"Ik weet het veel beter dan jij;
"Want het is juist mijn liefhebberij:
"Daarom vraagt zo vaak de melody,
"Wanneer zij mij tegenkomt, aan mij:
"Ben ik dat of Gij?…
En 's andrendaags zet Huibert-baas
(Gij weet - die Ambachtsman!)
Zich bij de lamp reeds aan zijn taak,
Zo wakker als hij kan:
Daar valt hem, van de driestal, juist
Een kleine schoen in 't oog;
En, zie, die schoen bewaarde 't geld
Getuimeld van omhoog!
Nu denkt, wat vreugd bij man en vrouw,
En kindren alle tien!…
O, kon ik met mijn handen u verscheuren,
Zomerhemel met uw zalige lach,
Dat gij niet minder dan de Aarde zou treuren
Om 't verbijsterd geweld, het zinneloos bejag.…