3941 resultaten.
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
Voor Veerle, een jeugdvriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
663 Een sneeuwwit tapijt over grauw land.
Daarmee is zij begraven, deze ochtend.
Pakken jeugdherinneringen bedolven
Onder een ijzige en podiumvaste zon.
Achter aangestaarde glasramen,
Als foto’s van toen, vloeiden tranen,
Jaren van levenstoneel achter de rug,
Herenigd in dezelfde kerk van toen.
Schrijdende voetstappen kraken de kern:
Flitsen…
Broos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Broos....
Broos, breekbaar
het ijs
van een nacht
Zoals je
me toelacht
de ochtend erna
Ik hoor
'n 'maar'
tussen je lippen
het ergste
rood
door kussen verdwenen
Zoals ijs
in een ovaal
onder winterzon.…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
406 Een zonnige dag,
de sneeuwklokjes,
blinken in het licht.
Winterdag met een zeer
koude frontlinie,
je voelt het aan alle
kanten.
De wind maakt het veel kouder,
dan het is.
Even buiten zijn
geeft je nieuwe energie.
Niet te lang,
want de wind snijd echt
door je heen.
Sneeuwklokjes, verlangend
naar een beetje douw.
Het lijkt er voorlopig…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
narcis in geel mijn rode hart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 schoonde regen
onze slechtste dromen
maar je wintert hagel
valt in volle vlokken sneeuw
een witte kerst voorbij
ik krokus al in geur van
voorgetrokken hyacinten
narcis in geel mijn rode hart
zacht bedekken wij elkaar
tegen de ergste kou mijn voorjaar
weet hoeveel ik van je houd
wij zullen ongekend
weer zomeren alleen jouw winter…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
sneeuw in poppen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
930 we zagen ze staan
in onbegaanbaar
trokken ze hun sporen
na stilstaand in de
sneeuw te zijn geboren
de koplamp licht
het leven op
het lijf gerold
en met de hand
plaatst men de kop
we jachten
langs hun
leven heen
ze smelten nu
van kop tot teen
gedenken zacht
de winternacht
die filevormend
sneeuw in poppen
weer tot…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen gaan wij
ook deze winter…
in zinnen heerst de dood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
817 ooit meer kan lezen
de letters staan er wel
maar in zinnen heerst
de dood en in de strofen
valt niet meer te leven
stram hark ik de restanten
bij elkaar probeer het alfabet
te completeren en ook dat
krijg ik niet helemaal klaar
ik wil mijn ziel niet meer bezeren
lente schreef zijn feest en liefde was
gedichtenoogst en nu het winter…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 dunner wordt de wind
vlaagt speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen…
in strakke nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
899 hemel die vol donker hangt
nog kan ik sterren plukken
als de maan in roze komt
en groeit tot geel
geen moeite is me dan te veel
maar als de herfst verschijnt
en dagen weer gaan korten
zal het ons schorten aan
licht en warme zonneschijn
Juist dan wil ik er zijn
je koudepijn verlichten
met mijn arm om je heen ben je
in winters…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
Nieuwjaar 2019
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Winter.
Bevraagde bomen stoten
de hemel zonder antwoorden.
Oud zeer ...
Weer nieuwjaar in zicht!
Met wat in het kielzog?
Alvast elke dag meer licht.
2019: het jaar van vaart
met gulden sporen?!…
in kransen van verwachten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.151 je hangt weer
takken aan een stam
die herfst al
heeft kaal gemaakt
en groent vanaf
vandaag je kerstverhaal
schildert nog een
donkergroen advent
in kransen van
verwachten maar hangt
de boom al vol met
verlangens en gedachten
zij schittert
blinkt een lieve lust
en de muziek maant
rust waarin de schapen
weiden en eindelijk…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…
klepelde de kerkklok
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
951 een witte wereld
die ons warm verwachtte
je lachte toen ik zei, ik kom
nam alle risico's, was blij
gordijnen sneeuwden
en je opende vrieskou
je huis een warme kerst
ik was zo graag bij jou
we zetten uren stil
in samen met elkaar
toch klepelde de kerkklok
zijn openlijk misbaar
de stilte luisterde
terwijl wij gaven
we telden onbewust…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Zomereinde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Takken zwaaien van de ene
naar de andere kant het SOS
en proberen te vluchten
eer hun bladeren vallen.
Deze worden begraven
onder sneeuwen zerken.
Ik laat mijn kale sporen na.…
Oh, wat hou ik van hout!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Ik hou van hout
ik hou zo van hout
oh wat hou ik van hout
oh wat ruikt hout lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos…
Dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Sneeuwpoppen,
Bewakers, zij hielden
Warmte binnen
Dooi. Gedachten
Kleuren doken op
Vogels stoven op…
IJspret
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
886 Het wordt echt koud, de sloten vriezen dicht
En dus verheug ik mij op winterpret
Ik haal mijn oude schaatsen uit het vet
Voor als er straks een flinke ijslaag ligt
Mijn kind moet dit natuurlijk ook beleven
Dus stel ik voor dat scholen ijsvrij geven…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Sneeuw duint zich op
opgejaagd vanuit 't oosten
door een snijdende wind.
Richels vormend,
waar het ijzig
sporen verjoeg,
groeit het wit aan
in een blauwende kou,
dekt toe en
slokt op.
Een eerste stap
knispert kristallig,
het is nog vroeg
en net licht,
als ik tussen haar passen
stukjes winterpret
vind.…
Houding
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
638 het silhouet van een boom
lijkt ijzig stil
alsof hij staat te wachten
op een lichtstreep uit het wolkendek
een klein glimpje lentewarmte
op zijn kale kroon
aan mijn werktafel
staar ik kouwelijk in de verte
diep in gedachten
zit ook ik te wachten
op het vroege jaargetij
van thuiskomende zwaluwen…