2581 resultaten.
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Goed als brood zit zij met het jong op schoot
terwijl de groten om haar benen stoeien.
En zo vertrouwd is haar dit schuwe dat haar
uit het bos toestroomt dat zij ze niet meer ziet,
eekhoorns en bomen. Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik…
Levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Dat mensen op aarde aanwezig zijn,
kunnen dove mensen zien.
Kunnen blinden horen.
Waarom mensen op aarde rondlopen,
kunnen alleen artiesten ons vertellen.
Een artiest kan van toeval bedoeling maken.
Onzin kunnen ze veranderen in zin.
Van gedachten maken ze beelden.
Van chaos harmonie.
Mensen die leven zin durven geven,
zijn vriendinnen…
Stil eens even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 alles ligt zo stil te wezen
op dat geschilderde stilleven
toch die glimmende appel
hé wacht es even
die glimt zo omdat ze lacht
en die fles dieprode wijn
bevat een kloppend hart
beïnvloed geestelijk leven
en kijk eens wat je nooit verwacht
en slechts ziet in je stoutste dromen
is dat trosje druiven zich zien verheugen
om tot leven te komen…
impressie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 tussen de blauwe
slaap en het
verlicht ontwaken
ligt het zachte
naakt een
symphonie in wit
takken van kale
kromme bomen reiken
naar bleek winterlicht
alles wacht op de
dans van het leven
in glanzend zonnelicht…
Rubens verkocht
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
845 De jongste zus verkoopt een tekening
Haar ogen zijn dan niet zo best misschien
Dit heeft prinses Christien zeer goed gezien:
Ze kijkt met vreugde naar haar rekening
Haar zangkunst was al niet zo heel erg groot
Maar dit is wel een hele valse noot!…
Geen titel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 geen titel
zal ik dit schrijven geven
geen naam mag het hebben
er valt ook niets echt zinnigs
in te lezen en ik probeer
er niets in uit te leggen
want veel te snel geven we namen
aan iets wat dat niet mag hebben
veel te vaak menen we
dat teksten iets waardevols zeggen
menen we iets nietszeggend
als diepzinnig uit te moeten leggen…
voor altijd thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 zonnebloemen
in een aarden
vaas stilleven
in drie
tinten geel
vernislagen
vermengden zich
onlosmakelijk
met wie je van
origine bent
bewogen
over verre
grenzen
reizen uit de
comfortzone
het fragiele
overschrijdt niet
langer grenzen
het kostbare oude
verplant men niet
zonnebloemen in
een aarden vaas
stilleven…
Wakkere dichters...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 In het holst van de nacht,
haalt iets me uit mijn droom,
terwijl ik lekker slapen wil.
Is het een vrouw? Is het een man?
Ik overweeg dat het een dromer is.
Hij dwingt me om te gaan denken,
omdat hij zonder verse gedachten,
met zijn droom niet verder kan.
Nadat ik hem met hersenspinsels heb gevoed,
kan ik mijn nachtrust niet langer vatten…
VOLMAAKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 het meest ware woord
is niet geschreven
het perfect volmaakte schilderij
blijft voor altijd achterwege
het alles zeggende is in
geen enkel gedicht tot
vandaag de dag beschreven
en het zal nooit lukken
in geen enkel mensenleven
want wie perfectie niet bezit
kan dat ook niet aan
iets anders geven
maar wat wel prachtig is
is dat dat…
Corinthische zuilen I
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank…
Corinthische zuilen II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
Man van geen woord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 Ik stap , voel nattigheid
Het proeft als een zee
Ik zie iemand drijven
Het is een engel geworden
Het is een raar syndroom
We hebben allemaal wel wat
Last van jeuk als iemand anders krabt
De geeuw zo aanstekelijk
Geen rust in ons hoofd
De hebberige hebzucht
Geen mens geeft zich bloot
Zenuwen en spanning
Op een lege maag
Hartkloppingen…
Kaarslicht en schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 KAARSLICHT
Waar jij nu bent
tussen droom en daad
het is donker buiten
Ik werp een lijntje uit
een spinnendraadje op de wind
het is nat en koud
Er brandt een kaarsje
een warm licht verspreidt
ik voel hoe het jou bereikt…
Nacht in Venetie, middag in Oostzaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
509 Wat kom ik graag buiten Amsterdam, waar het leven nog zo autentiek is
zeker niet antiek of opgepoetst
nou daar zat ik dan met partner en man, vanuit de culturele hoofdstad van de wereld Amsterdam
in Oostzaan, in hun theater 'de Kunstgreep'
de zon scheen buiten maar binnen werd ik in de greep gehouden van de imperfectie
maar vooral van de…
scheppend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 het schrijvende
diepe zelf verkent
een denkbeeldig
onmetelijk landschap
het tekent beweging
een gevleugeld tweespan
dat het witte en zwarte
paard gaande houdt
het krast op wit tot het
zwart tevoorschijn komt
het hoort hoe Thor over
de rooie gaat
het schrijvende
diepe zelf
schrijft zich los
van de ander…
Yannis Koutsouradis, een kunstenaar met kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zie de foto van zijn kunstwerk, mijn gevoel toen ik er naar keek als volgt verwoord:
Als regenbogen zich zouden kunnen verbeelden
dan roept dit buigende beeld
zoveel kleuren op waarover je je mag buigen!…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
verstilde schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 een uil rust op
een knoestige tak
zijn vleugels
licht gespreid
laag aan de hemel
verlicht de maansikkel
het donkere tafereel
de wassende maan
en de kale tak
verhalen over het
einde van de herfst
de aankomst van de
winterkoning is nabij…
Over en weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik schuifel maar iets
en schrijf de eerste letter
op papier of in gedachte
het naakte jaar, nu en hier,
wacht op mij, de zetter
totdat ik, de dichter, de geachte
met blauw of zwart een geboorte vier
kent u dat ook
de idee, dat alles al is beschreven
door mij en mij en menig dichter
het is toch zo, dat wat ik zeg
links of rechts om of…
Zandkunstenaars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 ze maken kunst van zand, op het strand
zandkunstenaars, de mediterraneo zee
likken kinderen aan 't ijsje in hun hand
glijden rolstoelen met de toeristen mee
plezier en gevaar op de boulevard
ruggelings schommelend op de golven
uitgevaren op baren, niet bewust van 't gevaar
bewoog ze ongestoord : onder 't schuim bedolven
en dichterbij…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Mensen die denken
dat ze er niet toe doen.
Mensen die afwachtend zwijgen.
Mensen die veel verwachten
van hebbers van macht
die ons leiden willen
naar hun paradijs.
Machthebbers willen volgers.
Volg hen liever niet.
Liefhebbers hebben lief.
Minnaars zijn creatief.
Vuur dat nooit gebrand heeft
wegens gebrek aan vonken
is voor eeuwig uitgedoofd…
Eschers wereld
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
509 Kijkend in de wereld
van M.C. Escher
gaat de logica vaak
over in verwondering
het kan eigenlijk niet
maar toch weer wel
de wetten van perspectief
zijn niet meer eenduidig
maar blijken meer dimensies
verborgen te houden
zonder computerprogramma’s
maar door kijken, denken
en veel schetsen
schiep hij werelden
die onze fantasie
nog…
Draaicirkel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Gelijk aan Adam werden zij uit klei gevormd
de tafel die voor hen toen draaide
is ruim gezien, gelijk aan onze plaats op aarde,
bij al wat draait is daar de wet
van middelpunt en vliedende kracht
voor keramisten krachtveld voor creatie.
Je kent de wet van kindsbeen aan
in speeltuin of de kermis zweef,
ook tolde je met armen wijd op eigen kracht…
zonder voeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 ze heeft
geen voeten
nodig zegt ze
de tijd
weefde zijn web
met laag
zingende
vleugels zweeft
ze door de
Melkweg
boven het
moerasland
verduistert ze
de zon met
vogelzwermen
gevleugeld scheert
ze over aardse
vreugdevuren
om de winter
te verjagen
vandaag
doorbreekt ze
de stilte die
haar vleugels
verlamden…
Toet-Ank-Amon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Een unieke relikwie
uit de dynastie
van Achnaton,
farao die Aton,
de zonnegod,
behaagt:
op het paneel
aan de achterzijde
van de sarcofaag
zit zijn opvolger
en schoonzoon
Toet-Ank-Amon
gezeten op de troon
de goddelijke koning
door zijn vrouw gezalfd,
elk op het hoofd een kroon
een zweem van ingetogen
tederheid doorbreekt…