Hartenkreten over algemeen

Als ik je foto zie die sprekende ogen die zoveel mensen mogen zie ik een bange blik Als ik je foto zie met net nog geen traan maar trillende lippen alsof die traan zo rollen kan gaan Een mooie foto, maar toch ook niet omdat men er meer in ziet Angst, maar vooral veel verdriet…

ja hoor, mijn God bestaat wie anders laat de melkweg dansen in de grijze Zuiderzee? en waar komt plots die zwaan die rare witte zwaan vandaan? ze peddelt langs gezonken dromen over de golfjes van het meer en meer en meer mijn blik voorbij ze wuift naar me die waterzwaan met haar luie linkerpootje dat ligt te zonnen op haar rug links?…

hij staat daar met zijn tong die scherp is geslepen door de pijn, in de aanslag alle strikken likkebaarden reeds in stilte als onze vormen langzaam het scherm betreden als een aan het raam gevroren gier zijn nek onder het dwangmatig zitten gebogen en de ogen elk beeld uit de lucht rovend met behulp van hun glazen netten -wat verdorven is…

Ik heb hem vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi ach, hooguit als het stormde dan misschien Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi en smeet zijn bruine afval op mijn kruin dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi de uitgedroogde rotzooi…

Mijn gevoel laveert mij door het leven. De route wordt gelezen door mijn hart. Wat ik tegenkom is me om het even, want het echte leven is vaak hard. Genieten doe ik nu met volle teugen. Ik kijk positief naar wat dan ook. Deze tijd zal me nog lang blijven heugen, want al het negatieve gaat op in rook. En als de rook om je hoofd is verdwenen…

Wie denkt geluk te vinden achter de horizon meewaaien met alle winden onrustig als een luchtballon. Geluk zit van binnen zoek in je ziel ga meteen beginnen dat maakt je stabiel. Stel je hart open voor je eigen geluk nìet naar de einder lopen daar is het veel te druk.…

Wat ze gehoord hebben meegemaakt, gezien. Ze liggen er nog gaven geen aanstoot. Bloed, fluim en weer de regen waste ze schoon. Van geologie tot oproer. Geen weerstand boden ze De ondersten, onaangedaan door hartstocht en passie. Nog voor de geschiedenis een onvoorspelbaar teken. Zonder vrees. Onschendbaarheid is een diep verborgen…

Hallo jij kleine ongeborene Jij kindje in je moeders buik... Je bent zo erg gewenst Je bedje is gespreid, inclusief de nieuwe kruik... Alles staat op jou te wachten Nieuwsgierig als we zijn zitten we op je te wachten hoe jouw geboortedag zal zijn... Het duurt nog wel wat maandjes maar de tijd die gaat heel snel en voor je 't weet dan…

Als je denkt: "ik ben verslagen", is de nederlaag een feit. Als je denkt:ik zal niet versagen", win je op den duur de strijd. Als je denkt: "ik kan het niet halen", is de tegenslag op til, want het overslaan der schalen, hangt voornamelijk af van wil. Moedelozen gaan ten onder, door hun twijfel, door hun vrees. Vechters winnen, door…

Als er eens bij àlle zaken personeel stond met een lach af en toe een praatje maken je van vriend'lijkheid voorzag. Het winkelen zou dan heel wat aangenamer zijn bij drogist of groenteman voor klanten groot en klein. Weet dat er klanten komen die veeleisend zijn, brutaal als je die kan intomen is dat aangenaam voor àllemaal.…

Ik heb geen zin, dus doe ik niks, ik heb geen zin, ik hóef ook niks, wat een luxe, als ik bedenk, dat dit eerder had gemoeten, toen m'n kroost nog aan m'n rokken hing, tóen had ik moeten zeggen, ik heb géén zin, ik dóe ook niks, maar toen is toen, en nu is nú, ik heb geen zin en hang lui op de bank, niet tot meer in staat!…

Het abacadabra van de nederlandse taal komt voort uit de zogezegde intelectuelen Ze verkrachten woorden ze zeggen eigenlijk niets De hete aardappel in de mond Ik zou zeggen: "slik hem door" dan doe je tenminste iets... Waarom Zogenaamd intelectueel doen... Heb je daarom gestudeerd om je onverstaanbaar uit te drukken... Praat duidelijk…

Laat me ze vergeten De geheimen van de nacht Laat me haar vergeven Voor al het donker dat ze bracht Langzaam schuifelend Twijfelend slechts ben ik aanwezig De pijn die het donker in zich draagt Houdt me dagen bezig Slapend in het licht En wakker in het zwart De whisky en de vele sigaretten Geven mij die steken in mijn hart Laat me houden…

Schoon is de dag zonder zorgen Schoon is de dag van de lach Schoon het besef om te leven het besef dat je ook huilen mag...…

Kledder, klieder, schater mekaar nat gooien met water. De kinderen hebben dolle pret als ze mij weg zien rennen, emmertjes water achter me aan ik laat me lekker niet kennen. Helemaal doorweekt, blauw van 't lachen eindigend samen in het grote bad hebben wij een hele fijne dag gehad.…

Telkens weer als je een grens een stukje kan verleggen is daar een nieuwe horizon die heel veel heeft te zeggen.…

Kwam een vage kennis tegen het was 'gezellig' met haar ge-ik na een uur was ik zó belegen en dacht, mens hou op, ik stik. Het merendeel is egocentrisch alleen zìj zijn de moeite waard of ik ben niet realistisch en ingetogener van aard. Voor een ander z'n wel en wee is hun interesse nul komma nul ze kletsen liever zelf voor twee ook…

Kerk in water diep gezonken god verdronken dal stroomt toren in hemel geboren niemand hoort meer mensenschreeuw uit land van weleer.…

Een vriend stuurde een foto van m'n man en mij had hij onverwacht genomen van heel dichtbij. Ben me rot geschrokken was ìk die oude vrouw snel naar de spiegel gelopen ik ben niet oud, kom nou! Spiegelbeeld heeft me nooit bedrogen of wòu ik het niet zien maar ik heb een toverspiegel daarin blijf ik negentien.…

Vanaf je allervroegste jeugd krijg je mee: eerlijk zijn is een deugd Maar in de loop der jaren kun je pas echt ervaren De betekenis van deze zin eerlijk zijn is eigenlijk 'n beetje min Het is beter te draaien en te keren zit het niet in je, dan moet je het leren. Maar wanneer je dat nooit is meegegeven wordt het steeds moeilijker om zo te…

Het schrift van de gedichten heb ik tot de laatste bladzijde gevuld. Zinnen die enige pijn konden verlichten, die ik heb opgeschreven met behoorlijk wat geduld. Het schrift van daden, emotie en woorden, is volgepend met alles wat ik zeggen moest. De letters die naast elkaar hoorden, al was ik vrolijk, verdrietig of woest. Het zielschrift…

Als er leven is na de dood, heb ik één vraag van waarde, hoe komt men dan in vredesnaam aan de opmerking: "Hemel op aarde"?…

De dronkaard fluit zijn vrolijke wijsje wanneer hij langs mijn raam waggelt. Tegelijkertijd hoor ik beneden de vriezer weer aanslaan. Als in een ritmisch patroon komt het gezoem van muggen en het vlotte geluid van vogels tot mijn gehoor. Zacht als een onheispellend gevaar hoor ik het gedreun van auto's op de achtergrond. En plots dringen…

Prettig vind ik de nacht ik geniet ervan, zonder weemoed Het is niet iets waar ik naar smacht en toch, prettig voor mijn gemoed Er zwijgt een donkere sfeer, die verlicht wordt door helder denken. Ik neem haar op, zonder verweer en weet dat zij mij dit wilt schenken Turend naar de horizon voel ik mij zo alleen Maar de nacht is waarmee…

Jonge gelukszoekers, die met gesloten ogen de eerste wankelende schrede op het pad der liefde zetten. Struikelen over de eerste de beste steen. Vervloek dan niet de steen. Maar wees hem dankbaar. Dat hij je ogen opent. En leert, Dat blindelingsvertrouwen in de liefde pas na een langdurige en bestendige relatie ontstaat.…

Een gedicht is meer dan een rijmende zin er zit vaak één of andere boodschap in, Het is iets anders dan woorden alleen het bereikt een mens vaak dwars door alles heen Het geeft uiting aan wat men voelt het maakt duidelijk wat er eigenlijk wordt bedoeld, Een gedicht kan een medemens opbeuren Zijn sombere blik voorzien van nieuwe heldere kleuren…

Tegenover mij zat een keurig man hij keek mij zwijgend aan Even dacht ik bij mezelf zou hij ook Nederlands verstaan Want zo te zien kwam hij van ver en wat u er ook van vindt Hij was niet blank hij was niet zwart maar zoals men dat noemt getint Voor het gemak heb ik hem toen in het Sanskriet aangesproken En zoals het dan meestal gaat…

misschien praat de mens teveel daar hij patent heeft op de beweging verplaats je monden gaan in proces meestal van elkaar…

Ontluikend laat jij kleur zien de blaren nog in je opgevouwen. Dan ziet men heel misschien je pracht, helemaal ontloken. Geen geur die doet bedwelmen je mist de doornen der pijnen. Tot in een klap de windvlaag je schoonheid laat verdwijnen.…

Dag in dag uit Houd jij de wacht Blijf jij op je plek Zo dag en nacht De bloei komt in de bomen De bloemen krijgen kleur Jij staat te dromen In d'heerlijke zomergeur Kon ik maar Zijn zoals jij Een tuinkabouter...vrij!…