Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Rafels

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 25.592
Toen ving een roodbruine stam nog de ochtendzon op, puur cederhout van caran d'ache. Later fladderden er raven tussen de al even gerafelde takken van de lariks. Een schicht: de schaduw van een zwaluw schoot door de zomer. En in het sprookjesbos is plotseling de stinkzwam dwingend aanwezig. Doodgaan behoort tot het zeer weinige…

Practicum haai

gedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.274
'Tekening 1 is van de hele haai, die langs de grond leeft. Zie in dit verband zijn daarbij aangepaste vinnenstand: de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai. Open de buik. Pas op, zijn huid is taai. Teken een schema van de binnenkant met alle namen bij elk ingewand. Doe het precies, niet in een handomdraai.' Geestdriftig snijdend ging…
Jan Kal30 november 2011Lees meer >

Vanuit de opgang van de zon

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Vanuit de opgang van de zon gaan zij hun gang en zoeken naar de bron van licht en leven waarvan het firmament het teken heeft gegeven en reizend door de tijd van dagen en van nachten, van hopen en verwachten, breekt God hun harten open, in eerbied en verwondering -dit wonder niet te vatten- ontsluiten zij devoot hun toegewijde schatten…
jan mul19 december 2011Lees meer >

Als ik mijn oog maar op U sla

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Een laatste knal verscheurt de stilte, het oude jaar heeft afgedaan, de nieuwe tijden breken aan, de bergen in hun woest bestaan, de dalen waar ik door moet gaan, raken de diepten van mijn klein bestaan ---------------- als ik mijn oog maar op U sla en met uw schaduw aan mijn zijde de grens der tijden over ga, dan mag ik rustig…
jan mul20 december 2011Lees meer >

De ploegers

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
De trotse paarden trekken het glimmend ijzer door den grond en doen met kluiten, mals en rond, de akker zich bedekken. Eén man staat aan de ploeg en één ziet, dat het recht gaan zal, en beiden hebben zij aan al hun aandacht niet genoeg. Dan komt het tot een draaien, de wijde zee van klei weer in. De paarden houden even in. De lange manen…

De stad

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.954
De stad ligt in de avondgloed: de torens en de tinnen blinken, maar 't laag gedaalde zonlicht doet wat kleurig was in schaduw zinken. De schemerige wegen zijn nog vol, en in de nauwe stegen Ziet men zich in den vale schijn een vage mensendrom bewegen: Chinezen met hun onbehaard gelaat, en rustige Javanen. en Arabieren, trots-bedaard,…
Jan Prins26 december 2011Lees meer >

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Het land ligt naast het harde zwarte pad Onder de maan verloren en verzonken. Het water glanst verleidelijk en glad En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken. Mismaakte en zotte wilgen zonder blad Wringen geweldig hun gekorven tronken... Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat…

Gelukkig wie........

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Gelukkig wie hier vast op God vertrouwt en als een bloem zich naar de hemel openvouwt, gelukkig wie voor God met heilig vuur zijn lied zingt als een vogel in het vroege morgenuur, gelukkig wie Gods liefde ondervindt in 't suizen van de koele avondwind, gelukkig wie de zegen uit Gods hand ervaart als milde regen op het dorre land,…
jan mul22 januari 2012Lees meer >

De dagen van mijn leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
De dagen van mijn leven heeft U te boek gesteld, U bent met mij verweven mijn dagen zijn geteld, U zag van lang tevoren mijn vormeloos bestaan, nog voor ik werd geboren gaf U de richting aan, ik ben in U geborgen, uw trouw, uw Vaderhand; ze zijn er elke morgen als dauw op dorstig land, uw zon zal mij omgeven in zorg, verdriet en pijn,…
jan mul26 januari 2012Lees meer >

Zoals mijn Vader is er geen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 709
Zoals mijn Vader is er geen, ja, dat geloof ik heilig, Hij is beschermend om mij heen, bij Hem weet ik mij veilig, al valt de stormwind op mij aan om mij voorgoed te breken, Hij doet mij in de ruimte staan, zijn boog is mij tot teken, zo loop ik door de tijden heen, een loflied op mijn lippen, zoals mijn Vader is er geen, daar kan geen mens…
jan mul28 januari 2012Lees meer >

Dit blijft voorgoed in mijn gedachten (triolet)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Dit blijft voorgoed in mijn gedachten, de liefde die ik in jouw ogen las, de woorden die ons samenbrachten. Dit blijft voorgoed in mijn gedachten, bidden in hopen en verwachten, het diep geluk dat ons gegeven was. Dit blijft voorgoed in mijn gedachten, de liefde die ik in jouw ogen las.…
jan mul2 februari 2012Lees meer >

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Nu ik wandel door de straten van deze verdoemde stad, met altijd diezelfde gelaten voel ik mij zo verlaten als een vrouw die de liefste vergat. Zij blijft maar blindelings lopen langs grachten, kaden en plein, zonder uitzicht en zonder hopen, de hunkerende ogen open en brandend van de oude pijn. Grauw zijn de huizen-blokken - kooien van…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

IK ben een arme man

gedicht
2.8 met 57 stemmen aantal keer bekeken 13.415
Ik ben een arme man en ik verdien mijn dagelijks brood in schande. Ik haal dat is mij opgedragen met emmers water uit de regenput en voel mij schuldig omdat ik modder op de bodem zie. En zo begint de dag nog voor het kwaad ontwaakt is. Een hand voor mij is witter dan een bloem en het is waar dat woorden mij vreesachtig maken.…

Het wordt Pasen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 846
In deze veertigdagentijd schemert licht over het graf, de dood verliest zich in de strijd. In deze veertigdagentijd wenkt de hemel wereldwijd in 't geschenk dat God ons gaf. In deze veertigdagentijd schemert licht over het graf.…
jan mul22 februari 2012Lees meer >

De zomer kan me gestolen worden II

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.790
De zomer kan me gestolen worden. De ramen open op het gekkenhuis Der wereld. Het knarsend etsgeluid Van het geschreven woord. Een nagel krast Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' kalm nou maar, De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels…

Ik heb het raam dichtgedaan

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.795
Ik heb het raam dichtgedaan om de zomer niet te horen maar de zon brandt door de muren en de vliegen draaien hun motoren klem in de gordijnen. Een hond en een kind kunnen blij en slapen tot het gisteren wordt. Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen. Het glas in mijn hand bevat schommelend water. Maar de zomer is een luid blaffende…

O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
De echo van de dood klinkt door de dagen van tere jonge kinderstemmen, het leven comprimeert in tunnelvisie, wrakstukken spreken woordenloze taal, bloemen verbeelden wat in harten leeft, die achterblijven hergroeperen zich in lotsverbondenheid en niet begrijpen, de lucht is zwanger van de dood, één datum ligt verankerd in de tijd, een monument…
jan mul17 maart 2012Lees meer >

Klein Air

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Morgen drink ik rode wijn, morgen zal mijn lief hier zijn. In de warme lampeschijn zal zij liggen, bleek en fijn. Wilder dan een springfontein breek ik uit, en ben weer klein bij haar leden, zoet satijn, diepe bedding, dieper pijn. Morgen drink ik rode wijn, morgen zal mijn lief hier zijn.…

afdruk van je tenen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
ik wil iets schrijven dat tussen regendruppels schuilt zich droog door buien danst maar met gewicht je aankijkt in een leeg hoofd als het mijne blijft zo’n gedachte hangen weerkaatst weerkaatst vergeet tot hij zich niet verder weet en instort stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong de gedachte die droog blijft, heel blijft…

De zwerver spreekt

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Op stille tocht en eenzame ommegangen, Voel ik mij dichtst bij die mij zijn gebleven Als sterren in dit al te duistre leven, En 'k leef in hen en ken geen vreemd verlangen. Liefde is het louterst, die van brandend prangen Noch bang begeren weet, - wier durend streven Is: lichtende gedachtenbeelden weven, Op liefdes zoet stramien uit strijd…

Ik

gedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 9.275
Ik schrijf gedichten als dunne bomen. Wie kan zo mager praten met de taal als ik? Misschien is mijn vader gierig geweest met het zaad. Ik heb hem nooit gekend die man. Ik heb nooit een echt woord gehoord of het deed pijn. Om pijn te schrijven heb je weinig woorden nodig. ----------------------------------- uit…

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
De meeuwen vechten, vleugels hol, en hangen aan de wind. Zij vallen in 't bouwland neer, - en, neergevallen, maken ze 't langs de voren vol. Zij namen overland de wijk, en zochten langs de brede stromen hun toevlucht, - om op kracht te komen achter de hoge winterdijk. De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar…

Gebed in 't Duister

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Heer, behoed haar in de wereld die ik lang mijn eigen noem. In haar ogen staat bepereld met uw eigen dauw de bloem van een onverwelkbaar minnen uit de grond der ziel geteeld. En geen stervling zal bezinnen op het eeuwig Aanvangsbeeld lijk uw knecht, die hare leden in het schemerlicht onthult, die zich, stamelend gebeden, aan…

Vers

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.342
Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan 'k Kan bladeren in een boek met platen of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden Of met de trein naar Zandvoort naar het…

Labyrint

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Labyrint.. Daar is het, daar moet je naar toe. Waar moet ik beginnen waar moet ik naar toe. Is er een uitweg ik weet niet hoe. Ik loop door alle gangen en weet niet waar ik ben. Me hart klopt van verlangen naar een einde dat ik niet ken. Ik blijf maar lopen en hopen. Hopen om te vinden wat ik zoek. Alles lijkt op elkander en ik weet niet waartoe…

Via de Ogen een goed gevoel

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Wat worden we door onze ogen vaak bedrogen. We zien vaak dingen die er helemaal niet zijn. Zien iets en gelijk spelen onze gedachten. Maar daarna is het niet wat we op dat moment er van verwachtten. We hebben iets gezien en taxeren het op een tien. Later moeten we het herzien, want de waarde is helemaal geen tien. We voelen ons bedrogen door onze…

Starting all over again

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen en om de woorden niet door mij daaraan verdaan, noch om de herfst, die over deze landen is gekomen met slaande regens, nevel, werveling van blaên, maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan, ben ik bevreesd om nog eenmaal…

Vrouwen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.424
Met hare zachte handen rukken zij open wat jaren lang ten bodem sliep - nemen haar deel, met een glimlach, en hopen op sterren en stromen, ànders licht en diep. --------------------------------- uit: Tuin van Eros (1932)…
Jan Engelman12 augustus 2026Lees meer >

Gered

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.342
Op een nacht lag ik wakker en hoorde mijn hart niet meer slaan. Ik ging dood dus niet uitverkoren of wedergeboren. Ontdaan dacht ik: voor eeuwig verloren. Ik had, als ik kon, wel op willen staan maar waarom zou ik mijn ouders storen? Het was gedaan, het was gedaan. 'k viel in slaap onder stil geschrei, was bevreemd toen het ochtend werd.…

Tussen zovelen...

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Tussen zovelen genoodzaakt te leven, omrasterd door dit luidruchtig bedrijf, en horig het oorverdovend gekijf, hun listen en meest hun armzalig streven - is dit alles wat ons werd toebedacht en waarom monden zwijgen, ogen breken? Laat af, keer in de stalen winternacht tot de onaanrandbaarheid der hemelstreken.…
Jan Campert19 oktober 2012Lees meer >