5925 resultaten.
Oppas
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
2.122 Het spijt mij dat U nu zo snel
de weg naar huis weer vond
dat de scherven van de voordeur
hier nog liggen op de grond
dat de taart die ik wou bakken
leidde tot wat ongemakken
die ik nu niet wil bespreken
want ik lig hier zwaargewond
maar het spijt mij van uw keuken
en vooral ook van uw hond…
Vol van Genade
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.357 Nu haar sterren zijn gevallen
niets haar waarheid nog kon delen
waren zij - geraakt in zeer
opnieuw de hemel in gegaan
met blauwe bloemen voor de Heer
om er het schaamrood mee te vegen
van de loodgeslagen deuren
die zij zagen in verveling
Het was veel te heet geweest
die zomers dat zij er van leefden
van de naderende stilte
blote billen…
Een zomer lang
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.057 Tot eenieder die er kwam
van Noordzeestrand verdwenen was
verliefdenlaantjes had gelopen
warme zee vergeten was
totdat de bedelman zich pakte
met de wolken van het strand
gestilde Noordzee zag verdrinken
met een zon die opgebrand
haar laatste maantjes van geluk
voorbij de einder had geschoten
had genoten van het water
witte billen had verschoten…
Vreugdedansje
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.260 Merels vlogen uit
en zij bewoog vernieuwde dagen
met gestreken witte lakens
die zij uitsloeg van balkon
haar wilde haren gingen op en neer
alsof het vogels waren
die zij vangen zou in stilte
op haar rode nachtjapon
Vanaf het raam zag ik haar staan
ik zeg niet dat ik er naar staarde
maar zij liet mij er geen keus
toen zwaartekracht er langzaam…
Ik liep in een straat
gedicht
2.8 met 14 stemmen
5.099 Ik liep in een straat
die doodliep,
op het spoor van iemand
die hier gelopen had
maar die nu dood was.
In kieren tussen de keien
groeide fris gras
want doodlopende straten
bieden meer levenskans
dan straten die doorlopen
naar mensen die
nog volop leven.
----------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 Kom toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al…
Anastasis
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.182 Zou de pijnboom er nog staan - dacht ik
de Tempel van zijn stad
waar hij een blindeman liet zien
passanten hoop had meegegeven
waar hij kreupelen liet lopen
zieke mensen zou genezen
waar uitzonderlijk men zag
dat het geen Hocus Pocus was
Het was Pilatus er geweest
die er zijn laatste geest zou vrezen
meer nog dan de malle steden
die hij…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Wie liefdes hof betreedt,
de wonder- wonderschone,
wie om daarin te wonen
het verdere vergeet,
wie 't ogenblik bemint
en aanziet hoe, bescheiden
in ons gewekt, bij tijden
opnieuw geluk begint,
wie onbaatzuchtig leeft,
zijn aard zich overgeeft,
wie list en opzet haat
vindt hier zijn toeverlaat:
hoe zich de paden winden,
hij wordt het nimmer…
Gelukskoekje
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.666 Dikke Pier had altijd honger
en dus had hij niet begrepen
dat het opgerolde koekje
dat hij ditmaal had gekregen
was bedoeld om er de boodschap
die er in zat voor te lezen
maar die had hij al verslonden
lang voordat hij die kon vrezen
Later zat hij op de pot
als knorrepot - ietwat benepen
waar hij nog die boodschap zag
die er zo fraai in…
Een doordeweekse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ’s Morgens bij het zeer langzaam ontwaken
Zie ik ’n lijst van onvoltooide werken
‘k Geef de schuld aan de winkels die staken
En ook aan de slome stadhuisklerken
’s Middags kook ik ’n heerlijk noenepotje
Soms lekker maar veelal wat aangebrand
Een kippenbout of een gerookt sprotje
Geen nood ik zet ’t boeltje dan aan de kant
’s Avonds denk…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 Hobbelend zat ik daar
in die ballonversierde huifkar
dat te vieren wat je viert
als je van school verdronken bent
loze beloftes aan de wilgen
schooldiploma nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk…
Blauwbaard
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.189 Daar zaten ze - de sprookjes
korte jakjes uitgedaan
de Blauwbaard sprak er likkebaardend
onaanraakbaar toverwoorden
van zijn platgeslagen aarde
heksen laaiend op de stapel
en nog van de Zeven Plagen
die de sprookjes wilden horen
Doornroosje was er niet
sliep uit haar spinnewielverdriet
met Eenoog dromend aan haar zij
die er zijn lodder…
ACHTER DE WOLKEN
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.661 't Is of de schucht're maan zich wil omgeven
Met breder floers van zwaarder wolkgordijnen,
Nu ik het laatste schijnsel zie verkwijnen
Van 't zwanendonzen licht, dat was gebleven.
Maar zie, daar laat Seléne de ogen even
Weer weiden langs de wolkenlijnen,
Doch om weer even haastig te verdwijnen :
Zij mijdt de blik van wie op aarde leven:…
Clouds
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
763 Waar ik nooit aan heb gedacht
Wat kan, wat je niet verwacht
Violet paars en aubergine kleuren pracht
Het kwam diep uit het binnenste van moeder Aarde
Ver naar hier gedragen door de lucht
Met veel gedonder en gezucht
Te laat en doodop
De zonsondergang bijzonder
Met dank aan IJsland
Was ik daar maar gestrand.…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht,
Nu de avond komt op vleuglen luw en loom -
Daar zinkt de zon in de vergulde zoom
Van 't verre ruim der ongerepte lucht.
Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 Lentekriebeltjes in wei
langs strakgesneden zijrivieren
in omhelzing met elkaar
waar witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
Wonderdokter
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.099 In de trant van wie de schoen past
trapte hij zijn rooksignalen
voor zich uit als een beproeving
voor het jong gevallen groen
dat hij er raapte als de blaadjes
met de dood op apegapen
in het bos dat hij te branden hield
met dor hout nog van toen
Veel harder dat zijn mond kon blazen
grapte hij zijn declamaties
over zwart verschroeide aarde…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.
Maar als…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 't Veld was, na stille nacht, met wit belegen,
Wonderbaar vredig wit, wijd uitgespreid,
Gelijk een vlekkloos hermelijn tapijt
Zich over de aarde breidend, allerwegen.
Een zachte vacht van stille heimlijkheid,
Geruisloos van de hemel neergezegen...
Teedre formatie van een donzen regen,
Liggend in 't lichtend kleed van heiligheid.
En vromen…
Ik heb nooit
gedicht
3.0 met 39 stemmen
14.082 Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit: 'Verzameld werk' 2003.…
Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.975 Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan,
Rondom in duizend geheimzinnigheden,
Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden
En schuw op donzen voetjes henengaan...
Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan?
Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet…
DE SCHILDER
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.015 De Kunst stelt ons een Schijn te voren,
Hoe 't in het wezen staat beschoren,
Gelijk de grote Schilderij,
Van 't Al der zienelijke dingen,
Die door de wijsheid stand ontvingen,
Vertoont wat in de Oorsprong zij.…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De wereld ligt met haar gewemel, -
één niet te omvatten vergezicht, -
onder de welving van de hemel
als onder een gebouw van licht.
Tegen de heuvels, in de straten,
tot in de diepste verten zijn
de mensen samen in de late
verzadigde namiddag-schijn.
Hun vele kledingen versieren
't rustige landschap. - In het rond
zijn zij tezamen, en…
"Een schilder"
gedicht
3.3 met 16 stemmen
8.144 Op dijkjes langs de balkengaten
stonden wij stil in de kou,
en dan maar over kunst en toekomst praten
als jij in elk geval een schilder wezen zou.
Ik wist nou nooit eens wat ik worden wou
en kon mezelf soms om die vaagheid haten.
Maar onder mijn bewondering voor jou
school toch dedain voor missers en hiaten
bij iemand die te weinig boeken…
Jacaranda's
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.683 Nog veel vrolijker dan alles
wat door tijd genomen was
hief ik mijn zoutkristallen glas
voor iets dat werkelijk kon komen
wachtte ik gedachtenloos
verstild getijdenstromen af
dreef ik luilekkerland op zee
geraamteloos haast in bekoren
had ik meer dan ik kon zien
weer eens mijn ogenkost verloren
Maar niets meer bleek minder waar
toen ik…
Draken van de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De draken van de dag spoken door het hoofd
spuwen vuur ieder nachtelijke uur
en wanneer ik dan toch ontspan,
knaagt het die rat toch aan mijn elan
Giftige gedachten houden mij wakker
verstikken de ruimte van mijn zijn
ondermijnen het geluk, de levensvreugde
Morgen tem ik de draak dan sta ik mijn man.
Geef me een zwaard.…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 Ik heb een tempel in mijn hart gewijd
Voor uwe liefde, en eenzame uren lang,
In vroom vereren en devoten drang,
Ben ik daar bij u, wen gij verre zijt.
en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.
En 't was me somtijds of…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…