75921 resultaten.
is dood het weer geboren kwijt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
882 zon schijnt regenbogen
en de bui druppelt wat na
het hoosde maar de wind
zocht zijn verpozing in
wat vlagen en dan gaan
zon schijnt randjes
aan de grijze wolken
streept banen met zijn licht
ze geeft de dagen overzicht
doet op tijd de horizonnen dicht
zon schijnt haar verhaal
tekent voor het leven
als zij haar warmte heeft gegeven…
Wat te doen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.638 Wat te doen om mijn meisie te kunnen laten genieten
En haar dat te geven, in al wat ‘t leven aan liefde biedt?…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 je bent een
symfonie van licht
de componisten
wisten wat ze deden
de dirigent
was heel tevreden
zag geen schaduw in het stuk
je jeugd straalde geluk
de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 Wim Keursten: ‘Ik hoop nog lang te leven en veel poëzie van anderen te lezen.’…
Laatste aria van Gaya
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
866 de hoogste noot
brak in applaus
haar echo
kaatste leegte
tussen sterren
de dirigent
sloot toen
het firmament
stilte
kwam van verre…
nadert de hemel gestaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
869 we bergen en dalen
vertellen verhalen
van vroeger en toen
ineens wringt de schoen
je staat en kijkt in
mijn ogen weer zie ik
je blik en mijn onvermogen
te zeggen hoe het nu gaat
zacht neem ik je hand
in elkaar begeleiden
gaan we zonder te strijden
langs het kruispunt vandaag
de toekomst lijkt vaag
maar in samen de paden…
nectar zong in warme zoenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
986 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen, nectar
zong van warme zoenen
in een koperkleurig woud
de helling op…
opener dan ooit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
928 ik kan je
niet dichten
je bent open
opener dan ooit
je lach omvat
de wereld en je
handen raken mij
als nooit te voor
samen schrijven
we de teksten
weten ons de gekste
in de lezer op zijn mooist…
onontkoombaar in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
836 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is al dood
het gaat
over hopen
de lente
zal ooit
deze winter
gaan slopen…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 Ik heb een vlieger voor je gebouwd,
een vlieger van goud.
Met een staart van diamanten;
voor elk verloren jaar een diamant.
De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar…
ik heb je nergens voorgelogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 mijn woorden waren zacht
verleidden tot vertrouwen
je had dat wel verwacht
wilde het zo houden
ik gaf je bloemen beelden
erotiek die je diep raakte
je nam mijn gulle hand
die je ego liet ontwaken
ik gaf je terug waar
je niet meer in geloofde
liet je zien waar
je jarenlang op hoopt
je wilde mij zoals
ik in jou geboren was
je…
in lagen nietigheden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 wanneer kunnen
we beginnen met
het opschonen van
dingen die niet
echt belangrijk zijn
weg met de refreinen
in woorden steeds herhaald
ze zijn mijn aandacht
niet meer waard het is
jouw sorus niet de mijne
ik ga mijn gang
ben al te lang gebleven
in lagen nietigheden
die ga ik nu te lijf met al
mijn opgespaarde stekeligheden…
de gek gooit kleuren stuk
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
951 de gek gooit kleuren stuk
zoekt scherven van geluk
hoort stemmen in zijn kop
smijt zijn spiegelbeeld kapot
speelt met schaduw
verduistert licht de nacht
leugens klinken sluw
zijn waarheid heeft de macht
hij heeft verdriet dat nooit
een ander ziet omdat hij
niemand kan bereiken zijn
tranen kunnen niemand spijten…
scherpte is gemeen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
853 stenen treden
stap voor stap
naar boven
draait de trap
in grijze steen
de scherpte
is gemeen
en nat
een kille tocht
bedorven vocht
strijkt langs
mijn been
de open lucht
verschrompelt
als ik kijk
en vlucht
beneden drijft
mijn lijf
ik vergelijk
en spring…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
ik had een roos
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.099 ik wist je
in de trein
je hart op het perron
je zou om elf uur komen
de grote hal hing
vol met warme dromen
ik had een roos
zoals er vele bloeiden
in handen die naar een
ontmoeten groeiden
jouw lach ontspande
alles wat ik had
de trein te laat
mobiel op half zeven
die was thuis gebleven
maar in de mensenbrij klopte
je hart en…
wondertjes op zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.009 kleine dingen
wondertjes op zicht
ik keek
zag ze gebeuren
ben toen
voor jou gezwicht
blikken raakten
openlijk en bloot
haren glansden
je mond wat groot
een lieve lach
die warmte bracht
woorden
waren luchtig
je ademde wat snel
de vingers
van je handen
speelden zacht hun spel
toen al besefte ik
dat je me had
ik zag…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie
zijn vergeten en hun tijdloos
spel met de seizoenen spelen
ik wil weer leven…
groen is op de vlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.061 het dwarrelt
ieder jaar weer anders
de langste weg
een laatste keer
nog door
de lucht gegleden
gedraaid, gewenteld
en weer uitgevleerd
het ritselt nog
in vlagen en
laat zich bebazen
door een sterke wind
luwte strekt
zijn armen uit en
maakt een eigen bed
van bruinrood bladerdek
bomen tasten nu
met dunne takken
naar een koude…
dwaalde in gezichten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.035 dwaalde in gezichten
ogen die me misten
zag strakke monden
die woorden sisten
omdat ze alles wisten
een hand die streelde
ik vond de aandacht fijn
zij had dat in de gaten
wilde me verlaten
alleen kon ik niet zijn
ik zag haar vlinder in
een gouden vlucht
de walging is gebleven
ik poetste vuil en
rook de rotte lucht…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Smiley
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.213 ja, ik ben nog teruggegaan
maar je geur was reeds vervlogen
wat een open deur al niet kan doen
ons bed bleef onbeslapen
voor mij de bank tot 's morgens vroeg
daarna een lange, geselwarme douche
pijn en water door het putje
tot de spiegel er van besloeg
daar was jouw smiley weer, met traan
ik heb hem met mijn vinger
nog één keer overgedaan…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
die middernachtelijk staat te stralen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.241 Kerst ben ik vergeten
wil het niet meer weten
de dennenboom en stal
handel pikt zo je heelal
ik heb de geest
gegeven aan hen die van
commercie leven, mijn vrede
was al eerder weggegeven
toch zoek ik naar de ster
die middernachtelijk staat
te stralen, Betlehem is nog ver
maar Zijn geborenworden zal ik halen…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat sterren vriezend ondergaan
gelukkig dragen ze
heel diep verscholen
alweer de tere knoppen groen
leven…
in een hemel zonder vrees
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
850 in de verte klinkt muziek
attracties spreken met veel stemmen
er ligt een gouden glans op het publiek
in alle ogen blinkt plezier
er is geen tijd meer voor verveling
je lacht en koopt gewoon vertier
het fluit en toetert om je heen
je ziet de mensen dansen kijkt hoe
meisjes sjansen voor een blik alleen
je botst de auto en vooral een…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 ik heb mijn kleuren neergezet
samen kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 ik rook weer Sinterklaas
zag hoe grijze lucht de zee
versneeuwde aan de einder
de maan verdrong
oktoberzon en scheen
voor even door de bomen
een vleug herinnering
van beelden die versluimeren
de herfst op een wandeling
we aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…