10603 resultaten.
Natte voeten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Ten einde raad gaan we huiswaarts,
niks te beginnen
doe z'n riempje af en eenmaal binnen
gaat ie staan op z'n dooie gemak
gang blank alsof ie een sloot leeggezopen had
Hij keek me aan, zei helemaal niks,
Ik zei, je wordt bedankt gast, voor een gang vol pis.…
NAT....
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 Wie nog
nat achter de oren is
is vooral nog
nat in d'r broek!…
Ik staar omhoog
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.224 Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon tegen mij lacht.
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar doordat ik je zo mis.
Ben ik van het feit doordrongen, dat daar boven mij iets is.
Ik sluit mijn ogen en beleef een intensief moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij dicht bij mij bent.…
Als een bloem
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.058 Nu voel jij je gebroken
als een steel geknakt,
doordat de dood jou
het liefste heeft afgepakt.…
Blootstelling
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
760 mijn woorden stel ik niet meer bloot
aan deze naamloze wereld
ik verslaap nu de poëzie
ruggelings in mijn gedachten
muze bladert niet meer met plezier
het zucht in het versmeltende licht
in vormen van geheim
gekwetst in oude levenskrachten
treft het argeloos mijn hart
het sterft als onkruid en
in paarse winden zal zij
verdwijnen…
Contrast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
471 iedere dag weer
doen de kleuren
van nieuwsbeelden
zeer aan mijn ogen
het lijkt erop
dat zij de realiteit
willen ontlopen met een
valse voorstelling van zaken
of het iets heeft te maken
met manipuleren
moet je mij niet vragen
ik stel de kleuren steeds bij
omdat anders contrast
zijn waarde verliest en
alle info wordt opgediend
als…
Wanneer de vogels zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
919 Steel niet mijn illusies
van achterhaalbare waarheid
in de geboorte van jaren
die mijn spiegelbeeld verscherpen
Laat mij nog wat dromen
in dit vergroende veld
waar wind boomkruinen streelt
en bloemen de aarde benevelen
Maar wanneer de vogels zwijgen
neem ik jouw vleugels over
maak mij dan ademloos
in de stilte van één tocht…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
dramatisch
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 wat je vandaag de dag
een boskoper gaaf nog
ook aan wilt doen
je stuurt hem niet
te keur naar griekenland
je ziet daar door rook
de boom niet meer
alles woedt en ziedt
er lijkt geen keer
voor mens of dier
stel zo waar niet boud
hij komt om
zo niet vermist
stuur een kist
bij as
met gebrek aan hout
een zak van herbruikt papier…
Geboorte
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.646 haar kleine handje in mijn hand
haar bruine haartjes in een kleine staart
een groen rond brilletje
op haar neusje rood van de kou
het roze dekentje dat haar warm houd
alle kleuren van de regenboog
ze spelen met haar
zo lief zo klein
wonderbaarlijk hoe zo'n klein meisje
jouw hart kan stelen…
Sluimersluiers
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
972 ~~~
sluiers sluiten zich rond mijn huid
strelen steels de zachte glooiing
van mijn deels verdoofde buik
wazige beelden brengen langzaam
de werkelijkheid weer tot leven, geven
vol genade de wereld weer wat glans
alleen de spiegel
heeft nog twijfels
en blikt nog even
niet terug
~~~…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 ik stel mezelf de vraag:
wordt de zon nooit moe?
wie geeft de zon te eten?
wie zorgt er voor het licht?
wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
Zetten grote ogen op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ze zetten
grote ogen op
de huizen
witgepleisterd
met hun rode kruinen
Ik wierp steelse blikken
in hun tuinen
waarin onkruid
streed met kruid
een strijd zo ongelijk
Want zon en regen
maken tuinen rijk
aan groen dat welig tiert
zich slingert naar het licht
licht in aller ogen.…
rust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
867 ik zwem tegen de stroom in
met achter mij het geluid van de waterval
bang om op de rotsen te pletter te slaan
maar stel dat ik mij mee laat voeren?
en in het kolkende water
naar lucht happend
hangend tussen hoop en vrees
naar beneden stort
en daar geen rotsen vind
maar waterlelies
en in serene stilte blijf drijven…
is dat het dan?
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
582 Dat te moeten missen…stel,
maar de vogels gaan door.
We kunnen zonder.
Te weten en te hopen en ja,
zelfs lief te hebben, maar
dat kunnen dieren ook.
Dus nee, ook deze niet.
Te denken, je bewust
te zijn van ’t wonder dat
almaar groter wordt –
ja, denken is het wel.…
Haar lied van delen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 ik hoorde de muziek
zag haar hand
en een stel ogen
het gezicht
zong met mimiek
een woord van mededogen
de taal verstond ik niet
maar in expressie
klonk het ruisen van de zee
ging mee aan land
dwalend op het strand
aan haar kleine hand
zij bracht mij thuis
in haar lied van delen
de wereld kon me niet meer schelen…
Bloeien fraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 de mooiste bloemen
lijken altijd al vergeven
op het toppunt van hun bloei
maar ook zij
moesten een heel leven
wachten op die groei
hebben eigen blad
en steel gekoesterd
met zorg en tederheid
in samen wiegen
het leren voelen van
warme genegenheid
dan pas knoppen ze volmaakt
en bloeien fraai in
liefdevolle samenspraak…
Vakantiehuisje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 In deze tijd van crisis en ontbering
Zet ook dit stel de tering naar de nering.…
Pestmasker
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Wijd uitlopende kraaienneus
Niet gevuld met geurige kruiden
Maar met het gif waarmee
Jij je woorden naar mij
Afvuurt en mijn eigenheid
Vernielen wil - je vermoordt
Een mens, mensenkind,
Je weet niet wat je doet,
Van achter je masker
Dat de werkelijkheid
Verbergen wil,
Want stel je voor
Dat je herkend wordt,
Je moet er niet…
Schim
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
757 Je bent als een schim in de mist
zoals je daar ligt in de kist
ben jij het wel
jouw huid strak gespannen
en gezicht zo anders
kom, praat met me ,
stel me gerust
zeg me " ik ben het, ik rust"
ik laat je dan even
maar daarna toch zeker
ben je niet meer dood
braak je het uit
ga je leven
volgens afspraak.…
In mijn bloemenbed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
631 je groeide
in mijn bloemenbed
bloeide met een
schat van kleur
je geuren
waren ongezegd
ervaarde jou
als eersteling
in pril groen ingebed
koesterde jouw stelen
de bloeiwijze was
anders dan zovelen
wiegde in de wind
je hart koos
voor de zon
je opende ik wist
op dat moment dat
ons leven echt begon…
Lente is in zicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
701 De lente is in zicht
de krokussen vertellen het
met haar bloempjes
hemelwaarts gericht
in diep paars
zacht lila
wit en geel
knus bij elkaar in het gras
vormen ze een kleurrijk geheel
ook het voorzichtig ontvouwen
van de narcissen
met hun kopjes op ranke steel
wordt het weer genieten
van dit wonderlijk
lente tafereel…
voorbij de horizon
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
623 met ogen die dromend staren
naar die horizontale vlakke lijn
stellen veel mensen zich vragen
wat zou er daar achter zijn…
misschien een andere wereld
helemaal niets of een mysterie
mijn gedachten worden echt gegeseld
door deze ingewikkelde materie
maar mijn vaststelling is nu compleet
want door al die drukte en gewemel
stel ik vast dat…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
weet je het nog...?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
615 ik weet... dat ik niet leef
wel adem maar niets voel
dat ik nergens nog om geef
geen gedachten of een doel
ik zoek... maar vind geen reden
mijn hart voelt koud en fris
ik kijk omhoog en naar beneden
een teken dat ik je zo… mis
het is nu al zo lang
dat alleen zijn in het leven
maar iets is wel van groot belang
en dat is hopen en nooit…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.
Je bent zo dichtbij
als ik…
Machteloos...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
574 Hetzelfde raam, waar eens jouw vader stond.
Ik weet het allemaal nog goed.
Bij het weggaan zwaaide hij naar ons.
Precies zo jij nu doet.
Je bent zo ziek mijn zoon,
we vrezen voor je leven.
Zo heel erg ziek,
jouw arme hart wil het begeven.
Zo dikwijls heb ik het gezegd:
“O nee, niet nog een keer.”
Toch loop ik hier,
en zwaai maar weer.…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Stel dat ik alles zou onthouden...
Ik zou geen ruimte overhouden.
Toch heb ik dingen opgeslagen.
Gevoelens over iets wat me nog spijt,
ik wil ze ook niet kwijt.
Ik leer ervan, nog steeds.
Van hoe het beter kan misschien.
De dagen zullen het laten zien.…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Vroeger was het leven zo gemakkelijk.
Zo zorgeloos, vriendelijke en zacht.
Maar als je jong bent word je ouder elk jaar.
Soms zo vermoeiend, ondraaglijk en zwaar.
Waar wil ik heen, wat ga ik bereiken.
Hoe kom ik daar… en wanneer zal ik er zijn.
En onderweg is de liefde zo veel meer dan verdriet.
Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Alleen in mezelf kan ik wonen,
de plek, mijn onderdak,
eigen warmte bij de haard,
daar wordt mijn hart
door geen stormwinden meegenomen.
Alleen in mezelf kan ik wonen.
Door de ramen van mijn lijf
zie ik de aarde, weilanden,
bossen, beken, zeeen
groen in 1000 kleuren
maar vooral regenbogen.
Het levensspel?
Het moet schoon zijn, heel…