Alle inzendingen over john lennon

496 resultaten.

Sorteren op:

Lente 2006

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
kinderen spelen met jong verworven idealen nog niet klaar delen groeien tot meer wezen blozen zonlicht in elkaar een accordeon weerklinkt laat de buren muren breken tot een tuin die voelen zingt stemmig zonder dat er echt iets spreekt of het moet de lente wezen die de zomer in zich leegt rustig zit ik in mezelf te wachten…
John Kroos4 november 2006Lees meer >

Volmaakt geluk

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Ze zijn blind verliefd op elkaar, samen zullen ze de liefde ontdekken, dromen van en met elkaar, Het geluk lijkt niet kapot te kunnen. Maar hun dromen knappen als een zeepbel de twijfels kwamen De wegen scheiden hier. Ze loopt weg Hij blijft even verslagen staan, kijkt haar na en ziet haar gaan op zoek naar het volmaakte geluk wat…

Verlangen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
als de wind die speels haar adem op de zomer legt bewegend, zoekend naar plezier als de zon die hoopvol door de wolken schiet en in alles toch weer warmte ziet daar en hier verlangen een woord zo voelbaar in mijn hart als dauw zo breekbaar zacht, en teer en als de dag haar licht verliest in zwart leg ik mij in haar mantel neer…
John Kroos22 augustus 2009Lees meer >

Alleen

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.553
met alles wat jou in mij draagt met alle liefde die om ons vraagt alleen in hier in mij vrij om hart en ziel te voelen zonder doelen zonder jou alleen als een roos verloren in haar groei in krachteloze bloei zonder zonlicht zonder jou is alles als een morgen weggeborgen zonder jou -…
John Kroos30 augustus 2009Lees meer >

en zo

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.731
verglijdt het leven achter stappen die weer klinken in de stilte van mijn geest dromen die illusies waren die intens vergeefs in al ons voelen spaarden weg in pijn en smart verstorven en zo verglijdt het leven als een leegte die niet kiest die alleen in houden van zichzelf verliest zomaar, ongemerkt weg en al wat dan…
John Kroos3 september 2009Lees meer >

verstilde tranen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.108
het zijn de tranen die verstillen in de echo van jouw zin die een dak van wanhoop maakte met een eindeloos begin hoe kan ik jou ooit zeggen dat mijn liefde in jou bloeit dat het voelbaar door blijft stromen en verloren weder vloeit geen woord zal jou nu raken geen zin zal blijvend zijn slechts de echo zal nog resten als een steeds hernieuwde…
John Kroos4 september 2009Lees meer >

Stilte

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Ik wil schreeuwen, wil roepen naar diegene die boven over ons waakt. Waarom moet ik dit allemaal nog geloven? Misschien is het wat wij hebben verdiend. Waarom moest het leven van een kind als een kaars langzaam doven? Ziet U het verdriet niet dat er nu is. En de tranen van verdriet en onzekerheid blijven komen, omdat het enige wat van…
John Foppen10 september 2009Lees meer >

liefde is

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.715
je ogen die mij spreken door het donker van de nacht als de schaduw laat verbleken wat jij als een stilte dacht liefde een storm die blijft razen rond de naaktheid van jouw ziel waar mijn wezen als een glazen bel van puurheid in jou viel alleen de dag zal ons ontwaken als het licht dat zich verlegt mij de stilte laat verzaken in…
John Kroos11 september 2009Lees meer >

ik zag je woorden naar me kijken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
zinnen makend tot een nieuw bestaan de dag en nacht in ons verrijken elke weg als nieuw te gaan geen ogen die al in me dwaalden geen lippen nog naar eerst gevoel slechts woorden die in ons verhaalden wevend, ragfijn tot een kloppend doel liefde was een vreemd gegeven voelbaar blauw tot zon gewelfd blind verloren in jouw leven was jij al…
John Kroos28 september 2009Lees meer >

Dementie

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.071
je kijkt ontwijkt de dag die er nog is vergeten in de tijd met een sluier van niet weten draag je stiltes in me op kijk je blind naar ons verleden alsof de dag is afgegleden tot een wereld die je mijdt maar soms verlicht de helderheid je ogen schittert kleur tot regenbogen zie je wat ons samen maakt dan ben jij opnieuw de moeder…
John Kroos3 oktober 2009Lees meer >

Vrienden

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.622
ze zijn er voor elkaar staan op elk van de uren altijd voor je klaar ze weten als geen ander hoe moeilijk het kan zijn om tranen te verbergen herkenning van de pijn ze willen je graag steunen als baken in de zee en drijf je daar verloren dan drijven ze ook mee ze helpen op te bouwen ze zijn de basissteen ja een echte vriend te…

SONNET

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
John Masefield (1878-1967), 'Sonnet'. vert. Coenraedt van Meerenburgh, november 2006.…

De dood rijdt mee

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Angst verpakt in de dood de kogels van zinloos lood paniek jaagt op de tranen een man schiet op wanen Een eiland wordt een val podium voor een laffe aanval Mensen vallen bloedend neer niet een maar telkens weer. Waanzin drijft op het water angst slaat een diepe krater. Nachten vallen over ogen heen en rijt het tere leven uiteen…

Morgen ben je jarig

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Morgen vier ik jouw 22ste jaarfeest alsof je er altijd bij ben geweest. Al mocht je hier maar even op aarde zijn je woont in mijn hart al mijn hele leven dat te voelen verzacht de intense pijn creeërt tussen jou en mij een speciale lijn. Morgen zal de zon door jou schijnen en zullen de tranen om jou verdwijnen als de engelen je zieltje…
John Jille8 augustus 2011Lees meer >

dromen mag steeds weer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
laat me wezen wat ik ben gesloten in een pen geborgen in de schoot van nachtelijk gevoelen laat de warmte in me wellen de zon mijn jeugd vervellen en alles zoveel mooier minder zijn simpel veelheid zijn in alles wat ik ben en ooit had willen zijn de nacht verzacht de randen raakt mijn dromen keer op keer slapen doe je in het donker…
John Kroos31 augustus 2011Lees meer >

Thuis

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.220
Ik ben een Deen In een oud café. Boven een glas bier Hou ik de boel in de gaten. Ik word gezocht, een etmaal lang, In en rond de dampkring. De mist trekt op, En de deur van het café gaat open. Ik trek de kraag van mijn leren jas omhoog, En zie de vlag wapperen. Nog even en een harige folkie zingt Over huizen, haringen en hakmessen…

Deel tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
Als een schaduw draag ik het met me mee herinneringen vlagen van mezelf delen uit de tijden die met het strijken, het meer wijken van de jaren minder deelbaar voor mij zijn Opgelost vervlogen uit mijn jeugd de buurt als vesting van mijn idealen mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is, alles wat van toen tot later maakt als troonzalen…
John Kroos9 september 2013Lees meer >

De nacht valt in

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
de nacht valt in het leven trekt zich langzaam terug en vlucht in opgetrokken muren geen klank, geen toon verliest zich in de straten het woord valt stil wat zeggen wil er valt niets meer te praten een lamp gaat aan zo'n schamper licht het heeft geen kleur geen geur het zal natuurlijk nooit echt duren de nacht valt…
John Kroos25 september 2013Lees meer >

Speel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
speel en klim klim in bomen laat de zon maar naar je komen gooi je voeten in de lucht volg je sproeten tot een zucht van jeugdig blij beleven speel maar zie de schittering van vocht een nat verleiden dat jou zocht zo'n zomerspiegel van kristal het kleurt de dag om bovenal zijn diepte door te geven in schaterende rimpels…
John Kroos30 september 2013Lees meer >

Samenspel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Het beeld vervaagt nog in mijn spel in grote lijnen etst de leegte jouw beleving wel je afdruk die in lachen kaatst het flonkeren dat de sterren in je ogen plaatst hoe kan ik dat ooit uit me wissen ik voel je adem langs de waarheid gaan proef je tranen in mijn eigen waan om je nooit te hoeven missen ik hou van je berg je sterren…
John Kroos22 december 2013Lees meer >

Levens loop

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
De dag fluistert licht zo vreemd ik heb mijn ogen in het oude dicht mensen praten in verhalen alles leeft om terug te gaan in het grut die na ons zaten zie ik spiegels in mezelf staan ik gooi een steen het water rimpelt in vertraging verder het leven kabbelt naar de oevers van een klein respijt aan het eind raak ik alleen…
John Kroos24 januari 2014Lees meer >

Vermogend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Langs de grens van al haar kunnen droeg ze zorgen voor haar kind alleen met de weldaad van het leven waar reclames niet zo houdbaar bleken in de toonkast van haar ontoereikendheid gevangen sliep ze jaren van haar idealen in de kaders van besef dat de aanhef van haar rijkdom met geborgenheid in zicht niet langs de…
John Kroos12 februari 2014Lees meer >

De alcohol

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.002
De alcohol die mijn gedachten in coma legt De alcohol die mij doet lachen om mijn verdriet De alcohol die mijn onzekerheid doet vernevelen De alcohol waardoor ik me voor jou kan verstoppen De alcohol die me vaker en vaker eenzaam laat voelen…

Stilstaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 981
even rust je verliezen in bespiegelingen van je geest stilstaan bij hen die in zoveel liefde deel van jou zijn geweest - en zijn stilstaan bij honger armoe en pijn en zacht omfloerst die deken van jezelf deelbaar laten zijn stilstaan bij dit feest wat nooit zoveel meer of minder dan slechts geloven is…
John Kroos25 december 2014Lees meer >

Redeloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het regent weer druppels glijden stromend langs de ruwheid van mijn ruit de wereld huilt en kent geen mededogen - stemmig oordeelt iedereen wat voorheen met woorden ging is provocerend meer een ding van oorlog en geweld - het regent grijs wolken striemen ook mijn stemming tot de diepte van die oeverloze…
John Kroos15 januari 2015Lees meer >

Ergens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Ergens moet je zijn ergens waar de eerste stralen van het zonlicht door de opgetrokken nevel van jouw ongerijmdheid dwalen ergens moet je zijn ergens in de sterren ergens waar je liefde passie als een zomerzoete inval de grenzen van mijn dromen evenaren alsjeblieft zeg me je naam laat het leven gebakerd door je letters…
John Kroos8 november 2015Lees meer >

Grondzaken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Langzaam keert de dag in mij stram trek ik omhulsels aan bedek essentie als een wezenlijk aspect hoe klein kan deze wereld zijn loom draait, verwaait het licht diffuus en volgt rond de contouren van mijn aard het samenraapsel van mijn zaken is dat nu echt het leven waard een nieuwe stap het buiten lucht vervlucht mijn geest…
John Kroos20 november 2015Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Bruin dwarrelt het ooit zo groene leven langs me heen. Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt. Het is de wind die hier als bruid…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Grijs verheft de dag zich in haar nieuwe ochtendgloren. Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht, vreemd hoe helder grauw kan zijn. Nog net uit bed, bezie ik onbedekt, hoe mensen zich in nevels hullen. Haastig kaatst het voetgeluid, dof en onbedwongen. Het is alsof de regen in hun verder huilt. Er is geen tijd. Of alles, om het hier…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Schraal wentelt de dag zich in het flauwe zonlicht. Door de eerst gevallen druppels van het grijze wolkendek, bezie ik opnieuw het zo bekende tafereeltje van mijn straat. Dezelfde mensen lopen, als een figuratie van het leven, over hun eigen, platgebaande wegen. Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat. Dof klinkt het geluid. Gedempt…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >