uitstekend tegen kwalen, twijfel en verdriet lossen op, angsten worden omgezet in zelfvertrouwen.” “Dat dacht ik al, mijn interessen worden nergens gewaardeerd, laat staan verhandeld.…

Outlaw in 'em

snelsonnet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Het Eurovisiefeest wordt alsmaar gekker. Een vrouw met baard, of Viking alt-dot-rock, En nu een loopy girl met kippentok. Een beetje vreemd, al klinkt het liedje lekker. Maar goed, we kunnen heel Europa (t)roasten: De stemmen gingen naar het Midden-Oosten.…

LAIS CCXCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven. Alles is nu af en om het even, want uw leven wordt nu het gegeven dat het…
Dirk Vekemans14 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan. Rest mij de nevel in jouw vilten kleed dat ik tot golemrijk…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Op het einde der tijden, de dood van de nacht zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht, mijn glans is jurk, glijdende zijde daar als uw oker zich onthult, luid gebaar van u in het nieuws van mijn verlatenheid. Ik laat mij door uw leden leiden, scheid hemel van aarde, hel van ons zijn, lik de tong van…
Dirk Vekemans16 februari 2021Lees meer >