Ik keek over mijn schouder
het was nog steeds dezelfde schaduw,
die mij vergezelde, waar ik ook heenging
een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten
de afstand bleef eigenlijk hetzelfde
tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt
kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam
diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!"
zonder mijn…
in China een opstand uitbrak
De berichten waren verwarrend, tot er een Chinees met een plastic zakje voor een tank ging staan
Dat begrepen we, hoera er was beeld
Iedere opstand krijgt zijn eigen vernietigende beeld
De huilende Oost-Duitser met zijn wang op westers grondgebied
Het huilende meisje vlak voor een geweerloop met een bloem erin
Joost…
Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen
Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed
Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd
Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd
En kan hij bij de verste schonen komen
Zo viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk…
in de ether klonk een stem
een eigen geluid en melodie
een pionier met visie
een man vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor…
treedt de aow in werking
waarna op de 1e dinsdag in mei
als de wereld de 127ste dag telt
jij het levenslicht ziet
toen plaatsten wij nog knipperbollen
als waarschuwing bij zebrapaden
om vervolgens de snelheid
binnen de bebouwde kom
op 50 te maximeren
terwijl nog wij zongen
van postkoets en boerinnekes dans
tien jaar was jij toen
joost…
met
de fijnbesnaarde kunst
der dichteressen als Agathe
Door hun grofheid in 't ontberen
van het schaamrood op hun kaken
en 't ranzeloos gekakel
plotseling en rücksichtslos gedaan
Want zie, daar schuifelt reeds
een jong gezin met koek en zopie,
thermoskan en wat niet al
in golven traag de paden op,
de lange lindelanen in
"O Joost…
Help ’s avonds wat gauwer dat schreeuwlijke vee van de vloer,
Dat wilde gespuis maakt tot laat een leven van Joost en zijn moer,
Zelfs in mijn pastorij hoor ik ze blerken en razen,
Wel, slaat ze op ’er tabberd, die kleine katazen!…