Alle inzendingen over opgaan in de natuur

31781 resultaten.

Sorteren op:

De regendruppel.

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
De regendruppel biggelt langzaam...langzaam Langs de ruiten van mijn kamerraam Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag Maar zigzagt traag...heel traag Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt. Een nieuwe druppel ga ik volgen Die wordt al gauw door een DIKKERE verzwolgen Wéér een andere wil…

Windvlaag

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 781
De regendruppels tikken zacht met het vallen van de nacht. Met mijn laatste blik naar buiten hoor ik een windvlaag seinend fluiten. Een zacht en vaag gefluister maakt dat ik nog wat beter luister. Maar tot mijn allergrootste spijt raak ik zijn stem al snel weer kwijt. Want de schoten vuur van regen houden plots zijn woorden tegen. Zou hij…

Pril geluk

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Er hangt een wiegje in de struiken fijn gevlochten en stevig gebouwd van allerlei kleine stukjes hout de vorm geheel naar oergebruiken Diep verscholen voor vijand en vrind door takken in tederheid omvat gehuld in een hemeltje van blad gesust door het zuchten van de wind Twee lijsters zingen er met hun beidjes een jubelend lied op hun allerbest…

waterval

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.685
neerstromend water kletterend spetterend in de natuur zo mooi zo puur stromend naar benee zit alleen starend voel de wind spelend met mijn haren voel de spetters op mijn gezicht stromend naar benee alleen ik vraag je sla een arm een arm om me heen voor mij is er maar een die mij kan troosten als ik me voel me weer voel zo…
Gerde7 november 2002Lees meer >

Vliegen als een adelaar

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Met goudkleurige kop en diep zwarte vlerken ben ik het symbool van kracht zonder buigen In 't hoge rotsgebergte ben ik altijd thuis geweest waar het verre uitzicht mijn scherpe oog trotseert Op weidse vleugels van satijn laat ik me drijven doorklief met trage slag wind en hemelrijken Waar het blauw van azuur en ijle wolken zweven…

Oester

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 937
Zo had ik je nog niet gezien: je ene hand over de andere gelegd, schelpsgewijs, alsof je zegt: Kom, wees mijn zand; kom, wees mijn pijn; laat mij voor jou een parelmaker zijn.…

In het gouden schijnsel

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
gouden woorden die spreken het gezicht doet verbleken wijze woorden die dag toen ik voor het eerst zag het bloedrood opkomen verblekende lichtstromen vurig omhoog geschoten mijn hart omsloten wervelende waaiende winden die witstralend verblinden het gevoel in een klap en wegvrat hap voor hap twijfeling, angst en wanhoop verdwenen…

Hemelse schoonheid

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.487
In de blaadjes van een roos zie ik haar gezicht In het glasheldere beekje spiegelt ze in het licht Onder de zilveren maan in felschitterend blauw In de vroege morgen een druppel ochtenddauw…

Een stroom haiku's

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 954
Onstuimige zee wast in wollige golven uit de gouden bron ~ Boven drijven langs gouden bijen wolkjes blauw mondjes blazen dauw ~ In rust op gonzen van de golven drijvend mee schelpen rinkelen ~ Glinsterend water waterbellen vol muziek spiegelt zeeklanken ~ Lichte bries vervoert avondlucht bij windgetij…

Waterlelie

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
geurend drijf ik in kringen rond open mijn bloemrijk gezicht straal aan de oppervlakte van mijn wezen voel en proef het leven in veelkleurig licht adem oeverloos zonder zorgen als mijn bloemen sluiten kijk ik alweer vooruit naar morgen…

Verborgen schoonheid

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.586
kleuren dreven en spoelden weg terwijl een gloed zich liet gaan de wind verdwaalde in het licht van het ondergaan en de opkomende maan spiegelde zich in het rimpelend kleed en een nevel omhulde een blanke zwaan onzichtbaar in de nacht streelt een sluier verborgen schoonheid en verbeeldingskracht…

In stilte verbonden

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 887
Achter het raam ligt de wijde wereld open en bloot opgaand in het avondrood te schitteren en te stralen Aan de andere kant sta ik zwijgend toe te kijken opgaand in een lange blik oneindig gericht op daarbuiten Zo ver weg en toch ook zo dichtbij als de stilte valt tussen jou en mij…

Waar het blauw de hemel sticht

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 787
waar het blauw de hemel sticht Vol diamanten en valt in plasjes neer de grond bedrenkt aarde vult en nog veel meer Stroomt overvloedig als zoete wijn en gulzig drinken bloemen schitteren als teer satijn En dansen wiegend in de wind en glanzen in brekend licht door schoonheid bemind Vullen het decor van natuurlijke…

Hortensia

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Haar kleuren spatten als het ware in mijn gezicht koester een diepe schoonheid net als hommels zweef ik betoverd - gedragen door een regenboog - haar zomer ontroert zoekt verkoeling in een bui ik drijf even mee neem afscheid van dit wonder voor even morgen vraag ik haar hand.…

De juwelen van het paradijs

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Elk ding is hier fascinerend, Niets is hier ontberend De stilte zetelt hier het meest van allemaal, De natuur geeft je hier een warm onthaal. Glinsterende druppels in de zon, Zijn hier als onbetaalbare diamanten, Ontkropen uit hun cocon. De wind streelt de vlinders, Op zijden vleugels vooruit.…
Esther'8926 augustus 2004Lees meer >

Als de heide bloeit

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.257
dat als een gouden glimlach vloeit Vogels fluiten een trillend lied in flirten naar de warme zon omdat zij een nieuwe dag begon toen de nacht hen koud verliet Beuken lijken zich te strekken alsof zij met hun sterke armen de hemelboog in diep erbarmen naar de aarde willen trekken Daar stil gezeten in het gras bewonder ik de pure natuur…
sacrajewa29 augustus 2004Lees meer >

windgefluister

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
waar de wilde kastanje stekelig wordt geelgroene blaadjes vergaan in bruin lonkt de herfst in haar groet naar de winter duistere dagen waar grijs overheerst vergaat elke kleur in de strijd met zichzelf het lied van de zon fluistert de wind…
danny cant.30 augustus 2004Lees meer >

Verhaallijn in wording

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
Glinstering breekt kaalslag in holle bomen ruist het leven door ringen der eeuwen. Kei op mos versteent de broze rimpellach over nacht en ontij voorbijgaan is hun bitter lot. Trots en moedig wacht het oude volk in het schelle nimbuslicht op een nieuw verhaal; aandacht van hun stille fluistering.…

zomereind

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
natte bladeren vallen in het vale donkergroen van nog steeds groeiend gras in verwaarloosd plantsoen geven traag het veld schakering na hun vlucht als weerspiegeld in andere tinten de grauwzwarte lucht maar ook het onberekenbaar in de draaiende wind bewegend accent van de witte stip van door kind losgelaten boodschappenlijst een blad…
eli stater2 oktober 2004Lees meer >

winterbekoring.....

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
dwarrelend betoog van dansende bladeren geelbruine kleur hun stervensbeeld waar het lied der bomen tot klaagzang vergaan door striemende regen verdriet behelst in tijden van leegte die eenzame nachten waar dagen heersen in duisternis zal het lied van de merel op stormen gedragen in de stilte erna de winter bekoren…
danny cant.17 oktober 2004Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
Zo kleurig en zo bont dwarrelen alle bladeren zachtjes op de grond. In die warme kleuren als een mooi tapijt vervuld met zoete herfstgeuren. Paddestoelen steken hun kopjes uit de grond dwars door die bonte deken. Al dat rood, bruin en geel ik houd ervan zoveel!…
Jacqueline17 oktober 2004Lees meer >

Adembenemend

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Als een vuurrode deken laat jij je glijden over het warme land. De blauwe lucht verstopt zich in een mantel van donkere wolken. Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar…
Jacqueline20 oktober 2004Lees meer >

De onverzettelijke

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs De wind waait door je laatste herfstbladeren Je leven stroomt door je aderen Je leeftijd loopt in ontelbare jaren Overleefde zoveel gevaren Veel heb je gezien in lange, langzame tijd Je wantrouwde de mensheid Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Raaf24 oktober 2004Lees meer >

Strand en Duinen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 884
De laatste magere zonnestralen raken nog even de toppen van de goudgele halmen aan. De wind streelt zacht de pluimen die zich koesteren in het tere zonlicht. Op de achtergrond rolt de branding en speelt met de schelpen die aan de oever liggen. De zon gaat langzaam onder de schemer glijdt over het strand geruisloos is de nacht gevallen…
Jacqueline14 november 2004Lees meer >

Lichtschitterend

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het schijnt licht te zijn tegen zo’n achtergrond van meer dan spectrum alleen en geen palet drukt zich meer in kleur dan hier deze ochtend dit pijnlijk mooie landschap waarvan de zon haar mond open- valt en een gelukkige ziel zich wandelaar mag wensen.…

Wintertrek

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 715
Een moment van stilte en op de plaats kijk ik onbewust omhoog waar grote ganzen reeds trekken met winterse tegenzin.…

Wat is de aarde toch een lege plek

gedicht
3.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 20.973
Wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als versteend staat in de lenteknop een jonge tak staat in de lenteknop wat zijn de dagen arm maar teder wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als en april zijn eigen weg gaat ------------------------------------ Uit: 'Van gelijke duisternis…

weerspiegeling (tanka)

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
winterse bomen weerspiegelen hun naaktheid in ijzig water prille knoppen dromen al over zomerse dagen…

Waarheen?

gedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.575
De bergbeek in zijn bedding van boven naar beneden maakt Alpen tot ruïnes. Niemand herkent je meer als je je doel bereikt hebt, o domme, natte beek. ---------------------------- uit: 'Gedichten', 1984.…