5925 resultaten.
Luchtgitaren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.632 Zo wil ik de zomer spelen, lief
fortissimo en groots
flierefluitend in mijn hangmat
lekker luilak, zonnebloot
op muziek in driekwartsmaat
met noten die wij samen delen
ik op trekzak met wat lucht
jij, die in lucht gitaren speelde
onder bomen die ons dragen zullen
God die het verbood
tot de laatste noot zal vallen
zinderend in avondrood
zo…
HET GEURIGE VELD
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.684 Amangkoe Rat heeft meer dan dertig jaren
in 't oude rijk Mataram geregeerd,
en meer dan onder Soeltan Agent waren
in list en lust zijn Machtigen volleerd.
Meer nog dan in zijn vaders wrede tijden
lag zwart gebrek in 't leeggeroofde veld.
Dood en verwoesting, vuur en zwaard verspreidden
zijn trotse naam in daden van geweld.
Totdat hij zat…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.
Wij lagen onder de hemel,
onder de machtige dom
van wisseling en gewemel,
van peilloze stilte…
Als Sneeuwwitje
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.926 Eerste stenen werden huizen
door lantaarntjes beschenen
laantjes blijmoed lange straten
pleinen voor het groots plezier
boerendorpen werden samen
in één nacht miljoenensteden
verre landen continenten
losgeraakt in werelddelen
Hij verslikte zich er in
naarmate alles groter zag
in panorama van zijn oog
te groot zo ver hij had gekeken
hoe…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.
En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid,
hervonden, ballingen…
Duizendkunstenaars
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.570 Soms dan waren wij het vuurbeest
veel te plat om dood te gaan
bekeken wij zijn prentenboek
van kaft tot kaft - licht aangeschoten
trapten wij hem op zijn staart
of op zijn oude bokkenpoten
gaven wij het ongezegde door
het ongewoon gezegde door
van leven en de santenkraam
en alles wat men zag
We waren duizendkunstenaars
zeiden de bloemen…
Plankgas
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.716 Potjandorie wat een klap
twee oudjes op mijn motorkap
hun neuzen gleden er langs af
ik stond meteen onder verdenking
maar al lagen ze dan stijf daar
met hun meer dan broze lijf
ik kon echt nergens een breukje zien
of bloed, of iets van krenking
dat heb ik weer dacht ik toen
bejaarden aan de happy planking…
Daal van boven met uw zegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Daal van boven met uw zegen
in ons leven, in ons hart,
vul ons met uw gouden regen,
wees een gids op al de wegen
die wij gaan,
leg een woord in onze monden
voor de mensen in hun nood,
er is vrijspraak van de zonden
voor wie zich met U verbonden
weet en leeft,
laat de wereld van U horen,
drijf uw Woord de harten in,
laat er hoop worden…
Duizendvriendenschaar
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.954 Ook al wilt U alles weten
van mijn nieuwste cavia
en van de steenpuist op mijn rug
die morgen open wordt gesneden
en van koekjes bij de koffie
die ik niet heb opgegeten
toch deel ik het U niet mede
laat geen commentaren na
Want nee, ik ben geen twitteraar
zo'n bijdetijdse babbelaar
die steeds zijn grote boodschap kwijt moet
in het openbaar…
Jonkvrouwe van Schouwen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.682 De jonkvrouwe van Schouwen
kon men niet de deur uit douwen
want ze had zich volgevreten
als een echte mastodont
Ze stond bekend als lekkerbek
en had een heuse derrière
groot genoeg om op te zitten
om er deuren mee te sperren
ze vrat dagelijks zich ongans
aan paté en aan bonbons
die zij er samen met pasteitjes
op de étagère vond
Ze schranste…
Vox humana
gedicht
2.8 met 10 stemmen
10.220 In een klein dijkhuis staat,
ziet hij door ’t uitvergrote raam,
het oude orgel bijna naakt.
Over de toetsen ligt een loper.
Tussen de twee koop’ren kandelaars
staat een gezangboek open.
Hij hoort weer het astmatisch steunen:
loflied of klaagzang – eender zeurt
deze muziek, tot hij die deur
snel weer vergrendelt. En toch,
o mocht…
Wat de meeuwen van ons zagen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.605 Zo wij naar de duinen kijken
als los zand tussen ons tenen
elkaar houden in verlangen
om elkaar dichtbij te zijn
zo zijn wij kristal geworden
tussen afgesleten stenen
heller schijnend dan Parnassus
lichter dan de volste maan
Het duurde alles bij elkaar
zo men zou zeggen slechts seconden
niet veel langer dan een kus
die doorgegeven werd…
Langspeelplaat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.672 Hallo - ik ben een langspeelplaat
hallo - ik ben een langspeelplaat
hallo - ik ben een langspeelplaat
ik kan de groef niet vinden
Is er iemand in de buurt
die er mijn naald vertillen kan
is er iemand in de buurt
die er mijn plaat wat poetsen kan
Is er iemand die mij onverwacht
heel even kan verstillen
Hallo - ik ben een langspeelplaat…
Bolderdeholder
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.729 Pot de knorren, jak de schobben
fluit de flieren, haspelstoet,
pamp de slampers, jas de klavers,
piep de horle en kauw zoet
Wassewis je wissewasjes
wapper oelen en waai pier
warrehar de hele makmik
lach je schaters en zwaai zwier
Heim je pappen, wiek je klappen
foezel konkels en blaas toet
baad een pootje, neem een ootje
rijd eens spook…
Steen op Steen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.931 Steeds als Henk weer ging verbouwen
en met stenen liep te sjouwen
voor een muurtje dat hij maken zou
dan was hij de sigaar
want zijn vrouw die er op toe zag
en als sfinx er op de bank lag
klaagde meters steen en been
en gaf hem zinloos commentaar
Zeg Henk, je moet het zelf weten
maar je bent een steen vergeten
en dus zeg ik het maar even…
Tom Tom
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.584 Hier lig ik dan een poosje
met mijn kleine wijzerdoosje
omgekanteld in een slootje
tussen kikkers en libellen
kan de vogels in de lucht zien
en de horizon zien hellen
en vanuit mijn Deux-Chevauxtje
zestien koeienpoten tellen
Wijzerdoosje, Wijzerdoosje
waarom liet je mij zieltogen
zie de ruitenwissers wissen
zie het prikkeldraad verbogen…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wij weten niet vanwaar wij komen,
Wij weten niet waarheen wij gaan, -
En enkel in vermeetle dromen
Wanen wij 't leven te verstaan.
Wij zijn getogen uit een duister,
Dat duizend raadselen omving,
Van vroeger uitgedoofde luister
Herleefde ons geen herinnering.
Op golven worden wij gedragen,
Wij naadren geen beveiligd strand,
En nimmer wenkt…
Klucht om de Koe
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.719 Het maakt mij echt niet uit
sprak er de goddeloze koe
of U mij eerst een prikkie geeft
of maar meteen snijdt in mijn vlezen
alleen snap ik niet zo goed
waarom dat met zo'n heibel moet
en U mij eerst tot halszaak maakt
waar ik U later worst zal wezen…
Miró's Maan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.623 De dag dat zij tot stilstand kwam
verdween tussen coulissen
was de dag dat zij slechts half werd
een schicht van haar gezicht
Zij was vader, moeder, God, de duivel
mooier dan Delilah
lenigde ons lamme weemoed
witter dan de witste zwaan
Wij waren haar bewonderaars
kijkers in haar naakte sponde
onze handen bleven schrijven
onverknoopte…
Hoge Hakken
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.979 Nu mijn zitbank was versleten
moest ik wel een nieuwe kopen
trok de winkeldeuren open
van de meubelboulevard
hoorde achter mij een hijgen
hoge hakken sneller lopen
almaar sneller en maar sneller
tot ze kwamen bij elkaar
Kan ik U helpen hier misschien
klonk er haar stem wat uitgeschoten
zoekt U stof of iets van leer
iets voor een bad of…
Wiedewiedewiet
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.153 Bibber, Donald Ducks
een ganzenbord, Monopoly
Zestien Barbies en een Nijntje
honderd lollies om te delen
een Jan Klaassen en Katrijn
om in een poppenkast te spelen
dozen Lego en Stratego
Mikado en Memory
kleurpotloden, tekenvellen
voetbalplaatjes en K3
En zo zongen we ons liedje
met een zomer in verschiet
van een wagen vol geladen
en…
Het verschiet
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.116 Tot in de donkerste spelonken
Van levens alverlorenheid
Heeft mij uw zuiver licht geblonken,
Mij uw gedachtenis verblijd.
Nog uit mijn bitterste uren klonken
De woorden op aan u gewijd.
Gij waart mijn heul, mijn troost, - gij zijt
De enige toevlucht, mij geschonken.
Nu is dan ’t ogenblik gekomen,
Dat we aan de nieuwe morgen staan,
En de…
Zaaigoed van Vanille
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
2.617 Tikkend tegen hoge bomen
vallen druppels van smaragd
als witte parels op haar bruidskleed
in verlangen naar beneden
alles duurt zolang het duurt hier
water golft over stenen
zijn de wasvrouwen op weg naar de rivier
een tijd gewacht
totdat de gamelan verstierf
tot het stopte met de regen
Hier zijn kinderen nog kinderen
ze gaan jalan jalan…
De Dokter
poëzie
3.9 met 10 stemmen
1.720 God is de medicijn
Voor doodlijk hels venijn.
Is 't leven machteloos en krank
Men neemt een vieze of bit're drank,
Of 't lichaam weder mocht genezen:
Waarom dan voor een korte tijd,
Niet aangevaard wat bitterheid,
Om eeuwiglijk gezond te wezen.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
De Vleeshouwer.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.668 Onbedacht, Slaat geen acht.
Het Beest treedt in zijn makkers bloed
En weet van schrikken noch van mijden,
Gelijk het onbedacht gemoed;
Al sterft zijn naasten aan zijn zijde,
En dat hij ziet een kwade vrucht,
Noch geeft hij zich niet op de vlucht.…
Bij de rozen
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.876 ‘Zij zijn voor sterven en vergaan geboren,’
zo dacht ik vluchtig toen ik bij de rozen was.
Maar schrok, en hoorde dreunen in mijn oren:
wat is u zelve, ijdel mens, beschoren,
zo kort als gij hier wandelt bij de rozen op het gras?…
Droom van een Schildpad
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
2.271 Ze staan stil hier voor de vrede
komen langzaam dichterbij
als nieuwe keizers van de wereld
achter westelijke bergen
niemand kent er nog hun naam
zoals zij tijdenlang verscholen
hier bestaan in hun lichtvoetigheid
in dans voor klokkentorens
Achter westelijke bergen
hoor ik trommels harder slaan
als iets van antwoord op hun roepen
spindauw…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde
die ik vroeg en die ik later,
die ik nimmer, nimmer vinde.
Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal…
De Pelgrim
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.364 Al was het maar een koele dronk
Van water, uit oprechter harten,
Waar gij eens pelgrims dorstig smarten,
Om Jezus' wille mee beschonk,
Gij zult uw loon dan niet verliezen,
O, vriendelijk en hemels woord,
Van zulk een ware mond gehoord,
Wij willen u tot Heer verkiezen.
Een kleine dienst en grote loon;
Voor water, wijnen, nooit volprezen,…