inloggen

Alle inzendingen over dieren

2166 resultaten.

Sorteren op:

Asielhond

netgedicht
2.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.247
Ik ben zo zielig en verdrietig Ik heb zo’n hele trieste snuit Ik heb al lang lopen bedenken hoe kom ik Turkije uit? Ik denk niet dat men mij als hondje mist Zoek mijn heil bij de toeristen Niet dat Allah er van wist Knuffelde ze elke dag Deed van alles om ze te plezieren Als ik ze op ’t strandje zag Daarom kiest dit beestje voor een…

luieren

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Wie wacht er nog op mij? Ik zelf, ik wacht op inspiratie Hij niet, hij ligt al lang en breed weer aan mijn zij De luiste kat van onze natie Lamlendig uitgestrekt En gapend van verveling Rolt hij nog even om Hij merkt wel dat ik nog onrustig ben En nog te veel beweeg Hij is dan wel een kat maar Zeer beslist niet dom De nagels aan de poten…

zachtjes zwevend

netgedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.762
zachtjes zwevend geeuwtjes gevend laat poes zich even strelen soepel spinnend muizen minnend mag ik haar ruimte delen kattig kroelend wollig woelend geeft zij kopjes langs mijn been bazig blazend ruziënd razend stoeit zij met mijn grote teen verdraaid veerkrachtig parmantig prachtig loopt zij dan weer weg zachtjes zwevend geeuwtjes…

PAPEGAAIENDEUNTJEN (1840)

poëzie
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.082
Wat leide ik toch een leven, Het prinsjen van de buurt! Mijn stok is bruin gewreven, Mijn kooi is glad geschuurd, En ik kan klontjes krijgen, Voor 't praten en voor 't zwijgen. Ai! Lorretje Kaporretje, Kapoe, kapoe, kapoe, Houd mij je bekjen toe! En zou ik mij dan storen Aan 't smalen van dien knaap, Die…

Het dierenrijk

netgedicht
3.5 met 623 stemmen aantal keer bekeken 44.558
Dieren zijn Oordeel noch twijfel Zij voelen wat stilzwijgend hoort en kennen haat noch verraad Ze denken niet Zij weten Ze horen want ze luisteren Ze lachen als je goed kijkt Ze huilen want ze voelen Alleen Ze praten niet Vandaar het mensdom…
gidovangent25 januari 2002Lees meer >

Spinneweb

netgedicht
3.7 met 148 stemmen aantal keer bekeken 16.522
In een hoekje boven in de schuur glinstert zilvergrijs een spinneweb bewonder deze kunst prachtig van structuur met een beetje afgunst. De spin zittend op het uiteinde van een rag, wachtend op een argeloos insectje, die eenmaal gevangen in haar web pijlsnel wordt omwikkeld als een pakketje, stervend in haar web wordt vastgevlecht.…
Janna Nendels27 december 2001Lees meer >
Meer laden...