Alle inzendingen over lightverse

wij, mensen uit het fraeie Blommendael verdienen beter dan de borrelpraet die schaemteloos in alle kranten staet de laster is een ongehoord schandael de villa’s kostten ons een kapitael en nu verziekt men bruut ons woonklimaet door die verdraeide naem ‘Aad Mansveldstraat’ dit is geen Laekkwartier of geen Transvael wij vinden Aed een ware…

Hier, in ’t Westfriese land, aan de rand, aanschouw ik wolken, dieren, lucht. Al die wisselingen maken dat ik zucht! Het is de aard van de jaargetijden waarvan het verscheiden mij doen verblijden. Ik heb aan dit land mijn hart verpand.…

B lij zijn is niet . e cht fout of .. d om, maar ..... r oept ..... o m ... e en hard . f eit, als de d ood of een pils.…

De wind is een warme bries vandaag en er is geen reden tot klagen vandaag. Alleen over andere koude gure natte dagen. Tjonge, daarover alleen al kan ik uren aaneen klagen.…

de roodkoperen zon boven het landschap geeft iets van verwantschap want ook ik maak nog wel eens een schijnbweging Lejo van Kuijeren…

wat zozzz van knuppel en dan slaven gij zeide mij toch ooit dat ik moest verbraven dat ik het hitzig had vergooid om te kreunen op jouw stenen in jouw hooi te ontvriezen stofjes te zuigen op jouw tenen je kneus te muizen voor het miezen…

Nee, we waren samen, gisteren en vanavond. Nee, ik beleef niet veel, mijn boek, muziek, werk, dat weten we nu wel. Hoe gaat het met jou? Dat doet me goed! En wat verdrietig dat het zo is! Kan ik je ergens mee helpen? Ja, het is fris buiten, het is weer weer, ja, gisteren ook, en morgen.…

Ach, alles went -net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat. Nog nooit een doel of zin gehad? Ach, alles went -net wat je zegt- en overal gaat wel een pad. De één loopt krom, de ander recht... Ach, alles went –net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat.…

In het bos is een moord gepleegd. Ik ben er langs geweest, mensen fietsten er gewoon voorbij! Er is een moord gepleegd. Ik hoorde de klappen, luisterde gespannen, mensen liepen er gewoon voorbij! Er is een moord gepleegd. De vonken vlogen er van af! Ik wilde er naartoe gaan, maar was te laat. Duiven maken vaker ruzie.…

ik kijk mijn vrouw verslagen aan de woorden stokken in mijn keel het afscheid wordt me haast te veel ik zoek haar hand, bedwing een traan het spijt me schat, ik moet nu gaan de treurnis valt ook haar ten deel terwijl ik traag haar lokken streel omhelst ze mij, geheel ontdaan de hond –niet bij me weg te slaan- reikt mij een poot, emotioneel…

iemand zoekt het hogerop gebruikt daarbij de witregels als handig opstapje bovengekomen springt hij behendig achter de volgende pagina... wanneer ik het boek met kracht dichtsla blijf ik achter met een schuldgevoel…

In het frameprobleem ben ik (diep) afgereisd en daaromtrent heb ik een kadervraag Er ligt een logisch puntje op mijn maag Vandaar mijn rode complicatielijst De gedachte al bezorgt mij enen indigestie Van het woord alleen krijg ik het op de gal Het is niet flauw dat ik erover val Het is een fundamentele raamkwestie Het spreekwoord zegt: …

Religieuzen vroegen aan Van Dale een keurig woordenboek voor hen te maken, waarin de vloek en 't slechte woord ontbraken, om witte voetjes bij de Heer te halen. Ze zouden Hem zo beter kunnen eren. Het scheelde weinig, of het was gebeurd. Bij nader inzien werd het afgekeurd. De twee partijen gingen debatteren. Die blaakten ieder van diplomatie…

De wereld wacht op mij maar niemand staat voor de deur, belt aan klopt op het raam en is schouderophalend gegaan. De wereld wacht op mij maar mijn adres is zoekgeraakt en mijn telefoonnummer zoekgemaakt. De wereld wacht zeker op mij maar men kan mij maar niet vinden. Rustig zo.…

(een acrostichon) g een tekst, geen woord ... e n ook geen .... z in klinkt ...... e r; ..... l eeg .... l ijkt het, ... i s het niet: g een mens, wel zin…

een dame welt een erudiet verhaal in zinnen met de zwaarte van decreten ze roemt zijn bundel voor de zogeheten lichtcryptische benadering van taal vervolgens wordt zijn schrijfkunst uitgemeten door critici in termen: magistraal, vernieuwend, vol mystiek en haast sacraal hij krijgt het keurmerk ‘kroonprins der poëten’ de dichter hoort het…

Van Haasten is een katholiek. De goede man beweert: 'Vergeef me, maar ik heb kritiek op wie discrimineert. M'n naasten laten mij niet koud: de dames én de heren, omdat ik van hen allen houd. Waarom discrimineren?' De man ontmoet alweer een naaste en neemt 'm mee naar huis. Omdat-ie rooms is, slaat Van Haasten voor 't avondmaal een…

(een olleke bolleke) Sollicitatiebrief... Hier mijn beknopt CV (ik stelde opvoeders steeds weer teleur): Gymnasiast, daarna theologiestudent, toen journalist en nu ben ik chauffeur.…

"Schat, ik wil je alles schenken", sprak de dame toen frivool En net voordat hij na kon denken, proefde hij de vitriool…

Als zachte, verfrissende regendruppels in de zomer als een dikke wollen winterjas, die mij verwarmt tegen de kou als buiten spelende kinderen in de lente, maar ook als vergankelijke dorre bladeren van de bomen in de herfst. Zo vind ik je iedere dag, neen soms ieder uur, weer uit.…

ZANDLOPER VAN EEN KAMPIOEN: T e snel, te hoog .. E n te sterk ... V oor de .... R est; .... E n ... D an roept .. E en nar: en N u eens te rug! ZANDLOPER VAN EEN KIEZER: S teeds denk ik in .. T e zien wie ... E en stem .... M oet .... M aar ... I k kies .. N iet, nee ik G ok voor de lol. ZANDLOPER VAN EEN SOAP: A an elk…

In 't jaartal 1848, Wismar Een plaats in Duitsland, werd geboren Frege Ontdekker van de logica en mede een filosoof der taal al is 't een wirwar Hij stelde wetten van de waarheid op Het spreken van een held're taal is pré Dat gaat met logica en met een grüner Tee van opsmuk zei hij: "das ist Falsch." (Gottlob) Retorisch of esthetisch…

Wellustig monstert hij haar vormen in het schaarse avondlicht Voelt het vuur van al zijn zinnen Maar ook die verdomde jicht…

Plaats ik voor de schone ruiten nauwgezet de juiste plant, al wie kijkt van buiten binnen ziet niks aan de hand.…

blijkens studie naar dichters privé doen zij boven modaal intens corvee vullend gaten die zij wit laten hun gepoetste plaat is poëtisch trofee…

er is een kind geboren, wij staan rond de wieg iemand snikt en iemand fluistert wat lief wij zijn oude mannen en onze baarden hangen laag wij dragen zware jassen en honger in de maag dan geurt het gebakken brood en stappen wij de kamer uit wij nemen plaats rond de kachel en praten voluit lepeltjes en kopjes rinkelen en er valt suiker in…

Ooit werd mij toegeroepen door een geest die over ‘ t water liep: Kom tot mij broeder onbevreesd maar ik vond het te diep…

Er was eens een meisje in Leiden waar ik een sonnet aan wou wijden, maar ’t zat er niet in want na dit begin was ’n limerick niet te vermijden.…

de dood komt in een rookwolk stiekem binnen hij verft de longen langzaam schoorsteenzwart dan richt hij al zijn pijlen op het hart en gaat z’n sloperswerk pas echt beginnen de roker zit nu bij de pakjes neer zijn geest is zwak en ook zijn lijf blijkt teer…

meneer Van Dale wilt u alstublieft wat schuttingwoorden uit uw boekwerk schrappen nee, niet de woorden: huichelen of trappen want op die termen zijn wij smoorverliefd wij voelen ons ongoddelijk gegriefd door taal die wij als Grrrristenen niet snappen wij kunnen u de woorden niet verklappen omdat het schrijven daarvan ons ontrieft wij weten…