Alle inzendingen over het vallen van de ma

43953 resultaten.

Sorteren op:

Aannemen!

snelsonnet
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.976
De tekening van Van der Valk's parkeerdek dat met een rotklap naar beneden viel is niet meer vindbaar bij Gemeente Tiel die bouwvergunning gaf. Ik vind dat zéér gek... Een bouwvergunning zonder tekening vereist een zeldzaam soort berekening.…

Flierefluiter

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Dorian, baron van westerflyr toog met zijn makkermaat arnoldus rufus naar het mariekenwoud van heumens oord contrei der wilde slingerende wingerds Ongestoord ligt valkuil in een valkuil Een oehoe vliegt plots uit zijn middagslaap in zonderlinge solovluchtformatie zoekt hij in allerijl heil in het amber der deemsterende schaduw van haar…
Maxim16 september 2023Lees meer >

De Smarten der Liefde (drieluik)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Initiatie Ik had jou daar wel zien staan, Kijkend naar de plooien van mijn gezicht, Maar ik had mijn blik snel afgewend, Bang voor het vuur in jouw ogen, Als een orakel van weleer, Had jij je om mij heen bewogen, Fluisterend in mijn oor, de dingen die men niet beschrijven kan, Daarna had jij je aan mijn ziel vergrepen, Toen was het moment…

16 en 19

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.515
We waren 16 en 19 in de Gabriël Metsustraat, Schilderswijk, Den Haag, heilig oord. Ouders staken achterdochtig uit voelsprieten van zuivere liefde, maar in die jaren voelden wij alleen, en vrijden rijkelijk. We rookten, wierookten in dat dubbel bovenhuis, draaiden oudjes een loer, want wij waren ware liefde, konden zingen: We…

Het land van Maas en Waal

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Herinner je: net in het nekje van de weg wat huizen verderop het werken van het strak rode gemaal gebouwd ten tijde van ooit de depressie, een uitzicht over magere slootjes, griendgronden en ander landelijk spul, te armelijk voor een vrolijke vakantie. Toch gingen wij steevast ieder jaar: mijn vader telkens meer gesloopt tot aan zijn dood…

Waarom verwijt ge mij

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan, De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate, weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan. Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden. De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd. Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…

lengte

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.792
Ik ben een boomlang bloedmooi meisje dat liefheeft Mijn vriend zo klein als klein kan zijn Hij is onzegbaar mijn Ik kus hem neigend, in mijn buiging hartstocht, geilheid, liefde misschien bestaat onmeetbaarheid…

Grootvader

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Zijn lichaam verdwaald: willekeurige ziekte, toevallige dood. Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je…

De ruiter

poëzie
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.097
Een Ruiter is een mens te paard, Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard, En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.…

vreemd gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft slechts herinering aan waar je woonde: achterkant, huizenrij. Ik voel mijn tranen.…

Ik schrijf je (maar hoe)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 857
Ik schrijf aan jou maar telkens schort er iets aan wat ik zeg: Ik haper zinnen, woorden blijven steken, beelden raken weg. Ik stuur je kattebelletjes, toespraken, preken, maar nergens staat waarom ik van de liefde stapel word. Ik schrijf aan jou tot op het punt van breken. en weet: ik kom muziek tekort.…

verliefd

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.685
ik sta weer eens in vuur en vlam mijn hart klopt als een wekker het hek is weer eens van de dam hoe ouder toch hoe gekker maar heus geloof me asjeblieft 't is weer gebeurd, ik ben verliefd 't was zo ineens toen ik haar zag dat mijn hart zo snel ging slaan dat zoiets…

Oude handen

gedicht
3.7 met 68 stemmen aantal keer bekeken 21.884
Als ik oud ben wil ik oude handen die, als op de reliëfkaart van een basisschool hun gebergte, hun rivieren durven tonen. - Verre landen waar ik in kan wonen. Ervaren aderen, vingers met verhalen. Handen die ergens waren; op schouders, om een hart, in andere handen. Aan relings, zwaaiend, aaiend langs de wanden van een huis ver van hun…

De rozen domen en dauwen

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.104
De rozen domen en dauwen ten avond, vredig-vroom; er waart een paarser schaâuwe om de kastanje-boom. De vijver blankt in dampen; de troostlijke nacht begint. - Ontsteek, ontsteek de lampe: mijn angst ontwaakt, o kind.…

Dichterbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
De dichter, kwam allengs dichterbij en het gezelschap van poëten deed aarzelend een stap opzij. Nu zijn er dus nog meer proleten want er is weer een dichter bij.…

Wie schrijft die blijft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.…

Bea culpa

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
In Rome hoorde ik een gezang, heel sereen, mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa, maar soms klonk er ook, Bea culpa, Bea culpa, Bea Maxima culpa doorheen. Trix zei, jammer, ik had daar graag willen zijn, de paus was groots, maar het Vaticaan is me te klein.…

Overleden schuldeisers

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.428
Hier liggen mijn crediteuren die mij zo godvergeten konden plagen, En -liggen zij er niet- och God! dan wou ik dat ze er lagen!…

Mini-sonnet voor Melkert

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Ter bestrijding van mijn rechts gedachtegoed, onderging ik een cosmetische operatie, mijn neus haalde men op, mijn mondhoeken naar beneden, daarna kreeg ik een azijninfuus, voor lachen is geen reden, aldus kreeg ik de meest effectieve combinatie, tegen mijn rechtse aberratie. Thans ben ik politiekcorrect, want als ik in de spiegel kijk,…

Taalpolitie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Vanuit de redactie schreef men tot mijn verdriet, bij controle door de TIOD is gebleken, dat u qua vorm teveel bent afgeweken, kortom, uw taalvermogen klopt dus niet. Wat moet ik met een keurslijf van jambe, versvoet en kwatrijn, laat maar, ik wil een vrije schrijver zijn.…

Dan, langzamerhand dronken wordend

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 27.041
Dan, langzamerhand dronken wordend van pop, powezie en pils staat hij uit zijn stoel op zijn tikmasjiene duvelt op de grond; hij weet de rand van de taal bereikt voorzichtig naar een oude boekenkast schuifelend (soms wordt hij eeuwen stof) negeert hij het dode grijze oog bij een aantal tijdschriften en bundels blijft hij staan en probeert…

Bezoek aan Den Haag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
wat mij verontrust is niet dat het regent maar wel dat de regen verzuipt in de putten het water terechtkomt de beek bij de bioscoop onder de grond duikt en niet meer te volgen is enkel weer bovenkomt bij het noordeinde de hofvijver voedt en langzaam verdampt en over de stad kruipt mismaakt wordt wat mij uitermate verontrust is de regen…

Na afloop

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft de herinnering aan waar je woonde: de achterkant, de huizenrij.…

Haverakker Zoetermeer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 842
Er waren kinderen tot toen. Er was een vrouw, er was fatsoen tot toen. Er bleek een dood, daarna Er is geen nu Er is geen na…

Leiders

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Zij luiden elkaars ego uit: met bordkartonnen klokken, en wat ze zeggen, gedempt, is dunner dan rijstpapier, maar geeft de grootste brokken.…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.380
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

De grootmoeder (variant)

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.573
Haar hoofd, van ouderdom te vol om er weer kind te kunnen zijn, verviel tot labyrint. Alle dimensies werden in haar wit, getallen cijferden zich weg uit reeksen en elke volzin weigerde te zijn. Haar ogen, eindelijk in staar gebleven, zochten nog lang naar een gestorven vader achter een ontbrekend raam. Toen werd zij interlinie tussen…

Soldaat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Een zerk is een lief mensenschrijn. De tijd graveert daarin soldaten, bot voor bot, alsof ze er nog zijn. Men pleistert in het steen verleden plat: gewit gemis, known unto God.…

Digitaal protest

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
W8ff: euh veel dus W817 en leuk whahaha hahahah wij liggen in een deuk een scheur misschien. Herken waar het tekort aan taal geworden is en wij aanvaren op een in- en outbox, scheep en schipbreuk van de woorden. Laten wij weigeren onwelsprekend te willen zijn, en onwelschreven. Laten we taal opeisen.…

Terwijl

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Terwijl het levenswerk in een ijl tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag spelen op straat de kinderen een glimlach elkaar toe tot later en nog later heel erg moe de moeder binnenwijst. Met de verdieping onder zich vandaan geruimd spelen zij binnen verder uur hun schaduw is een vogel op de muur hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…