720 resultaten.
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.
Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf
longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig…
Ongenood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 ongezien kruip je overal doorheen
onaantastbaar toch duidelijk voelbaar
bepalend hoe men zich bewegen zal
stram en stijf tijdens het moment
van ontwaken rekken en strekken ze zich
doch ben je meteen daar
niet te verjagen met tabletten
verzacht warmte ietwat, slokt je energie
weg terwijl men dat juist zo ontbeert…
Vroegtijdig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 hersenschimmen kronkelden
nooit hadden ze kunnen
bevroeden na een te vroeg afscheid
ooit nog op de voorgrond
te zullen schitteren, zij waren immers
de eerste die hadden losgelaten…
Strikken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 de nacht kruipt traag
vanuit schemer op
verbonden worden gesloten
geluidloos laten ze
wolkenloze tranen links liggen
toch grijpt oostenwind zijn kans
om ze te strikken op hun vlucht
in een web vol leugens
dat latent gesponnen leek…
Ontvoerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.218 verbijsterd hoort hij het bericht aan
emoties nemen hem mee
ontvoeren hem
ongewild vastgegespt in 'n achtbaan
geen mogelijkheid te ontsnappen
ondergaat hij
iets wat hij niet voor mogelijk hield
duizelingwekkend de snelheid
waarin hij rondtolt
totdat..…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 op het gladde ijs
schaatst het leven
elk water heeft zijn afloop
tussen hoogte/laagte
wat zal het worden?
wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol…
Verdwaald
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 al even zag ze door
de bomen het bos niet meer
totdat ze hen had gezien
zij van een andere wereld
men had haar raar aangekeken
en met hun hoofden geschud
toch was zij overtuigd
van hun zijn
's ochtends vroeg liep ze daar
het liefst in haar nachtjapon
daar waar zij ze voor
het eerst had ontmoet…
Het donkere van mijn zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 heen en weer geslingerd
verraadt mijn lichaam me
vol onbegrip doorsta ik
het donkere van mijn zijn
afhankelijk geworden
van hen die mij uitsluitsel
kunnen geven over
de weg die ik gaan moet
bewandel ik onzeker
geplaveide paden
tegen muren opbotsend
duurt de nacht lang…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
Verdoold
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 in de witte wereld
waar zon en maan
elkaar kruisen
is een uitgang niet
voor de hand
liggend
veranderde vrijheid
ongewenst
in gevangenschap
eindeloos dolend door
onherkenbare
gangen
hopend op een
weg terug
naar hier…
Nietszeggend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 aanschouwen ze
ontwaren ze
observeren ze
staren ze
loenzen ze
bedaren ze
turen ze
gebaren ze
ogen ze
evenaren ze
stilzwijgend
verjaren ze…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 waar ben je
rennend door passen
en dalen
ver weg van hier
dwalend in een
doolhof van gangen
heb je het licht
al gevonden
of het licht jou
jouw taak hier
is nog lang niet vervuld
vecht je weg terug…
Stelpen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 terwijl mijn hand glijdt uit de jouwe
aanschouw ik roerloosheid
dolend in jouw eigen wereld
had je onkwetsbaar geleken
bijna vanzelfsprekend
was je altijd daar
omringd door genegenheid
slaat leegte een immens gat
dat met wilskracht en liefde
nauwelijks te stelpen valt…
Beklemmend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 proef jij angst in mijn woorden
ik lees de leegte op jouw gezicht
hoe beklemmend ruikt de aarde
fel schijnt het ochtendlicht
met geen kwast valt uit te wissen
wat zich hier heeft afgespeeld
nooit meer zullen bloemen bloeien
want de wereld lijkt verstild…
Schildermij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 hoe ik ook met een penseel
de tranen uit jouw gezicht veeg
steeds verschijnen ze weer
vol woede is jouw blik
verbazingwekkend want zo
had ik de contouren niet opgezet
vol overgave schilder ik je rustig
omlijn met liefde jouw gezicht
kus met penseel je beide wangen…
De waarheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 ik las de waarheid in het water
zachtjes voer 't aan mij voorbij
dat ging zeker over later
al stemde dat mij niet blij
en als de boodschap was gelogen
was ze niet voor mij bestemd
was de schrijfster allang gevlogen
in haar feeërieke ochtendhemd
ik las de waarheid in het water
langzaam kringelde het uiteen
nu is het dan toch later
antwoorden…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 ik zal de woorden voor je bewaren
lieve woorden van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last…
''t Stille zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 wegen lijken langer
gedachtengangen korter
doorkruist toeval
het stille zijn
waar aarde zwarter
kleurt en spelonken
onheilspellender
klinken dan te voor
speelt de zon tikkertje
met groene bladeren
waarop druppels
zich gewillig laten vangen…
De vergeten melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 waar is het lied
was het gestorven
voor het werd geschreven
muren hebben oren
kennen het verdriet
rond schaduwramen
roepen om de zon
het vergulde licht
als verwantschap
de klemmende deur
wacht gelaten
op een openheid
een rookwolk krult
gaat langzaam op
zwervend door de tijd
* Vrij bij het gedicht:
“Het nooit gezongen lied…
Woorden in een gebaar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 woorden, ze zweven
tonen zich als een stilleven
blijven rusten
op het achterste van een tong
een gesloten wijsheid
in het simpelweg zijn
verscholen in de mimiek
het sprekende in een gezicht
enkel is er het geschrevene
een alleszeggend gedicht…
Uitdaging
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Ik daag haar uit
zo goed als ik kan
toch geef ik me
niet snel gewonnen
zo heeft ze mij al tuk
nog voordat
de dag goed en wel
is begonnen…
Therapeut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Mijn therapeut neemt me mee
naar de diepte van de zee.
Daar kijken we naar de vissen
en inktvissen die passeren.
Mijn therapeut leidt me
door het sprookjesbos heen.
Waar Doornroosje niet meer slaapt,
maar is ontwaakt.
Mijn therapeut gaat met me mee
op een wolk,
op weg naar mijn luchtkasteel.
Mijn therapeut leidt me
langs geesten en mensen…
Bevrij(d) me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 Til me op
laat me zweven
tot ver boven de wolken
laat me
verwaaien boven
hemelgroetende bergen
balanceer
op huizen hoge golven
van de immense zee
die langzaam naar
jouw voeten rolt
en deze liefdevol kust…
Raak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 Hangend aan jouw lippen
absorbeer ik ieder woord
dat er vanaf rolt
hoe simpel kan 't zijn
als je de optelsom nog
eens natelt
doch ben jij degene
die mijn ogen opent
op 'n ander niveau
en voel hoe de wereld
nu pas aan
mijn voeten ligt…
Verstenen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
416 ik streel zorgen
uit jouw gezicht
en fluister dat alles
goed komt
luister hoe
ijspegels aan de
bomen klingelen
in de wind
ik stop je nog
een extra keer toe
opdat jouw hart
niet verstenen zal…
Verklonken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
400 onweer klettert
gegrepen door onbegrip
wakkert het een intense
boosheid aan
die diep verklonken zit
binnenin, veilig weggeborgen
totdat een zeker iemand
gehuld in schimmen
zich uit de voeten maakt
hij had beter moeten weten
of dichtte zij hem echt
te veel wijsheid toe…
Ontstijgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
430 Aan elke traptree die ik achterlaat
geef ik mijn zorgen en verdriet
en til mezelf naar een hoger plan
bijna ontstijg ik mezelf
maar aard met beide voeten
op de grond
het uitzicht wordt er beter op
nu ik mij ontdoe van alle last
en grijp de vrijheid met al mijn zijn…
Lethe
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 ik breek de doorns van de rozen
zet ze een voor een in de vaas
die omgekeerd op 't aanrecht staat
het water laat ik weglopen
in de hoek van vergetelheid
waar vragen tevergeefs
wachten op antwoord
die al even gelee aan de waslijn
te drogen waren gehangen…