31781 resultaten.
De regendruppel.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 De regendruppel biggelt langzaam...langzaam
Langs de ruiten van mijn kamerraam
Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag
Maar zigzagt traag...heel traag
Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald
En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt.
Een nieuwe druppel ga ik volgen
Die wordt al gauw door een DIKKERE verzwolgen
Wéér een andere wil…
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 De regendruppels tikken zacht
met het vallen van de nacht.
Met mijn laatste blik naar buiten
hoor ik een windvlaag seinend fluiten.
Een zacht en vaag gefluister
maakt dat ik nog wat beter luister.
Maar tot mijn allergrootste spijt
raak ik zijn stem al snel weer kwijt.
Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij…
Pril geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Er hangt een wiegje in de struiken
fijn gevlochten en stevig gebouwd
van allerlei kleine stukjes hout
de vorm geheel naar oergebruiken
Diep verscholen voor vijand en vrind
door takken in tederheid omvat
gehuld in een hemeltje van blad
gesust door het zuchten van de wind
Twee lijsters zingen er met hun beidjes
een jubelend lied op hun allerbest…
waterval
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.685 neerstromend water
kletterend
spetterend
in de natuur
zo mooi
zo puur
stromend naar benee
zit alleen
starend
voel de wind
spelend met mijn haren
voel de spetters
op mijn gezicht
stromend naar benee
alleen
ik vraag je
sla een arm
een arm om me heen
voor mij is er maar een
die mij kan troosten
als ik me voel
me weer voel
zo…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
knotwilgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
972 zijdezacht vertrouwd
verbind ik mij met katjes
zachtgroene lente…
Oester
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
937 Zo had ik je nog niet
gezien: je ene hand
over de andere gelegd,
schelpsgewijs,
alsof je zegt:
Kom, wees mijn zand;
kom, wees mijn pijn;
laat mij voor jou
een parelmaker zijn.…
In het gouden schijnsel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 gouden woorden die spreken
het gezicht doet verbleken
wijze woorden die dag
toen ik voor het eerst zag
het bloedrood opkomen
verblekende lichtstromen
vurig omhoog geschoten
mijn hart omsloten
wervelende waaiende winden
die witstralend verblinden
het gevoel in een klap
en wegvrat hap voor hap
twijfeling, angst en wanhoop
verdwenen…
Hemelse schoonheid
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.487 In de blaadjes van een roos
zie ik haar gezicht
In het glasheldere beekje
spiegelt ze in het licht
Onder de zilveren maan
in felschitterend blauw
In de vroege morgen
een druppel ochtenddauw…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
Waterlelie
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
952 geurend drijf ik
in kringen rond
open mijn bloemrijk
gezicht
straal aan de oppervlakte
van mijn wezen
voel en proef
het leven
in veelkleurig licht
adem oeverloos
zonder zorgen
als mijn bloemen sluiten
kijk ik alweer vooruit naar
morgen…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
In stilte verbonden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
887 Achter het raam ligt de wijde wereld
open en bloot opgaand in het
avondrood te schitteren en
te stralen
Aan de andere kant sta ik
zwijgend toe te kijken opgaand
in een lange blik
oneindig gericht op daarbuiten
Zo ver weg en toch ook zo dichtbij
als de stilte valt tussen jou en mij…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid bemind
Vullen het decor
van natuurlijke…
Hortensia
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 Haar kleuren spatten
als het ware in mijn gezicht
koester een diepe schoonheid
net als hommels
zweef ik betoverd
- gedragen door een regenboog -
haar zomer ontroert
zoekt verkoeling in een bui
ik drijf even mee
neem afscheid van dit wonder
voor even
morgen vraag ik haar hand.…
De juwelen van het paradijs
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.189 Elk ding is hier fascinerend,
Niets is hier ontberend
De stilte zetelt hier het meest van allemaal,
De natuur geeft je hier een warm onthaal.
Glinsterende druppels in de zon,
Zijn hier als onbetaalbare diamanten,
Ontkropen uit hun cocon.
De wind streelt de vlinders,
Op zijden vleugels vooruit.…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met hun sterke armen
de hemelboog in diep erbarmen
naar de aarde willen trekken
Daar stil gezeten in het gras
bewonder ik de pure natuur…
windgefluister
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 waar de wilde kastanje
stekelig wordt
geelgroene blaadjes
vergaan in bruin
lonkt de herfst
in haar groet naar de winter
duistere dagen
waar grijs overheerst
vergaat elke kleur
in de strijd met zichzelf
het lied van de zon
fluistert de wind…
Verhaallijn in wording
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
763 Glinstering breekt kaalslag
in holle bomen
ruist het leven
door ringen der eeuwen.
Kei op mos versteent
de broze rimpellach
over nacht en ontij
voorbijgaan is hun bitter lot.
Trots en moedig wacht
het oude volk
in het schelle nimbuslicht
op een nieuw verhaal; aandacht
van hun stille fluistering.…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
winterbekoring.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
660 dwarrelend betoog
van dansende bladeren
geelbruine kleur
hun stervensbeeld
waar het lied der bomen
tot klaagzang vergaan
door striemende regen
verdriet behelst
in tijden van leegte
die eenzame nachten
waar dagen heersen
in duisternis
zal het lied van de merel
op stormen gedragen
in de stilte erna
de winter bekoren…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
795 Zo kleurig en zo bont
dwarrelen alle bladeren
zachtjes op de grond.
In die warme kleuren
als een mooi tapijt
vervuld met zoete herfstgeuren.
Paddestoelen steken
hun kopjes uit de grond
dwars door die bonte deken.
Al dat rood, bruin en geel
ik houd ervan
zoveel!…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 Als een vuurrode deken
laat jij je glijden
over het warme land.
De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.
Maar…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 De laatste magere zonnestralen
raken nog even de toppen
van de goudgele halmen aan.
De wind streelt zacht de pluimen
die zich koesteren
in het tere zonlicht.
Op de achtergrond rolt de branding
en speelt met de schelpen
die aan de oever liggen.
De zon gaat langzaam onder
de schemer glijdt over het strand
geruisloos is de nacht gevallen…
Lichtschitterend
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.006 Het schijnt licht te zijn
tegen zo’n achtergrond
van meer dan spectrum alleen
en geen palet drukt zich meer
in kleur dan hier deze ochtend
dit pijnlijk mooie landschap
waarvan de zon haar mond open-
valt
en een gelukkige ziel
zich wandelaar mag wensen.…
Wintertrek
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
715 Een moment van stilte
en op de plaats
kijk ik onbewust omhoog
waar grote ganzen
reeds trekken
met winterse tegenzin.…
Wat is de aarde toch een lege plek
gedicht
3.0 met 78 stemmen
20.973 Wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
versteend staat in de lenteknop
een jonge tak staat in de lenteknop
wat zijn de dagen arm maar teder
wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
en april zijn eigen weg gaat
------------------------------------
Uit: 'Van gelijke duisternis…
weerspiegeling (tanka)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.145 winterse bomen
weerspiegelen hun naaktheid
in ijzig water
prille knoppen dromen al
over zomerse dagen…
Waarheen?
gedicht
3.8 met 27 stemmen
11.575 De bergbeek in zijn bedding
van boven naar beneden
maakt Alpen tot ruïnes.
Niemand herkent je meer
als je je doel bereikt hebt,
o domme, natte beek.
----------------------------
uit: 'Gedichten', 1984.…