5925 resultaten.
Rafels
gedicht
2.2 met 59 stemmen
25.592 Toen ving een roodbruine stam nog
de ochtendzon op, puur cederhout
van caran d'ache.
Later fladderden er raven
tussen de al even gerafelde takken
van de lariks.
Een schicht: de schaduw
van een zwaluw schoot
door de zomer.
En in het sprookjesbos
is plotseling de stinkzwam
dwingend aanwezig.
Doodgaan behoort tot het zeer weinige…
Practicum haai
gedicht
3.2 met 20 stemmen
8.274 'Tekening 1 is van de hele haai,
die langs de grond leeft. Zie in dit verband
zijn daarbij aangepaste vinnenstand:
de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai.
Open de buik. Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.
Doe het precies, niet in een handomdraai.'
Geestdriftig snijdend ging…
Vanuit de opgang van de zon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 Vanuit de opgang van de zon
gaan zij hun gang
en zoeken naar de bron
van licht en leven
waarvan het firmament
het teken heeft gegeven
en reizend door de tijd
van dagen en van nachten,
van hopen en verwachten,
breekt God hun harten open,
in eerbied en verwondering
-dit wonder niet te vatten-
ontsluiten zij devoot
hun toegewijde schatten…
Als ik mijn oog maar op U sla
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Een laatste knal
verscheurt de stilte,
het oude jaar
heeft afgedaan,
de nieuwe tijden
breken aan,
de bergen in hun
woest bestaan,
de dalen waar ik
door moet gaan,
raken de diepten
van mijn
klein bestaan
----------------
als ik mijn oog
maar op U sla
en met uw schaduw
aan mijn zijde
de grens der tijden
over ga,
dan mag ik rustig…
De ploegers
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.296 De trotse paarden trekken
het glimmend ijzer door den grond
en doen met kluiten, mals en rond,
de akker zich bedekken.
Eén man staat aan de ploeg
en één ziet, dat het recht gaan zal,
en beiden hebben zij aan al
hun aandacht niet genoeg.
Dan komt het tot een draaien,
de wijde zee van klei weer in.
De paarden houden even in.
De lange manen…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De stad ligt in de avondgloed:
de torens en de tinnen blinken,
maar 't laag gedaalde zonlicht doet
wat kleurig was in schaduw zinken.
De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,…
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 Het land ligt naast het harde zwarte pad
Onder de maan verloren en verzonken.
Het water glanst verleidelijk en glad
En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken.
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken...
Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
De dagen van mijn leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 De dagen van mijn leven
heeft U te boek gesteld,
U bent met mij verweven
mijn dagen zijn geteld,
U zag van lang tevoren
mijn vormeloos bestaan,
nog voor ik werd geboren
gaf U de richting aan,
ik ben in U geborgen,
uw trouw, uw Vaderhand;
ze zijn er elke morgen
als dauw op dorstig land,
uw zon zal mij omgeven
in zorg, verdriet en pijn,…
Zoals mijn Vader is er geen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 Zoals mijn Vader is er geen,
ja, dat geloof ik heilig,
Hij is beschermend om mij heen,
bij Hem weet ik mij veilig,
al valt de stormwind op mij aan
om mij voorgoed te breken,
Hij doet mij in de ruimte staan,
zijn boog is mij tot teken,
zo loop ik door de tijden heen,
een loflied op mijn lippen,
zoals mijn Vader is er geen,
daar kan geen mens…
Dit blijft voorgoed in mijn gedachten (triolet)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 Dit blijft voorgoed in mijn gedachten,
de liefde die ik in jouw ogen las,
de woorden die ons samenbrachten.
Dit blijft voorgoed in mijn gedachten,
bidden in hopen en verwachten,
het diep geluk dat ons gegeven was.
Dit blijft voorgoed in mijn gedachten,
de liefde die ik in jouw ogen las.…
Heilloze wandeling
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.393 Nu ik wandel door de straten
van deze verdoemde stad,
met altijd diezelfde gelaten
voel ik mij zo verlaten
als een vrouw die de liefste vergat.
Zij blijft maar blindelings lopen
langs grachten, kaden en plein,
zonder uitzicht en zonder hopen,
de hunkerende ogen open
en brandend van de oude pijn.
Grauw zijn de huizen-blokken
- kooien van…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.415 Ik ben een arme man
en ik verdien
mijn dagelijks brood
in schande.
Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.…
Het wordt Pasen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
846 In deze veertigdagentijd
schemert licht over het graf,
de dood verliest zich in de strijd.
In deze veertigdagentijd
wenkt de hemel wereldwijd
in 't geschenk dat God ons gaf.
In deze veertigdagentijd
schemert licht over het graf.…
De zomer kan me gestolen worden II
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.790 De zomer kan me gestolen worden.
De ramen open op het gekkenhuis
Der wereld. Het knarsend etsgeluid
Van het geschreven woord. Een nagel krast
Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf
Verdrinkt in schuimend biest van de profeet.
'Gij zult geen andere goden!' kalm nou maar,
De sleet zit in de baard van kemelhaar.
Een korte broek geeft brandnetels…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 Ik heb het raam dichtgedaan om de zomer niet te horen
maar de zon brandt door de muren
en de vliegen draaien hun motoren klem in de gordijnen.
Een hond en een kind kunnen blij en slapen
tot het gisteren wordt.
Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 De echo van de dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument…
Klein Air
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.449 Morgen drink ik rode wijn,
morgen zal mijn lief hier zijn.
In de warme lampeschijn
zal zij liggen, bleek en fijn.
Wilder dan een springfontein
breek ik uit, en ben weer klein
bij haar leden, zoet satijn,
diepe bedding, dieper pijn.
Morgen drink ik rode wijn,
morgen zal mijn lief hier zijn.…
afdruk van je tenen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
473 ik wil iets schrijven
dat tussen regendruppels schuilt
zich droog door buien danst
maar met gewicht
je aankijkt
in een leeg hoofd als het mijne
blijft zo’n gedachte hangen
weerkaatst weerkaatst
vergeet tot hij
zich niet verder weet
en instort
stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong
de gedachte die droog blijft, heel blijft…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Op stille tocht en eenzame ommegangen,
Voel ik mij dichtst bij die mij zijn gebleven
Als sterren in dit al te duistre leven,
En 'k leef in hen en ken geen vreemd verlangen.
Liefde is het louterst, die van brandend prangen
Noch bang begeren weet, - wier durend streven
Is: lichtende gedachtenbeelden weven,
Op liefdes zoet stramien uit strijd…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?
Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit…
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 De meeuwen vechten, vleugels hol,
en hangen aan de wind. Zij vallen
in 't bouwland neer, - en, neergevallen,
maken ze 't langs de voren vol.
Zij namen overland de wijk,
en zochten langs de brede stromen
hun toevlucht, - om op kracht te komen
achter de hoge winterdijk.
De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.
Maar…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Heer, behoed haar in de wereld
die ik lang mijn eigen noem.
In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
Labyrint
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
709 Labyrint..
Daar is het, daar moet je naar toe.
Waar moet ik beginnen waar moet ik naar toe.
Is er een uitweg ik weet niet hoe.
Ik loop door alle gangen en weet niet waar ik ben.
Me hart klopt van verlangen naar een einde dat ik niet ken.
Ik blijf maar lopen en hopen.
Hopen om te vinden wat ik zoek.
Alles lijkt op elkander en ik weet niet waartoe…
Via de Ogen een goed gevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Wat worden we door onze ogen vaak bedrogen.
We zien vaak dingen die er helemaal niet zijn.
Zien iets en gelijk spelen onze gedachten.
Maar daarna is het niet wat we op dat moment er van verwachtten.
We hebben iets gezien en taxeren het op een tien.
Later moeten we het herzien, want de waarde is helemaal geen tien.
We voelen ons bedrogen door onze…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen
en om de woorden niet door mij daaraan verdaan,
noch om de herfst, die over deze landen is gekomen
met slaande regens, nevel, werveling van blaên,
maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen
des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan,
ben ik bevreesd om nog eenmaal…
Vrouwen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.424 Met hare zachte handen rukken zij open
wat jaren lang ten bodem sliep -
nemen haar deel, met een glimlach, en hopen
op sterren en stromen, ànders licht en diep.
---------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 Op een nacht lag ik wakker en hoorde
mijn hart niet meer slaan.
Ik ging dood dus niet uitverkoren
of wedergeboren. Ontdaan
dacht ik: voor eeuwig verloren.
Ik had, als ik kon, wel op willen staan
maar waarom zou ik mijn ouders storen?
Het was gedaan, het was gedaan.
'k viel in slaap onder stil geschrei,
was bevreemd toen het ochtend werd.…
Tussen zovelen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.828 Tussen zovelen genoodzaakt te leven,
omrasterd door dit luidruchtig bedrijf,
en horig het oorverdovend gekijf,
hun listen en meest hun armzalig streven -
is dit alles wat ons werd toebedacht
en waarom monden zwijgen, ogen breken?
Laat af, keer in de stalen winternacht
tot de onaanrandbaarheid der hemelstreken.…