Sterker nog, er welt innerlijk een heuse vloed aan zinnen
om ook dit jaar weer over verdraagzaamheid te beginnen.
Want wat belichaamt toen en deze tijd, is en leeft er spijt,
klinkt ook nu nog her en der het uitsnikkende echt te luid.…
eeuwige dankbaarheid
nederig zijn en blij
om onze vrijheid
vogelvrij
wij
de vrijheid wordt helaas nog zo vaak bevochten
de werkelijkheid waar mee geconfronteerd
rampen, oorlogen, terreur en aanslagen
iets gaat toch echt verkeerd
sinds mensenheugenis staat de hoop geschreven
dat eens de grote woorden als verzoening
mensenrechten, verdraagzaamheid…
‘ rust even tegen mij aan, kom ’, terwijl
ik zijn vacht voelde, het grommen
van zijn bloed, maar de verdraagzaamheid
deelde met een dier, hoe dichtbij..…
Erasmus draait zich vast om in zijn graf.
fascisten, neonazi’s, grrr… verkrachten
zijn naam; misbruiken zijn schone gedachten.
ze snellen naar de afgrond in een draf.
vol afkeer, eufemistisch, luid, gezegd:
die bruine troep verspeelt daarmee zijn recht.…