4834 resultaten.
Spelletjes spelen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Spelletjes spelen.
Samen.
We waren jong.
Zoveel plezier.
Verleden tijd.
Nu zie ik de Nintendo wel staan.
Doe er niks mee.
Denk er wel aan.
Het was toen allemaal nog oké.
De gloed van het scherm op ons gezicht.
Klikkende knopjes.
Soms een kleine lach.
Een boze klank.
Maar altijd vergeving
Het was toen nog allemaal goed.
Geen…
Wat de nacht te bieden heeft
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
379 Wat de nacht te bieden heeft
als de geluiden
roepen vanaf de rivier,
zijn voeten zich vastklampen
aan het glas
dat zwaarder wordt dan het wachten;
alles wiegt,
gelaagd
in de golven.
Waar de duistere tijd
op zijn curriculum staat,
in het licht der waardeoordelen
van dag en dageraad,
die samenzweren
onder bescherming van de onbezonnen…
De koffers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
345 De koffers die hij meekreeg,
gemaakt van verwijten,
gevuld met teleurstelling,
gebrek en onwetendheid,
waren zwaar over datum;
over de verlichting
door kunst en cultuur
was altijd gezwegen,
of het werd ontkend,
intellectuelen waren links,
dus onbemind.
Alles wat hij toch wist,
stiekem opgevist,
had hij goed verstopt,
door een slimme…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Met de wind
in de rug van ons allen,
maar ijzig in zijn gezicht,
kijken wij in zijn kop
waar het nog harder waait.
Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.
Wat hij al zo lang wil zijn
wat hij bij geboorte al was
een zuiver geluid tegen…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.
En laat hem.…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
lezen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
326 als zij hem toch eens
lezen zouden
als zij door die bril
van hun verleden
naar zijn heden keken
als zij in opperste staat
van bereidheid verkeren
bevrijd van zelfopgelegde ketens
durven te leren en echt weten
als zij tegen de hoogste klippen
van onwaarschijnlijkheid op
alsnog van hun stokpaardjes af
stappen in de wereld van ware…
Gespeelde Spelletjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
310 De kaarten verbeeldden
wat hij niet uitspelen kon,
want zijn hand verraadde
door één enkele trilling
de gekleurde tussenstand.
Het licht dobbelde
met numerieke stippen
in hun versteende ogen,
draaiend om de waarde
voor alleen dat even.
Hij kon hun zetten niet lezen,
de paardeloze sprongen,
als prinsessen onder pionnen
verzonnen ter…
Door zijn vingertoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
321 Door zijn vingertoppen
stromen levensechte beelden
belevenissen van mensen
zijn oprechte zijn
soms muizenissende goden
op hun eeuwige hobbelwegen
in springlevende doodsnood
onder goud-beloofde hemelen.
Tussen de resterende bloemen
strooit hij rijkelijk met mildheid
in trillerige pastelkrijtlijnen
elke zin rond-uit-geschreven
of natuurkundig…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Sprookje
gedicht
3.8 met 6 stemmen
746 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal
wondere dingen komen aangevlogen
zichtbaar in hun verwijde ogen
als bloemen, drijvend in een schaal.
Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar
- het witte en het blonde haar-
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 Als hij in zijn dagplanning zetten zou
dat Hekate
vannacht aan zijn bed verschijnen mag
en verdere
onbegrensde verantwoordelijkheden
die zijn handen sowieso
amper nog dragen kunnen
vanzelf komen te vervallen
kan hij haar dan ook vastleggen
voor nachten die zullen ontstaan
als zijn zinnen minder op haar
magie gericht zijn, maar
waar…
als hij kijkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Vanaf de allereerste zoen
heeft hij zich stilletjes afgevraagd
wat hem zo aantrekkelijk maakt
waarom hij over het strand rollen wil
samen het zout van hun lijven spoelen
hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt
Het moeten wel zijn ogen zijn
want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen
en om zijn karakter nou op te hemelen
dat zou werkelijk te…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 “als men het vergrootglas richt op onnozelheid
vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand”
haar vlammen sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Zal ik je kronen tot koningin....
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.422 Wanneer ik je handen pak
met de mooiste gebaren
zal ik je kronen tot koningin
der tedere gevoelens van liefde
Je ogen zullen weer prachtig zijn
als helderblauwe zeëen
waarin ik voor altijd
zou willen verdrinken
Als ik je stem hoor, vol van
de puurste liefdevolle momenten
wil ik de wereld aan je schenken
op m'n knieën, als je wilt?…
VLINDERS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.654 Heb de geëmigreerde landgenoot
jaren in m'n dromen aanbeden
de verwondering was groot
bij het weerzien, kortgeleden
de vlammen waren dood
de vlinders overleden.…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 't Is moeilijk te omschrijven
Waarom verandert toch de tijd
kan *toen* geen heden blijven
Ik raak m'n houvast kwijt…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.
De herfst was aangebroken,
de schoorsteen van de baan,
doordat-ie van het roken
de pijp uit was gegaan.…
uitschrijven? ja graag!
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.412 naar waarheid leven
vaak uitgeschreven
't verraadt vervuilt
om 'm heen
ziet liever
de korf aan gemuild
dagen slijten ook
zonder sprekend spook
laat hem
zijn onvergank'lijk zijn
in stilte
van den verlaten
buitenwijk
waar men met
auto's plat rijdt
naar de pleinen
van de supermarkt
waar de mensen bulderen
met honden zonder zakje…
Vermoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.623 Mijn passie staakte
Door jouw harde woorden
Die mijn ego raakten
Die mijn hart vermoordden
Mijn liefde stikte
Door jouw brute klappen
Die je tegen m'n zieltje mikte
Ik ging naar adem snakken
Mijn goedheid smolt
Door jouw moordende manieren
Mijn bloed dat stolt
denkend dat het je plezierde...…
Een kaartje zonder naam
hartenkreet
3.3 met 61 stemmen
4.390 Ik stuurde je een kaartje
Dat wilde ik zo graag
Het zenden ging wat moeilijk
M’n handschrift werd wat vaag
Ik wilde het wel sturen
Ik liet het ook wel toe
Toch heb ik het in de bus gedaan
Ik herinner me nog goed hoe
De moeite en de zenuwen
Die liepen aardig op
Na lange uren zweten
had ik de wind weer in m'n kop
Ik dacht dat…
Is er nog wel een keuze?
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.227 of op m'n woorden letten?
Wat kun jij aan?
Heel voorzichtig...
of ervoor gaan?
Mijn hart weet het al!
Mezelf helemaal geven...
of totáál verliezen?
Is er nog wel een keuze?…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
Mama
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.758 Als ik later groot ben,
wil ik m'n eigen leven
met het jouwe verweven,
terwijl ik steeds mezelf herken.
En als ik dan mijn doel bereik,
weet ik zeker dat ik net als jij
vol vertrouwen de wereld in kijk.
Met jou als moeder ben ik blij,
want ondanks onze verbondenheid
ben en blijf ik altijd vrij.…
Als ik kon Toveren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Zou nog véél meer willen
maar m'n toverstok wordt warm
verander nog even snel
't grote verschil tussen rijk en arm.…