Wat was ze schoon toen ze uitgelaten danste,
de zoete maagd, met sylfenlichte voet!
Haar reisblauw oog, waaruit haar onschuld glansde,
ontstak het vuur der liefde in elk gemoed.
Haar lippenpaar omzweefden zalige lachjes,
nooit werd een zoen gedrukt op malser koon.
Bewondrend fluisterde iedre jongling zachtjes
Wat is ze schoon!…
Samen weven we draden, tastend naar iets dat blijft bestaan,
momenten gevangen in stiltes, of gedeeld in uitgelaten gelach.
Het leven danst, soms wrang, soms zoet, tussen ons allen,
een zachte chaos, een kring die zich opent en sluit naar de dag.…
Lestmaal kwam ik in een veld,
Waar een ieder was gesteld
Tot een uitgelaten vreugd
Naar de wijze van de jeugd;
Jonge lieden van het land
Zongen, sprongen hand aan hand:
Ieder maakte groot geschal,
Ieder was er even mal.…
een breedlachend gezicht
jouw gezicht het jouwe
en jouw afwachtende blik
schuif wat op
kijk hier sta ik
hier ben ik
hier zijn wij allemaal
vergeet ons niet
zie ons zolang je leeft
wij zijn niet voorbij…
Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
Altijd en overal waar zij kwam
stonden mensen op haar te wachten
waar zij vertrok en voorbijvoer
zwaaiden uitgelaten de kinderen en
vol heimwee de ouderen op hun
schippersbankjes of vanachter hun
verduisterde en blinkende ramen.…