694 resultaten.
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 In jou, mijn Rome,
oude geuren stijgen
op onder mijn voeten
tot verlangende tijden.
Je kleuren gebonden
tegen de horizon
omdat nu niet wil
doordringen in je rustig ademen.
Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.
Onbekwaam stonden we
in te veel van overvloed;
de liefde en het kussen
dagen vergeten…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 Ik kan veel
ik kan winkelend publiek laten lopen
ze zelfs laten marcheren - door stompende muziek
in hun buik te programmeren ik kan boodschappen
leggen in hun winkelwagentje dat dakloos na sluitingstijd
op straat is geparkeerd
en ik kan roofvogels uit de stad amuseren
met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun…
Vraagje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Wie heeft ze geplukt?
De veren in mijn kussen.
Wie heeft de eend vermoord
in wiens kleed ik
elke nacht vakkundig word gesmoord.…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Het is die hitte
in mijn beestenkop
die naar ijskoud doet verlangen.
Moe gebeukt door hard metaal
en het ritme van de posse
schreeuwt uitgeput door menskabaal
gesperde bek
een beestverhaal.
Brother, brother, you are going down!
Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden…
Het verleden en de jeugd
gedicht
3.8 met 76 stemmen
23.189 Het verleden en de jeugd
nu eindelijk afgelegd.
De toekomst evenredig
bijgesteld. Zal ik dan maar
beginnen
te leven? Je haalt je een verhaal
in je hoofd waarin geloofd wordt, en dat
in de tegenwoordige tijd verteld.
Ten slotte is het allemaal
net echt.
Inademen, uitademen,
hinderlijk eenvoudig, een autonome
zenuwtrek. Dat heb ik toch maar…
Den Bosch en passant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige…
Hittegolf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Ver voor de echte buien uit
valt hier en daar
een dikke zware regendruppel
op het droge hete stof
dat even tegenstribbelt
voor het zich laat overhalen
in de vochtige vruchtbare
aarde
op te gaan…
In dit land is zo veel vochte lucht
gedicht
3.8 met 27 stemmen
6.434 In dit land is zo veel vochte lucht
die angstige gebouwen plat op de grond
drukt, zelfs in de stad. Zo weinig ruimte
dat bedilzucht de mond vult met dikke tong.
Diensten herkauwen een taaie norm
van vormgeving en voorschrift alsof
een aardbeving elke maandag verstoort.
Huizen worden tot woningen omgetekend
in broodpudding opgediend na de maaltijd…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Soms ruik ik
de geur
van een oude stad.
Meegevoerd
door de wind
die zich
laag en traag
beweegt
langs muren
deuren
ramen
en via bewegende gordijnen
tot stilstand komt
bij de rand
van ons bed.
Daar liggen wij.
Samen.
In verdwijnend licht.…
Offer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Ga staan
bij de voet
van de
beuk
en sla
met alle kracht
je hoofd
tegen het
onbevlekte
hout.
Proef het bloed
dat via
wenkbrauw
wimper
wang
en lip
je mond
binnenstroomt.
Breng dit offer
voor hem
die ooit de mensen
bouwde
en nu boven
in hoge bomen
woont.
Verscholen tussen
het groene loof.
Misschien.
Misschien komt hij…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Storm raast
over grijsgroen land
waar Sperwer heerst
en Visch
gespijkerd aan een paal
uitkijkt
over gele stroken zand.
Hij droomt van diep blauw water
Mensch
op weg naar heuveltop
schreeuwt in cadans
van voet voor voet
dat hij het landschap is.
Boven
mag hij één seconde
kijken.
Dan slaat
hagel
zijn ogen dicht.
Weg van de…
Na het feestje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.258 avec Claude
Als we eenmaal buiten zijn legt Claude me uit
hoe het is om haar te portretteren. Ze kan
urenlang stilzitten. Claude heeft een hele reeks
doeken geschilderd: zij in bed, naast het bed,
’s avonds, ’s morgens, etcetera. Zij denkt
dat hij haar probeert te versieren,
maar volgens Claude is ze eigenlijk
nooit het onderwerp geweest…
Duizend maal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Ons leven ging zo vanzelf
gleed zo in golven voorbij.
Hoeveel moeite we niet deden
om die golven te bedwingen
mijn duizend maal pardon
tot op de draad versleten.
Zoveel strijd als we streden
om elkaar niet te verslaan
in de worsteling tot beminnen
als ons geluk werd toegedekt
door laagjes van verdriet.
Zomaar voorbij als een…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Zoveel hartenbloed hier uit pennen vloeide
zulk een verfijnd weven van de geest
op de cadans van pulserend bewustzijn.
Voortgekomen uit het toeval soms,
van linksom draaiende aminozuren
toen bliksem knetterde door de waas
van zich verdichtende dampen
in de verstervende echo van de grote knal
en al onze impulsen, emoties en gedachten
dus evenzovele…
Pollepel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
865 Roeren in de pannen
afgesleten houtje
als je de saus wilt proeven
nauwelijks nog een kommetje
zo dienstbaar door de jaren
dat je niet goed beseft
hoe je haar zult missen
als ze in de vaatwasser
straks teveel is uitgeloogd
vanzelfsprekendheid
gevaarlijk geruststellend
met stille gewonden
en zelfs vermoorden
in de slagschaduw
van mijn…
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Dwalen door het huis
raken aan je kleding
die ik snel de deur uit deed
in een vlaag van zelfbehoud.
Maar weinig legde ik opzij.
Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden
waarmee ik je zou kleden
als je weer voor me stond…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Het geluid van mijn tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Na de ijzige katharsis is mijn hart weer rein;
mijn wonden zijn geheeld, ik kan weer bollen planten,
en adoratie voelen voor al het verwante
en liefde brengen waar ze hoort, ootmoedig zijn.
Ik kan luisteren naar de merel in de heg
die ik vorig jaar nog een lied van Mozart wou leren,
maar toen ik hem eens grondig wou laten studeren
kende hij…
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Harde bankjes geven een glimp van 't ultieme:
daar liefde te voelen, er zijn met je lief,
je vergaat van de dorst en ze biedt je niets aan,
maar gewoon bij elkaar zijn, dat is het sublieme.
Daar zijn de platanen, het plein van Camus
dat klaterend zijn in het ongerief,
dat domweg, eenvoudigweg, laten gaan,
het heden voorbij en bestaan in het…
jan de fantast aan de drank (deel 1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
583 Jan de fantast aan de drank
Hij had het gemaakt
En dan pas bedacht
Een donkere dag
Een heldere nacht
Er stonden paleizen
Met zilveren daken
Maar in de ochtendmist
Waren ’t heksen en draken…
Zo hang ik graag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
497 Zo hang ik graag:
gebruinde borst
en vingers rood
van het omklemmen
aan een zinken goot…
Het landschap denkt ons
gedicht
5.0 met 3 stemmen
3.446 Alles ligt klaar voor de wandelaar
De beek langs de weg, het seinhuis
het te smalle trottoir als gedachten
die je ontmoet en dan de jouwe
noemt, ook zonder kaart liggen ze daar
en wie de deur uitgaat ziet ze haast
voor ze ons omhelzen en wij denken
dat wij het doen terwijl de bomen minzaam
zwaaien. En wij doen het soms
maar meestal denkt het…
Telefoon
gedicht
5.0 met 3 stemmen
8.980 Iemand is een verre stem
in een doos niet meer, een sterke hand
niet meer of een te strak gestrikte
schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is
een niet verwijderde gemiste oproep
nog misschien, een ingeslikt signaal
dat trilt van een bericht, iemand is
zo te zien zo uit je telefoon,
je kunt bellen wat je wilt
of me nog meer vertellen
--…
Bezorgdheid
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.445 Terwijl ik ijverig
het mos op het tuinpaadje weghak,
komt Maarten aangerend
en vraagt verontwaardigd
waar nu voortaan de kaboutertjes
slapen kunnen.
En weer komt geen passend
antwoord in me op
precies zoals de dag voordien
toen hij me toeriep
bij het maaien
de madeliefjes te sparen.…
Ergens in de polder
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
6.859 De polder verschuilt zich
onder een dikke laag sneeuw
het ondiepe meer
dat vroege vlokken spiegelde
is niet meer
zichtbaar
in de ijzigste kou van maart
breekt het ijs
we spreken af
na de sneeuw
als de klei weer water draagt
vol rimpelingen in de wind…
Sinterklaas
netgedicht
2.5 met 205 stemmen
12.034 Om 's morgens, zoals vroeger,
Maarten 14,
weliswaar met ironisch overstatement,
te horen roepen:
"Sinterklaas is geweest!"
Even later aan de koffietafel
zegt hij ernstig:
"'k Wou, ik geloofde nog in hem."
Wat wij stil beamen.…
Zonnebloempjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 in maart één zon aan het hemelland
dan honderden aan de waterkant:
zo glanzend geel in het jonge groen
zo vol van fleur in het nieuw' seizoen
zo'n zonnig bloempje dat daar straalt
en heel het voorjaar binnenhaalt...
zo'n zonnebloempje dit termijn
dat kan alleen maar speenkruid zijn…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 Het bos was dit jaar vroeg van de partij
Eind maart stonden de bomen reeds te meien
De sneeuwklok was met krokus aan het vrijen
En vogels maakten al een hoop stampei
Nu valt het blad, zo gaan gewoon die dingen
Al bijna tijd om 'Autumn Leaves' te zingen.…