Alle inzendingen over dieren

Het was die ochtend dat het bos naar binnen kwam door gesloten deuren en jij dronk thee bij het eerste licht na mijn droom die zich langzaam in taal transformerend over dieren leek te gaan. Ik ga koffie zetten zei ik aan dieren denkend niet aan vlees maar aan vacht niet aan bloed maar aan zacht hoor ik de merel zoals iedere ochtend…

De kleuren doen er niet meer toe Jij past je aan, verdwijnt in de achtergrond van bovengoed en bovengroei Als je hongert, dan vliegt een dikke vlinder dichterbij en je tong is sneller dan het menselijk oog schaduw kan zien ontsnapt aan de puberende Peter Pan hap, slik weg, je boert tevredenheid…

Zij loopt voor me uit In het frisgroene bos Een grijns op haar snuit Hier kan ze los Ze rent achter vogels aan Over krakende takken Ze snuffelt verbaasd Aan voorbijgaande slakken Een andere hond Wordt uitvoerig beroken Een duik in het water De stok 100 keer Het wordt steeds later Maar zij wil nog meer Ik klop op haar flank Krijg…

Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen vluchten Heerlijk vrijuit buitelen in Helderblauwe luchten Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen vliegen Bessen plukken uit een struik Op een takje wiegen Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen zweven Gedragen door de wind Zoals je hoort te leven?…

Ik heb een kat, nou én, zult u nu zeggen. maar over dat dier is wel iets uit te leggen Een kat hebben is niet abnormaal maar mijn kat dat is, een apart verhaal Als ik lach loopt hij met z'n staart omhoog Als ik huil houdt de kat het ook niet droog Als ik ga eten gaat hij naast me zitten ruikt het niet naar z'n zin dan gaat hij…

"Boink" Ik ken dat geluid, weer een vogeltje tegen m'n ruit. Ik zie je, kleine piet. Verdwaasd gaap je rond, je snapt het niet. Pas op voor de kat! Een makkelijke prooi, zo'n mus op z'n gat! Langzaam bekom je je neemt je tijd. Ik adem diep, als je je vleugels weer spreidt.…

De kracht en de vaart En de standvastigheid Constant je oog op je prooi Je glijdt door de lucht met al je charme Jeetje wat vind ik je mooi! De scherpe blik in je ogen Je snavel steekt trots vooruit Je vleugels die de lucht beroeren Beangstigen Constant je oog op de buit Je weet hoe alles hoort te zijn Je draait je cirkels groots…

De mens houdt niet van de natuur die bijt en overstroomt en zijn eigen gang zoekt en gaat in een wereld van mensen gesteld op rust en regelmaat het nuttig maken van wat blijkbaar geen waarde heeft Zo lang het duurt gemalen tijgerknoken hoorns van rhinoceros haaievinnen, Spaanse vlieg een onafzienbare rij waaraan zelfs kannibalisme geen…

Ik ben een heel dik nijlpaard en ik neem graag een bad met mijn grote dikke kop lekker in het nat. Met mijn kleine oogjes stralend van plezier vind ik het hier geweldig en heel prettig hier. En ook is het verwonderlijk met dat dikke lijf dat ik niet steeds ga zinken maar lekker drijven blijf.…

Ik ben een klein snel spinnetje en weef een prachtig web en wacht dan op de vliegen tot ik er eentje heb. Die grijp ik bij zijn kladden wikkel hem in zij ja zo'n lekker vliegie is wel wat voor mij. Zo kan ik rustig leven zoals dat hier nu gaat als iemand met een ragebol me niet m'n hoek uitslaat…

de poesjes ze kruipen kopjesschuddend vanonder het lage afdak duikelen de ochtend in wassen zich in het tere zonlicht ze besluipen vroege merels en maken jacht op vlinders die uit koers zijn geraakt oeverloos en vlak hun wereld kent geen verborgen geheimen ze gehoorzamen braafjes het voorouderlijk instinct plegen geen overspel…

de kikkers kwaken in een plas na de regens de reiger doodstil…

Ik heb een leuk parkietje dat beessie praat met mij ik ben dan meestal heel verrast en sta er verwonderd bij. Hij strijkt dan eerst zijn veren glad en zet zijn borsie op hij kijkt mij dan ontdeugend aan en schudt wat met zijn kop. Als je hem zo bezig met zijn showtje ziet dan gaat zijn snavel open en roept hij heel hard “piet.”…

Mijn hond gaat op vakantie hij bindt me ergens vast want ik ben mijn eigen beest nu wel eens iets tot last. Hij bindt mij aan een boom ergens in het bos met hele goeie knopen ik kom gewoon niet los. Ik sta daar dan te janken de hele nacht door lang o ik ben mijn hondje kwijt ik ben zo vreselijk bang.…

De vogels stoppen met hun zingen de wind houdt stil de adem in Jouw stem is aangetogen jij bent komen aangevlogen verdwijnt in een stemmenkoor gaat op in trage wijdse kringen cirkels spiralen voor jou en mij biddend in de lucht…

over het seksuele leven van slakken hoe zij verkiezen om man of vrouw te zijn, elkaar prikkelend met kalken pijltjes in de tuin glinstering van dauw, vochtig geurt de aarde en de trage lusten van het vlees ik denk, ben meer beest dan geest…

In jouw ogen zijn, verdrinken zinken naar de bodem waar kalk en zout conserveren schelpdieren, anemonen hechten Draai om vrouwen van Lot bedek de ogen, volg of versteen zie geen meteoren brandend dalen onmensen smelten in de straten Massief blijf ik bewegen en jij kraakt steen, verkruimelt mij krakend tussen de vingertoppen van duim…

Al vanaf de eerste dag dat ik je in mijn handen had. Wist ik dat mijn liefde voor jou heel veel dieper zat. Dieper dan voor wie dan ook, die ik ooit heb gekend. Zo afhankelijk maar oh zo trouw, dat is wat je bent. Je trouwe hondenogen blauw van staar, maar als in het begin zo trouw. Dat is de reden waarom ik, zo zielsveel van je hou.…

bijtje, heb je hooikoorts of allergie, de nectaritis of een stuifmeelknie... vloog je domweg tegen een boom, je vleugeltje lam en angelsyndroom... heb je griep of een meeldraaddarm, een zoem in je hart of een stamperarm... kreeg je een mep voor de vierde maal, geen zonnig bestaan en een bijnierkwaal... geef dan de hoop niet helemaal…

Langs velden vlas en najaarsgras vroeger al, rond het ouderlijk huis te hooi, te gras, nimmer te pas daar sloop het al: kattengespuis Ach Noach, u bood in doodsnood elk dierenpaar een vrij entree een schuilplaats op de droge schoot u nam ze door de wateren mee Maar nu, zo ver ontelbaar later vindt de mensheid weer een smoes voor de missers…

'Bijke in alle opzichten' Door de geschiedenis van de velden liggen de schimmen van het verleden onomstreden achter ons Als hij zijn kop oprichtte zich in de ruimte schikte en het veld verkoos Op mollenjacht en murdzjen voor de schone wei en hoge prijs Viel de prooi uit zijn bek neer voor de baas…

Een hond is vermaard Om zijn gezellige aard En 't kwispelen van zijn staart. Zijn neus, doorgaans rond, staat gewoonlijk in 't front, En zo lang die maar nat en fris is, Is 't een bewijs, dat meneer zo gezond als een vis is. Een hond is iemand, die van zijn baas bijzonder veel houdt, Die hij, om zo te spreken, als zijn derde vader beschouwt…

Mijn kat die zit te waken bij mijn vissenkom hij kijkt dan strak naar binnen hij kijkt niet op of om. Zo zit hij strak te loeren naar dat vissenbeest als die maar wat naar boven kwam was die er echt geweest. Zo zit hij dan te waken en soms wel urenlang het vissie dobbert rustig voort het vissie is niet bang.…

Ik ben een vette kater en jank tot ochtenddauw dan ben ik aan het hunkeren naar een kattenvrouw. Die wil ik dan beminnen bespringen ook daarbij ja zo’n heerlijk wijffie wil ik aan mijn zij. Dan zal ik niet meer janken en krijsen en zo wat als ik voor het grijpen heb een toffe speelse kat. -------------------------------------------…

Een kanarie zong met veel bombarie een aria van Bach in januari de winterse kou sloeg echter zijn longen blauw nu zit hij thuis in de penarie.…

Toen ik jou in de metro kreeg, wist ik al dat jij bij mij bleef. Zo’n lieve kleine kat, was iets dat ook Lotje nodig had. Een kameraadje om mee te spelen en een mandje om samen te delen. Jij bent zo’n lieve kleine schat dat had ik eigenlijk niet verwacht. Je speelt en ravot met je ‘grote zus’ en daarna liggen jullie heel knus…

Lotje Ik wou dat je nog was blijven leven, kon ik jou ook nu nog mijn liefde geven. ‘t Was jammer, een “kroelerd” was je niet, dat deed me soms best wel verdriet. Ik wilde dat je kwam kroelen en spinnen op schoot, maar jij was daar niet van gediend, je sloeg met je poot. In de wachtkamer gingen mijn gedachten terug, De afgelopen…

Een vlinder sprak eens heel gevat ik ben dit leven fladderzat en trok zich terug in zijn cocon alwaar hij voor zichzelf een privé-vliegtuigje spon.…

Het is heel koud in dit gedicht. Zo koud - voorzichtig met je netvlies - dat je blij mag zijn om het alleen te hoeven lezen. Het is gemaakt van zwarte vingers en bevroren inkt. Het staat in gletsjers om me heen verrezen. Ik heb er lang in rondgedwaald. Ten slotte ben ik opgegeven, door de wind in slaap gefluisterd, weggedoken in de tijd…

Ik heb een muzikale kat je weet niet wat je ziet zoals die bij de radio van muziek geniet. Hij wiegt dan met zijn heupen lekker in de maat en als hij op zijn kont zit doet hij dat met zijn staart. Hij heeft niet zoveel voorkeur voor hetgeen hij hoort maar je ziet als er reclame komt dat hem dit heftig stoort -----------------------…