Alle inzendingen over herfst

2935 resultaten.

Sorteren op:

Een onbestemde vaalheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
jij dacht in het korter lichten van de dagen de zomer nog te kunnen vangen maar tussen lagere zonnestralen blijft al langer een onbestemde vaalheid hangen de wind die warm en aromatisch was geeft nu zijn eerste ochtendfrisheid af je lach blijft zomers vol hoewel het warme rood al herfstig donkerde toen je mij je lippen bood…
wil melker21 augustus 2015Lees meer >

Onomkeerbaar september

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
De scholen zijn nu állemaal begonnen Het laatste staartje van vakantiepret Maakt plaats voor de vertrouwde vaste tred Plichtmatig wordt de weerzin overwonnen Naar school of werk sjokt héél het peloton Bij regen, hagel of de laatste zon…
Ko de Laat1 september 2015Lees meer >

Het vlammend rood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
de bosrand staat nog vlammend in rood krijt bij het afscheid van de zomer waar groen al donker duistert draden elkaar kruisen tot herfstige huizen heeft zij de zon gekeerd op hete dagen hitte geweerd en verwezen naar trillende einders zij was de poort van het schaduwrijke bos het veilige oord voor schuilende dieren nu kaalt de…
wil melker4 september 2015Lees meer >

Een warme winter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
je bloeide bloemen toen je binnenkwam de zon nog in je haren ogen straalden blij verrast met zachte lentekleuren een vleugje wind bracht fris aroma binnen van een spelend buitenkind ik wist dat jij zou komen om samen de zomer te verdromen herfstbuien keuren nu de rijpheid van de oogst ons is een warme winter beloofd…
wil melker15 september 2015Lees meer >

Wat zou ik graag

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 728
Wat zou ik graag geduldig zijn zoals de spin die werkt aan weer een nieuw, een ander web dat morgen toch misschien niet meer bestaat omdat de mensen het vernielden. Wat zou ik graag geduldig zijn zoals het gras dat tijden van een lange droogte kan doorstaan en dat ineens toch weer kan groeien omdat er regen viel na 't wachten. Wat zou…
Adeleyd15 september 2015Lees meer >

Najaarslied.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Ik ken geen schoner luchten Dan waar de herfst mee praalt, Als 't zonlicht nederdaalt En dorpen en gehuchten In goud en kleuren maalt. Dan rijzen blanke rotsen En donkre bergen op, Begroeid met ruige bossen, Verguld aan rand en top.…
Nicolaas Beets17 september 2015Lees meer >

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
de natuur heeft het palet met klassieke kleuren klaargezet wind veegt nonchalant wat bladeren van het doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Kleine regenbogen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
ik bladerde door wat bladmuziek zag in herkenning je lach wist waar je aan dacht die liefelijke herfstsonate vol rust en serene pracht ik bespeelde zwart wit in een nog zomers begin liet bloemen bloeien pas later kwamen de vruchten en oogst groeiden bladertapijten in rood in die volheid van tonen zag ik de tranen komen met in je…
wil melker23 september 2015Lees meer >

Eikels

snelsonnet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 900
De blaadjes vallen langzaam van de bomen De schemerlamp moet steeds iets vroeger aan De rookworst kan weer in de stamppot staan De tijd om bij de haard wat weg te dromen En de regering...ach nu geen misbaar Zoals gezegd...een zeer goed eikeljaar…
Nico Noorman25 september 2015Lees meer >

Gezanten... van kleur en licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Nog fladdert kleur tussen bloem en blad blad en tak Door een wak in de wolkenlucht schijnt mager de zon Valt het schamel licht op een spin die z'n web spon aan de rand van het dak met de regenpijp verbonden Vlinders? ze zijn naar elders gezonden gezanten zijn 't van kleur en licht.…

Schitterend vlamt het hout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
breuk van ander dan natuurgeweld heeft mij beschadigd maar niet geveld in opgeschotenheid raakte ik vanzelf mijn wilde takken kwijt profileerde tot volwassen zijn schitterend vlamt het hout waar lange zomers bloeiden en helaas mijn omvang te snel groeide nog kaalt geen meter van de top maar in het ruisen van de bladeren zingt mijn herfst…
wil melker11 oktober 2015Lees meer >

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >

Stilte rond de bomen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
Stilte rond de bomen die zich klaarmaken voor de winter en alle bladeren één na één laten gaan zonder verwijt of verdriet. Hier helpt veel uitleg niet maar enkel een dieper verstaan kan zo laten gaan.…
Adeleyd28 oktober 2015Lees meer >

Aan wie seizoenen ook horen kan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
In mij zwelt de herfstwind aan en fluit aardse kleuren, door de krochten en kieren van dit alles hier. Zij weerkaatst schraal van gleuven, om golvend neer te gaan. Het stormt in mij, maar vederzacht resoneert het rood, hoor je de kracht, van noten, guur gestreden, in de tragiek van toon verslijten? Haar waaiend lied stuwt echos…

In lange haren zonneschijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…
wil melker30 oktober 2015Lees meer >

Openen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
De zware deur zou je willen openen ontsluiten Binnen kunnen gaan na een handdruk kus,omarmen Een ruiker in cellofaan bied je -vriendelijk- aan Je wilt je kunnen verwarmen aan de haard want buiten heeft zon je in de steek gelaten Je wilt bijpraten al is het maar over koetjes en kalfjes Halfjes.... glimlach je…

Euforisch

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Grenzeloos gekleurd door windvlagen langs het hoofd als een zachte bries gaat elk herfstblad zuurstofloos alleen zweven door drijfveer.…

November

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.750
Een bleke hemel buigt naar de rivier verlicht de stille feesten van november. Brandganzen trekken over met natte schreeuwen, boodschappen niet voor mij bestemd. De holle boom is weer bewoond. Vriend kraai kwam bij ons terug, betrok de plek van vorig jaar, de vertrouwde. Ook ik zoek nu een plaats om te waken. De stemmen in het riet…

wachtruimte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
zo’n blaadje cirkels schrijvend aan een draad, gesponnen door november het lijkt een stil gebed welhaast smekend, als het zonlicht brekend in de oude nerven scherven vol verkleuring zet ach, het leven schenkt opnieuw het wacht onder de vracht van afgestorven hoop de samenloop van toen en ooit is weggegooid in lege glascontainers…
switi lobi19 november 2015Lees meer >

Het novembermeisje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Als de zon moeite krijgt met klimmen en het licht geheimzinnig wordt als elfen druppels dauw gaan gooien naar elkaar als kabouters hun paddestoelen bestijgen als wind zich even rustig houdt als vogels vergeefs proberen de stilte stuk te zingen als verwachting hangt tussen de stammen dan, ja dan zou het kunnen zijn dat het novembermeisje…
KeesJan Plomp25 november 2015Lees meer >

Woudtinten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
Wanneer blad verkleurt Van groen naar geel, naar rood, dan bruin. Lees ik weemoed in de nerven van het leven. Hun kleurrijk afscheid vult het bos met regenbogen. Een laatste groet glinstert na, nog heel even.…

Zweefde heel even

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
dansen na het groenen van seizoenen in de boom lichtte mijn kleuren droogde het blad sprak met de wind en wachtte het gebeuren af in een heldere hemel zeilden wolken langs blauw lucht bood het draagvlak vlaagde mijn dag nam losjes afscheid dwarrelde omlaag zweefde heel even voor de landing paraat ik draaide en keerde mijn herfst…
wil melker4 september 2016Lees meer >

Zomerakkoorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
gedragen vlaagt warme wind de laatste zomerakkoorden het bronsgroen eiken laat zich door de zon met nog meer kleur verrijken bladeren ritselen steeds nieuwe patronen schonen het herfsttapijt bomen maken zich klaar voor het koudste deel van het jaar het bos gaat in ruste met het geluid van vogels op weg naar zuidelijke kusten…
wil melker5 september 2016Lees meer >

Aankomend nieuw seizoen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
Vreugdevol wakker in beneveld dageraad fris als een druppel dat water laat cirkelen op grond van eerste herfstblad.…

Verdamping

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Transparant spiegelt het gezicht aan een groen blad tot de zon opkomt.…

Zijn laatste zonnebad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
ik zie het blad loom vallen in volle herfstkleur takkenbrekende stormen getrotseerd door hagel bezeerd zij klaren al de lucht voor kraakheldere blauwe vergezichten waar sprieten nietig op de hoge stammen in de hemel prikken door berijpen zullen zij zonlicht in duizend kleuren splijten nog warmt het blad de aarde met zijn…
wil melker27 september 2016Lees meer >

Bronst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
De zon draalt laag stralen breken in het loof tot gouden twinkelingen dansend op een vleugje wind namiddag leunt zwoel tegen de avond glooiend rust de heide in haar purperen pracht tot onverwacht de stilte scheurt door ‘t burlen van een edelhert de lokroep troont bronstige hinden voor de toekomst naderbij en als het woud in mijmer zwijgt…
sacrajewa27 september 2016Lees meer >