4960 resultaten.
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
657 Ik schuifel in een lange rij
naar onzichtbare loketten
de arbeidsmarkt maakt wegen vrij
om mijn zinnen te verzetten
in polonaise kloppen wij
beurtelings op dichte deuren
gebukt gaan onder slavernij
doet ons deerniswekkend treuren
onze afstand tot processen
waarin het geld de hoofdrol speelt
is te groot voor levenslessen
uit onbetaalbaar…
geel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
908 Geen woord spreekt een vluchteling
over vijand en bezetter
niet eens één letter
alleen staan
voor een onzichtbare poort
oude bomen om de hoek
hebben destijds alles gehoord
niets over dood en verderf
wij schrijven woorden
geboren uit gedachten
en planten ze met verf…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 al sta ik vroeg op
de zon is me al voor
het warme witte licht
lokt alles binnen naar buiten
kristalhelderheid
de verbeelding verbleekt
bij zoveel licht
ik vind geen zinnen
van beheersing…
Wervelwind
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
771 Oh schone deerne, krenk mij niet
in het oog van de tornado
versterft mijn kloeke levenslied
tot een angstaanjagend credo
waar harten hebben lief gehad
zullen najaarsstormen razen
en al wat jij in mij aanbad
zal tot halve haat verdwazen
verstuif niet in de wervelwind
die de waarheid wil verdraaien
maar blijf het liefste mensenkind
dat…
donker en eng dat ik het vond
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
463 daar sloop iets weg
heel stil in het donker
als een schaduw in de nacht
daar verdween het plots
in een oogopslag
vloog het weg als een vogel
daar bewoog het heen en weer
als 2 klauwen in de lucht,
maar oh gelukkig was het een tak…
Droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Ik droomde dat ik schreef met inkt in kleuren
die tot dan toe niemand eerder had gezien
op een papier zo delicaat geschept dat het
al bij de eerste aanblik van een mens kon scheuren
zodoende schreef ik in een nieuwe taal
zó treffend en verfijnd
dat bij de juiste uitspraak
woord en stilte niet te onderscheiden zijn.…
Geesteskind
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
671 Het geesteskind uit ons geboren
is van uitzonderlijke bloede
in onze doofheid kan het horen
hoe God een stille dood verhoedde
het draagt de waarheid van ons leven
over een zee van zijrivieren
waarin de liefde is verweven
met brute kracht van wilde dieren
het overstemt kwetsbare klanken
in het concert van overleven
wij hoeven nooit meer…
Herhuisvesting
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
669 De kinderen zijn toegewezen
geheel buiten mijn invloedssfeer
ik heb het vonnis net gelezen
de levenszin is nergens meer
geplet onder het zwartste spansel
bleekt de blauwe lucht bedreigend
begrijp dat ik mijzelf verkwansel
nu mijn thuisfront is onteigend
nog eenmaal klim ik naar mijn zolder
op zoek naar laatste kerstening
mijn kop loopt…
Op Kamp
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 Ik ging op kamp om rust te vinden.
Ik vond er weer mezelf en nieuwe vrienden.
De dagen daar zal ik nooit vergeten.
Ze zorgden voor het begin van mijn nieuwe leven.
Voor het kamp had ik een nieuwe start genomen.
Het kamp was enkel afleiding, om even te bekomen.
Maar rusten kon ik niet, jij was daar.
Jij liet me voelen, ik ben nu eindelijk klaar…
Valreep
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
753 Je norm staat lijfelijk geschreven
in ons maagdelijke hoofdstuk
in al wat wij samen beleven
verdwijnt elke sociale druk
je hebt de prijs moeten betalen
voor het verdringen van verdriet
het is de schoot voor de banalen
waarmee je zelfrespect verried
het kijken in elkanders ogen
is van waarachtigheid ontbloot
wij koesteren slechts mededogen…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Kleuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Op deze aardbol zijn vele mooie kleuren
de mooie kleuren doen de mensen opfleuren.
Kleuren geven mensen warmte en troost
in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost.
De zon geeft jou weer een enorme kracht
zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht.
Deze vrolijke kleuren zijn speciaal voor jou
open je ogen nu maar gauw…
Ik weet het.
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.022 Ik weet het,
‘K ben lang niet de enige,
Die problemen heeft.
Blowen, snuiven, spuiten.
Dat alleen om de pijn te verzachten,
Omdat gevoel niet meer te voelen.
Even alle zorgen vergeten
Heerlijk om even weg te zijn,
Maar al is dat moment voorbij,
Heb je helemaal niks meer.…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
onbegrepen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
609 ik streelde je
het voelde als een nieuwe koffer
en verre landen
maar je woorden
waren niet meer aan mij besteed
exotische klanken
vrolijk klinkend onbegrip
uitgekozen maar ongeschikt
ik hoor slechts het geluid
dat erachter schuilt…
Zonne-uren
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
723 Met alles wat er over is
zullen wij elkaar bevuren
bevrijd van de benauwenis
ingestraald door zonne-uren
in jouw ruimte wil ik landen
als adellijke adelaar
leg je vleugels in mijn handen
op onze wegen naar elkaar
niet meer hoeven te doorgronden
waarom wij baden in gemis
heeft de levenswond verbonden
met alles wat er over is.…
langsheen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik noemde je
bij duizend namen
maar nooit
die ik zeggen wou
ik trok van jou
zovele foto's
maar niet
zoals ik hebben wou
je sprak met mij
boeken vol woorden
nooit echter deze
die mij bekoorden
maar elke dag die telde
was je daar…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…
Vertel me hoe de liefde is
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
640 Zweeft ze in de lentemorgen
tintelend in ijle lucht
buitelend en schaterlachend
springt ze heen en weer
tussen trotse moederogen
en haar kraaiend kroost
woont ze in najaarsgeuren
kleuren strooiend in de grauwe lucht
ik ben vergeten hoe ze voelde
onvatbaar is ze weggegleden
langs de kille winterwanden
van mijn uitgesleten hart…
Contrapunt
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
1.045 Nu je handen hebt gelezen
in tomeloze paringsdrift
moeten wij het ergste vrezen
voor wederzijdse liefdesgift
werelden zijn zoveel groter
dan onze enge zielenband
wij versmelten in de boter
ver buiten het gezond verstand
in jouw reizen naar de ander
overvleugel jij de geesten
wij zijn eigen tegenstander
in het contrapunt van feesten.…
lacht zonnestralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 ik laat je voor gaan
ook al kwam je van links
zo verkeerd is dat niet
jij zit in je voiture
achter een stuur en
lacht zonnestralen
want ik liet je voor gaan…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
zoek me niet
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
635 zoek me niet wanneer ik doodga
ik ben niet ver, ik blijf vlakbij
ik ga gewoon mijn woorden achterna
in mijn verzen vind je mij
herinnering vervaagt en pijn gaat voorbij
foto's verbleken en verhalen verweven
zoek me niet ik blijf in je leven
in wat ik schreef daar vind je mij…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Licht sonnet
Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend…
open ogen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
802 in blauwe nachten
wil ik mij overgeven
aan de slapenden
zoals ik mij overlever
aan hen die mij lezen
met wijd open ogen
poëzie opslokken
in draden van begrippen
buigzaam vlechtend
in het weefwerk van tijd
verbeelding in het licht
van de zoete maan…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
Tederheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 Een vlinder vers uit de cocon
met natte vleugels nog
en verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van hun zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…