inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 35.005):

licht sonnet

Licht sonnet

Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond

In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen

Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend, verwarmend en diffuus
Straalt ze in haar avondhaard

De kilheid is nu snel verdwenen
Ze spreidt haar ruime warmte uit
Men koestert zich in haar volle buik.

Schrijver: helen nieuwendijk, 14 augustus 2010


Geplaatst in de categorie: algemeen

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 140

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)